ชีวิตของผู้ให้ : หน้า 21/112

การบริจาคฉันนั้น....” ชีวิตของผู้ให้ คือผู้ได้ที่แท้จริง ทำ กว่าจะมีผู้รับอันเป็นเนื้อนาบุญ ล้วน หลาย ๆ คน แล้วท่านคิดว่าผลแห่ง ต้องมีโอกาสประจวบเหมาะทั้งสิ้น ถ้า การที่คนใดคนหนึ่งมีความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ เรามัวผัดผ่อนก็ได้ชื่อว่ามีความประมาท แบ่งปัน ชอบท่าทานจะเป็นผลดี สาเหตุแห่งการไม่ทำทาน ในชีวิตอยู่ เพราะชีวิตมีความผันเปลี่ยน อย่างไรในปัจจุบันต่อตัวของเขาเอง ๑.ความตระหนี่ ความตระหนี่ เป็นมลทินของ อยู่เสมอ ภัยต่างๆ จะมาถึงเราเมื่อไหร่ ในสมัยของพระสัมมาสัมพุทธ ก็ไม่ทราบได้ ถ้าจู่ ๆ ถูกยึดทรัพย์ ถูก เจ้า ขณะที่ประทับอยู่ ณ ป่ามหาวัน ใจ บางคนไม่ได้ให้ทาน เพราะ ฟ้องล้มละลาย ถูกไฟไหม้ เกิดสงคราม ใกล้เมืองเวสาลี ท่านสีหเสนาบดีได้ ความตระหนี่ กลัวอด กลัวจน กลัว โลก หรือความตายอาจจะมาเยือน ทูลถามพระทศพลว่า หมด กลัวเปลือง ซึ่งการไม่ให้ทาน ซึ่งเราไม่สามารถจะปฏิเสธหรือหลบเลี่ยง “ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ พระ ของเขานั่นแหละจะเป็นความอดอยาก ได้เลย เมื่อนั้นทรัพย์สินเหล่านั้นก็ องค์จะทรงสามารถบอกผลแห่งการทำ เราจึงควรใช้ทรัพย์ ทานที่จะเห็นได้ในปัจจุบันหรือไม่” ยากจนในภายภาคหน้า สมดังคำของ จันทเทพบุตรในทสกนิบาตชาดกว่า หมดความหมาย ด้วยการใช้สอยบ้าง ทำทานบ้างอย่าง "คนผู้ตระหนี่กลัวความยากจน สม่ำเสมอ แม้เหตุวิกฤตจะเกิดขึ้นกับ ย่อมไม่ให้อะไร ๆ แก่ผู้ใดเลย ความกลัว เราย่อมหมดสิ้นไป หรือเปลี่ยนจาก จนนั่นแหละจะเป็นภัยแก่เขาเอง คน ทุกข์มากมาเป็นทุกข์น้อย ปรับจากสุข ตระหนี่ย่อมกลัวอดข้าวอดน้ำ ความ กลัวนี่แหละจะกลับมาถูกต้องคนพาล ทั้งในโลกนี้และโลกหน้า เพราะฉะนั้น บัณฑิตพึงครอบงำมลทิน กำจัดความ ตระหนี่เสีย แล้วจึงให้ทานเถิด เพราะ บุญย่อมเป็นที่พึ่งของสัตว์ทั้งหลายใน โลกหน้า" ๒. ความประมาท สมเด็จพระผู้มีพระภาคเจ้า จึง ได้เมตตาตรัสตอบแก่เสนาบดีว่า "ดูก่อน ท่านสีหเสนาบดี ผลแห่งทานในปัจจุบัน อันจะทราบได้ด้วยตนเองคือ ผู้ให้ย่อม เป็นที่รักที่ชอบใจของคนเป็นอันมาก ๑, สัตบุรุษทั้งหลายย่อมพอใจ คบเขา ๑, ชื่อเสียงกิตติศัพท์อันดีงาม ของผู้ให้ย่อม ฟุ้งขจรไป ผู้ให้ย่อมแกล้วกล้าไม่ .... ชีวิตของผู้ให้ คือผู้ได้ที่แท้จริง แก้วเงินในทุกๆ ที่ประชุม แล้วพระพุทธองค์ก็ทรงกล่าวถึงผลแห่ง ทานในภพหน้าต่อไปว่า "และเมื่อ ทายกผู้เป็นทานบดีละโลกไป ย่อม บางคนไม่ทำทาน เพราะไม่รู้ น้อยเป็นสุขมาก และแม้ว่าเหตุการณ์ เข้าถึงสุคติโลกสวรรค์ ซึ่งเป็นผลแห่ง ค่าของการให้อันเป็นเนติแบบแผนของ ในชีวิตอาจจะผันเปลี่ยน แต่บุญที่ทำ ทานที่จะพึงได้ในสัมปรายภพ” บัณฑิต และเป็นคุณเครื่องแห่งความ นั้นไม่มีวันเปลี่ยนผัน เพราะบุญย่อม ท่านสีหเสนาบดีครั้นได้รับฟัง สำเร็จในชีวิตของตน คนเหล่านี้จัดเป็น ตามคุ้มครองผู้ประพฤติธรรมอยู่เสมอ คำตอบแล้ว มีความพึงพอใจมาก พวกที่มีความประมาทอย่างยิ่ง "จงชนะความชั่วด้วยความดี เพราะได้ตรงกับประสบการณ์จริงของตน บางคนไม่ทำทาน ทั้ง ๆ ที่รู้ จงชนะความตระหนี่ด้วยการให้ ในปัจจุบันทั้ง ๔ ข้อ แม้ข้อสุดท้าย ว่าการทำทานเป็นความดีอย่างหนึ่ง คนตระหนี่ไปสวรรค์ไม่ได้เลย จะไม่เห็นในปัจจุบันก็เชื่อในพุทธวจนะ เพราะคิดว่า "เอาไว้ก่อน” “ทำเมื่อไหร่ คนพาลเท่านั้นที่ไม่สรรเสริญการให้” ก็ได้” “พอแล้ว ๆ” ...คนเหล่านี้จัด เป็นพวกที่มีความประมาทระดับลึก อันเป็นคำเที่ยงแท้แน่นอน แล้วได้ (พุทธพจน์) บังคมทูลลาจากไปด้วยความปรีดิ์เปรม "หมั่นให้เป็นนิจ ชีวิตมีสุข” เนื่องจากการบังเกิดขึ้นของ อานิสงส์ของทานในปัจจุบัน พระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นการยาก ใคร ๆ ในโลก มักต้องการ ประเภทของทานและ พระสัทธรรมก็เกิดขึ้นได้ยาก กว่าเรา ทราบผลแห่งความดีในปัจจุบัน และ อานิสงส์ โดยย่อ จะรู้ว่าการทำทานเป็นการดี กว่าจะมี ต้องการให้ออกดอกออกผลโดยเร็วพลัน 2. วัตถุทาน (การทำบุญ ใจที่จะทำทาน กว่าจะมีวัตถุทานที่จะ ซึ่งได้กลายมาเป็นปัญหาข้อข้องใจของ ด้วยวัตถุสิ่งของต่าง ๆ) ผู้ให้วัตถุทาน "" กัลยาณมิตร มกราคม ๒๕๓๕