การทำทานและผลของการให้ : หน้า 19/112

เมื่อใดดวงใจดวงนี้ เปิดกว้าง ไม่ว่าจะไปเกิดอยู่ในเทวโลกด้วยกันก็ดี คิดแต่จะให้ เมื่อนั้นกระแสแห่งความ เป็นมนุษย์ด้วยกันก็ดี พระที่ชอบทำทาน บริสุทธิ์จะมาหล่อเลี้ยงใจให้แช่มชื่น จะมีสิ่งพิเศษที่สูงกว่าพระที่ไม่ชอบทำ เบิกบาน กว้างขวาง ดุจดังใจได้เป็น ทานอยู่ ๕ ประการทุกชาติ ๆ ไป อิสระพ้นจากที่กุมขังอันดับแคบ ทะยาน ฉะนั้น ครั้นเวลาผ่านไปหนึ่งพุทธันดร สู่โลกกว้างอันโอฬาร มีมีประมาณ ทั้งคู่ได้เกิดในกรุงสาวัตถี พระรูปที่ใจ กว้างชอบทําทานได้เกิดเป็นพระราช กุมารแห่งพระเจ้าโกศล พระรูปที่ไม่รู้ ขวนขวายในการทำทานนักรูปนั้น ได้ เกิดเป็นบุตรชายของหญิงรับใช้ในวัง พอพระราชกุมารลืมตาขึ้นมาก็เห็น เศวตฉัตรใหญ่ ที่พำนักที่บรรทมอัน อลังการ จึงนึกว่าเราทำกรรมอะไรมา ในท้วง แห่งให้ ให้ไม่ให้ ได้ห้า-ไม่ได้ห้า ท่านเชื่อไหมว่า คนดีที่ให้กับ คนดีที่ไม่ให้ จะได้ดีไม่เท่ากัน เพราะ การให้และไม่ให้นี่เอง หนอจึงได้ทรัพย์ถึงปานนี้ แล้วทราบว่า เพราะกุศลที่ทำในสมัยที่เป็นพระภิกษุ นั่นเอง ทำให้นึกถึงเพื่อนพระภิกษุที่ ไม่ชอบทำทานรูปนั้นว่าไปเกิด ณ ที่ใด จึงรู้ว่าเพื่อนของเราอยู่ข้างเรานี่เอง แต่ นอนในที่ต่ำ เพราะเป็นบุตรของหญิง รับใช้ “เราน่าจะใช้โอกาสนี้แนะนำให้ เขาได้คิด” พระราชกุมารคิดในใจ จึง ในสมัยของพระสัมมาสัมพุทธ ได้พูดว่า "เพื่อน เพราะเจ้าไม่เชื่อคำ เจ้าพระนามว่า กัสสปะ มีพระภิกษุ ๒ จึงเป็นเช่นนี้” “เป็นอย่างนี้แล้ว รูปเป็นสหายกัน รูปหนึ่งชอบแบ่งปัน จะเกิดอะไร” บุตรหญิงรับใช้พูด พระ เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ อีกรูปหนึ่งไม่สู้ขวน ราชกุมารจึงบอกว่า "เจ้าดูสมบัติของ เราสิ เรานอนบนที่นอนอันมีสิริอยู่ ขวายในเรื่องการทำทานนัก รา วันหนึ่งหลังจากที่ทั้งสองรับ ภายใต้เศวตฉัตร ส่วนเจ้านอนบนเตียง ภัตตาหารในโรงครัวแล้ว พระใจกว้าง ต่ำ ข้างล่างลาดด้วยของแข็ง” บุตร ได้พูดกับพระที่เฉย ๆ ในการทำทานว่า ของหญิงรับใช้ไม่รู้ว่าพระราชกุมารเตือน “ท่านอาวุโส ชื่อว่าทานที่ไม่ให้ผลย่อม ตน จึงพูดด้วยความดื้อรั้น ซึ่งติดตัว ไม่มี เราน่าจะแบ่งภัตตาหารที่รูปอื่น มาข้ามชาติว่า "ของเหล่านี้ก็แค่นั้นแหละ ไม่ได้แบบเราให้เราบ้างน่ะ" "อย่าไป ล้วนเป็นปฐวีธาตุ (ธาตุดิน) ทั้งนั้นมี ห่วงเขาเลย ได้แค่ไหนก็ฉันแค่นั้น ได้ ใช่หรือ” อย่างไหนก็ฉันอย่างนั้น อย่าไปกังวล พระราชธิดาสุมนา ผู้เป็น เลย” พระอีกรูปตอบ เมื่อพระใจกว้าง เชษฐภคินี (พี่สาว) ของพระราชกุมาร ชักชวนเพื่อนไม่สำเร็จ ก็แบ่งปันอาหาร ได้สดับถ้อยคำและเรื่องราวของคนทั้ง และข้าวของที่มีตามสมควรจนตลอดชีวิต สองทั้งหมด จึงเกิดความสงสัยในเรื่อง ครั้นพระภิกษุ ๒ รูปนี้ละโลกไป ผลของการทำทาน และเพื่อที่จะได้ กัลยาณมิตร มกราคม ๒๕๓๕ ๑๗