อานิสงส์ของการให้ทาน : หน้า 24/112

๔. ผู้ให้บริสุทธิ์ มีเศรษฐีพ่อค้าฟื้นชื่อทารุกัมมิกะ ได้เข้า "เริ่มต้นด้วยการให้ คือการ การ การให้ที่ประกอบด้วยความเชื่อเรื่องบุญ ไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้าถึงที่ประทับ ก้าวไปสู่ความสำเร็จ” พระพุทธองค์ได้ตรัสถามว่า “ดูก่อนคฤหบดี ท่านยังทำบุญ กุศล มีความเชื่อเรื่องบุญบาป มีความ ศรัทธาในพระรัตนตรัย ยิ่งถ้าสามารถ องค์ประกอบสำคัญข้อหนึ่งที่ ปฏิบัติธรรมให้เข้าถึงกายธรรมพระโสดา จะทำให้ทานของเรามีผลมาก มีอานิสงส์ เป็นพระโสดาบัน จึงจะได้ชื่อว่าเป็นผู้ ให้ทานดีอยู่หรือไม่” มีการคลอนแคลน เศรษฐีได้กราบทูลว่า "ข้าแต่ มากก็คือ ตัวของผู้ให้ทานเอง จะต้อง มีศรัทธามั่นคงในพระรัตนตรัยอย่างไม่ พระองค์ผู้เจริญ ข้าพระองค์ยังให้อยู่ หมั่นรักษาศีล เจริญภาวนา ให้มีความ แต่ข้าพระองค์เลือกให้เฉพาะพระภิกษุ บริสุทธิ์กาย วาจา ใจ เตรียมพร้อม พระพุทธองค์ได้ตรัสถึงอานิสงส์ ผู้เป็นอรหันต์ หรือผู้บรรลุอรหัตมรรค ที่จะรองรับบุญใหญ่ได้เต็มที่ เหมือน ของการให้ทานด้วยศรัทธาว่า "สัตบุรุษ ผู้ถือธุดงค์อยู่ป่าเป็นวัตร ผู้ถือธุดงค์ ตุ่มน้ำที่ล้างไว้สะอาดดีแล้ว เมื่อได้รับ ครั้นให้ทานด้วยศรัทธาแล้ว ย่อมเป็น ออกบิณฑบาตทุกวันเป็นวัตร ผู้ถือ น้ำก็ย่อมจะนำน้ำนั้นมาใช้ประโยชน์ ผู้มั่งคั่ง มีทรัพย์มาก มีโภคะมาก และ ธุดงค์ใช้แต่ผ้าบังสุกุลที่ชักมาได้เป็นวัตร ได้เต็มที่ ส่วนผู้ให้ที่ไม่บริสุทธิ์ก็เปรียบ เป็นผู้มีรูปสวยงามน่าดู น่าเลื่อมใส เท่านั้น” สมเด็จพระชินศรีได้ตรัสตอบ ว่า วิสัยของคฤหัสถ์บริโภคกาม รู้ได้ ยาก ว่าใครเป็นพระอรหันต์หรือบรรลุ เริ่มต้นด้วยการให้ อรหัตมรรค และแม้ภิกษุผู้ถืออยู่ป่า เป็นวัตร ผู้ถือเที่ยวบิณฑบาตเป็นวัตร ผู้ถือผ้าบังสุกุลเป็นวัตร ถ้าเป็นผู้ฟุ้งซ่าน คือการก้าวไปสู่ ถือตัว เห่อ ปากกล้า พูดพล่าม มี สติเลอะเลือน ไม่มีสัมปชัญญะ มีใจ ไม่ตั้งมั่น มีจิตพลุ่งพล่าน ไม่สำรวม อินทรีย์ เมื่อเป็นอย่างนี้ ภิกษุนั้นจึง ถูกติเตียน หากภิกษุผู้ถือธุดงค์ก็ดี ความสําเร็จ ประกอบด้วยผิวพรรณงามยิ่งนัก " ๒. ให้ทานด้วยความเคารพ คือเคารพของที่ให้ เคารพคนที่ให้ เคารพวิธีการให้ และเคารพตัวเอง เคารพของที่ให้ โดยตระ หนักเสมอว่า ของสิ่งนี้เกิดขึ้นมาได้ด้วย บุญของเรา เราจะต้องทำให้สะอาด ประณีตมากที่สุด เคารพคนที่ให้ โดยตระ หนักเสมอว่า คนนี้แหละที่จะทำให้ เราได้บุญใหม่ ทานที่ให้แล้วไม่มีผล ย่อมไม่มี - เคารพวิธีการให้ โดยแสดง ความนอบน้อม นุ่มนวล ประณีต ไม่ เผลอไผล ผลีผลาม มีใจจดจ่อยู่ใน ไม่ถือก็ดี เป็นผู้ไม่ฟุ้งซ่าน ไม่ถือตัว เสมือนตุ่มน้ำที่สกปรก แม้ได้รับน้ำก็ ไม่เห่อ ไม่ปากกล้า ไม่พูดพล่าม มีสติ ใช้ประโยชน์จากน้ำนั้นได้ไม่เต็มที่ เรา ตั้งมั่น มีสัมปชัญญะ มีใจตั้งมั่น มีจิต จึงควรทำตนให้บริสุทธิ์ เพื่อจะได้เป็น มีอารมณ์เป็นหนึ่ง มีความสำรวมอินทรีย์ ภาชนะที่สะอาดสามารถรองรับบุญได้ บุญเสมอ เมื่อเป็นเช่นนี้ ภิกษุนั้นจึงได้รับการ อย่างเต็มเปี่ยม ด้วยการตั้งใจรักษาศีล สรรเสริญ แล้วพระพุทธองค์จึงได้ตรัส ตั้งใจเจริญภาวนา แล้วให้ทานอย่าง เราโชคดีที่ยังมีวัตถุทำทาน มีคนรับทาน ทิ้งท้ายไว้ว่า ฉลาด ด้วยการให้ทานแบบสัปปุริสทาน และเราผู้ให้ทานก็ยังมีชีวิตอยู่ เราจึง ควรเคารพตัวเองด้วยการส่งใจไปหาตัว - เคารพตัวเอง โดยตระหนักว่า "ดูก่อนคฤหบดี เชิญท่านถวาย สังฆทานเถิด เมื่อท่านให้สังฆทานอยู่ สัปปุริสทาน (ทานของคน เองจริง ๆ ภายใน ซึ่งอยู่ที่ศูนย์กลาง จิตจักเลื่อมใส เมื่อมีจิตเลื่อมใส ฉลาด) ครั้นตายไปจักเข้าถึงสุคติโลกสวรรค์” กายฐานที่ ๗ เหนือสะดือขึ้นมาสอง พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ทรง นิ้วมือ “ธรรมกาย” นั้นแหละ คือตัว ท่านเศรษฐีจึงทูลสนองว่า จำแนกการให้ทานของคนฉลาดไว้ ๕ เองจริง ๆ ภายใน “ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ข้าพระองค์นี้ ประการคือ จักถวายสังฆทานตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป” ล. พระพุทธองค์ได้ตรัสถึงอานิสงส์ ให้ทานด้วยศรัทธา คือ แห่งการให้ทานโดยเคารพว่า "สัตบุรุษ ๒๒ มกราคม ๒๕๕๕ กัลยาณมิตร