การกระทำของภิกษุและศิษย์ : หน้า 91/112

นสมัยพุทธกาล ณ ออกมาจากหลังซุ้ม กล่าวนิมนต์ เมื่อได้ฟังคำตักเตือนอีกก็โกรธ กรุงราชคฤห์ พระ ให้พระมหากัสสปะสรงน้ำ มากขึ้น ผูกใจเจ็บไว้ จนถึงวัน มหากัสสปะมีภิกษุเป็น ครั้นเวลาเย็น เมื่อภิกษุ รุ่งขึ้น จึงนำไม้ฆ้อนทุบภาชนะ ศิษย์ ๒ รูป คอยดูแล ผู้ชอบอ้างไปดูแลพระมหากัสสปะ แตกหักเสียหาย เผาบรรณศาลา รับใช้อยู่ใกล้ชิด ศิษย์คนหนึ่ง ท่านจึงว่ากล่าวตักเตือนว่าอย่า วอดวายแล้วจึงหลบหนีไป ขยันขันแข็ง ดูแลเอาใจใส่ท่าน กล่าวเท็จทั้ง ๆ ที่รู้เช่นนี้อีก เมื่อ อย่างสม่ำเสมอ การกระทําของภิกษุรูป ส่วนศิษย์อีก ไม่ทำก็อย่าอ้างว่าตนทำ เพื่อ นี้เป็นที่โจษจันไปทั่ว จึงไม่มีใคร คนหนึ่งมีนิสัยเกียจคร้าน แต่ชอบ เอาความดีความชอบ เสนอหน้าเอาความดีความชอบ ให้อาหารหรือเอาใจใส่อีก ในที่ เมื่อถูกว่ากล่าวตักเตือน สุดก็ผอมโซ่สิ้นชีวิต ตายแล้วไป ในเวลานั้นเอง ศิษย์ ใส่ตน ชอบอ้างเอาความดีของ เช่นนี้ ภิกษุรูปนี้จึงโกรธ วันรุ่ง เกิดในอเวจีมหานรก คนอื่นมาเป็นของตนอยู่เสมอ ขึ้นก็ไม่ไปบิณฑบาตด้วย เดิน อย่างเช่น เมื่อเพื่อนกวาดลาน ปลีกตนไปรับบิณฑบาตที่บ้านที่ กลุ่มหนึ่งของพระมหากัสสปะ วัดเสร็จแล้ว ตนเองก็ไปยืนทำ เป็นอุปัฏฐากของพระมหากัสสปะ ได้เดินทางมาที่กรุงสาวัตถีเพื่อมา ท่าว่ากวาดอยู่ เพื่อให้พระอาจารย์ เขาจึงถามถึงพระมหากัสสปะ กราบพระบรมศาสดา เห็น เพื่อนตั้งน้ำล้างหน้าไว้ ภิกษุนี้ตอบว่า เมื่อ พระองค์ตรัสถามถึงพระมหา "วันนี้ ท่านไม่ค่อยสบาย กัสสปะ ภิกษุเหล่านี้จึงเล่าเรื่อง ที่เกิดขึ้นให้ฟัง พระพุทธองค์จึง สำหรับพระอาจารย์ ภิกษุนี้ก็เข้า ไปนิมนต์พระอาจารย์ ให้ออก นั่งอยู่ในวิหาร” มาล้างหน้า โดยบอกว่าตนตั้ง “ถ้าอย่างนั้น จะถวาย ตรัสว่า น้าไว้ให้แล้ว ดังนี้เป็นต้น อะไรท่านที่เล่าขอรับ” ชาวบ้าน “ภิกษุทั้งหลาย การ วันหนึ่ง เพื่อนภิกษุผู้ ผู้นั้นถาม ขยันคิดว่า จะต้องสั่งสอนให้เพื่อน เที่ยวไปผู้เดียวเท่านั้นแห่งกัสสปะ ภิกษุผู้คดโกงรูปนี้ จึง ประเสริฐกว่าการเที่ยวไปกับคน ได้บทเรียนเสียบ้าง จึงต้มน้ำ บอกถึงสิ่งของที่ตนอยากขบฉัน พาลเห็นปานนี้ สำหรับพระอาจารย์สรงน้ำ เสร็จแล้ว เมื่อรับมาแล้วก็ฉันเสียในระหว่าง จากนั้นพระองค์ตรัสว่า ยกไปตั้งไว้หลังซุ้ม แล้วตั้งน้ำ ทาง แล้วจึงกลับไปยังวิหาร “ภิกษุรูปนี้มิได้ทำลายกุฏิในชาตินี้ อื่นอีกราว ๑ ขันไว้บนเตา เพื่อน วันรุ่งขึ้น พระมหากัสสปะ เท่านั้น แม้ชาติก่อนก็ทำลาย ผู้นั้นตื่นนอนมาเห็นก็คิดว่าน้ำ ได้ไปบิณฑบาตที่บ้านของอุปัฎ- กุฏิมาแล้ว” เดือดแล้ว เดี๋ยวเขาก็คงจะยก ฐากของท่าน เขาได้ถามถึง พระภิกษุเหล่านั้นกราบ ไปตั้งในซุ้มเช่นเคย จึงเดินไป ความป่วยไข้ของท่านเมื่อวานนี้ ทูลอาราธนาให้ทรงเล่าเรื่อง ซึ่ง นิมนต์พระอาจารย์มา บอกว่า พร้อมกับบอกว่าฝากอาหารไป มีดังต่อไปนี้ 2 ตนได้ตั้งน้ำไว้ในซุ้มแล้ว ขอให้ ท่านได้ฉันหรือเปล่า แต่ท่านไม่ ในอดีตกาล ครั้งพระเจ้า มาสรงน้ำได้ ครั้นพระมหา- ตอบ รับบิณฑบาตแล้วจึงกลับ พรหมทัตครองกรุงพาราณสี มี กัสสปะมาถึงไม่เจอน้ำ ศิษย์ผู้ ไปยังวิหาร กล่าวตักเตือนศิษย์ นกขมิ้นตัวหนึ่งทำรังเป็นที่อาศัย นั้นวิ่งไปดูที่โรงไฟ ก็มีแต่ภาชนะ ที่กระทำเช่นนั้น เปล่า ภิกษุผู้ต้มน้ำไว้จึงยกน้ำ ของตนอยู่ในป่าหิมพานต์ ศิษย์นี้มีนิสัยเป็นพาล ครั้นต่อมาเมื่อถึงฤดูฝน กัลยาณ คง มกราคม ๒๕๓๕ dat