ปรัชญาและการปฏิบัติ : หน้า 65/112

สำหรับเรื่องอื่น ๆ เช่นเรื่องว่า พวกผู้รู้ในอินเดีย (จะเรียกว่าตรัสรู้หรือรู้แจ้งก็ได้) เหล่านี้ไม่มีทรัพย์ก็เหมือนมี อยู่บนโลกแต่ไม่ติดโลก เช่นเวลานอน ไม่ได้นอนด้วย ความรู้สึกทางโลกียะ แต่นอนเพื่อกาละแห่งการพัก อีกตอนหนึ่งระบุว่า พวกผู้ตรัสรู้แล้วแห่งอินเดีย เหล่านี้ไม่มีสมบัติก็เหมือนมี ก็หมายความว่า เมื่อ ปฏิบัติธรรมและเข้าอยู่ในกิจของสงฆ์แล้ว พวกเขามี คนนำอาหารและนำทุกอย่างมาให้ หรือนัยหนึ่ง ไม่มี อาหารก็เหมือนกับ "การมี” ส่วนที่คนทั่วไป "มีทาง โลก” ก็ว่าพวกผู้ตรัสรู้เหล่านี้ไม่มี เพราะพระไม่สะสม แต่มีผู้อุทิศให้ เป็นต้น ว่าจะเป็นปราชญ์อินเดีย ปราชญ์กรีก หรือปราชญ์ ชาวอียิปต์สมัยหนึ่งประพฤติปฏิบัติกัน กระผมจะขอยุติเรื่องของอพอลโลนิอุสไว้ ณ ที่ มังสวิรัติ นั้นมีคนเขียนไว้แล้วและปฏิบัติมาแล้ว ไม่ นี้ในช่วงที่เดินทางเข้าไปยังดินแดนที่เรียกว่า คันธาระ อีกเรื่องหนึ่งที่มีข้อความเช่นเดียวกันกับพระอัค คัญญสูตร ทีฆนิกาย ก็คือเรื่องกำเนิดของกิเลสบนโลก อพอลโลนิอุส เขียนว่า นอกจากไพธากอรัส จะ อพอลโลนิอุส ได้ชี้ชัดเจนว่า เดิมนั้น พวกปราชญ์ ปฏิเสธสิ่งซึ่ง "ไม่บริสุทธิ์” ทั้งหลายทางโลกแล้ว หัวใจ อียิปต์มีการติดต่อกับพวกอินเดียได้รับข้อมูลว่า โลกเรา ของศาสนาที่ไพธากอรัสปฏิบัติอยู่ก็คือรู้จัก "ตนเอง” นั้นเดิมที่ไม่มีปัญหาเรื่องของความขัดแย้ง เมื่อแรกเกิด เมื่อพวกโรมันพิพากษาโทษของอพอลโลนิอุสใน โลกมีมนุษย์อาศัยอยู่นั้น ใครที่อยู่กับธรรมชาติ อยู่บน ข้อหาว่า อ้างตนว่าเป็น "พระผู้เป็นเจ้า” ข้อหาว่า โลกโดยไม่เบียดเบียนสัตว์ก็อยู่ได้ กล่าวคือเมื่อมนุษย์ อ้างตนเป็นพระผู้เป็นเจ้านั้นฉกรรจ์มาก น้อยคนจะกล้าอ้าง ต้องการอาหาร ก็ไถหว่านพืชหากินโดยอาศัยมือของ คนแรกที่อ้างก็คือ พระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราช มนุษย์เอง เขาชี้ว่ามนุษย์ดั้งเดิมไม่รู้จักการทำบาป โลก พระองค์ได้กล่าวชัดว่า พระเจ้านั้นมีในตำนาน และ ก็ให้ความอุดมสมบูรณ์ โดยมนุษย์ทั้งหลายไม่ได้เดือดร้อน พระเจ้านั้นเคยเดินทางเกือบถึงชมพูทวีป แต่พระเจ้า ต่อมาเมื่อมนุษย์มีเครื่องมือ คือทำของมีคมและ อเล็กซานเดอร์ กล่าวว่า พระองค์นั้นเดินทางมาไกลที่สุด ทำมีด ก็เอามีดไปฆ่าสัตว์เพื่อเอามาเป็นเครื่องนุ่งห่ม ที่ซึ่งคนไม่เคยมา ดังนั้นพระองค์จึงยิ่งใหญ่กว่า และใช้เป็นอาวุธเพื่อแย่งชิงพืชพันธุ์ธัญญาหารซึ่งกัน พระเจ้า เพราะสมัยนั้นคนนับถือนักรบตามตำนานว่า เขากล่าวว่าพวกปราชญ์อินเดียไม่ชอบวิธีนี้ God บุกไปทั่วโลกแต่ไม่ถึงอินเดียเท่ากับระยะทางที่ จึงไปแลกเปลี่ยนปรัชญานี้กับพวกอียิปต์ และเรียกร้อง อเล็กซานเดอร์พิชิตได้ ให้พวกปราชญ์อียิปต์ปฏิเสธการแย่งชิงด้วยการสะสม และกัน อีกคน อ้างว่าเป็นบุตรของพระเจ้าคือพระเยซู และการทำร้าย โดยเอาของที่โลกไม่ได้ให้มาเป็นของ ก็ถูกพวกโรมันลงโทษตรึงไม้กางเขน สำหรับอพอลโล ตนเองนี้เสีย ซึ่งปราชญ์อียิปต์เองก็ถือเอาตามที่พวก นิอุสนั้นโกนหัว อพอลโลนิอุสจึงต้องไปอธิบายตาม อินเดียได้สั่งสอนไว้ หลักศาสนาว่า พระนั้นเดิมไม่โกนหัว แต่ต่อมาได้นั่ง อ่านต่อฉบับหน้า เขาชี้ว่า ไพธากอรัส ซึ่งกรีกยุคต้น ๆ ได้พบ ตรัสรู้ ก็ทราบว่าเส้นผมเป็นแหล่งรับกิเลสทางโลก กับพวกอียิปต์ ก็ไปเอาความคิดและแนวทางปฏิบัตินี้ มาเป็นปรัชญาของตนเองเข้าบ้าง หลักการคือไม่เบียด เบียนกัน โดยไพธากอรัสถือว่า เขาจะกินอาหารที่มา จากผืนดินเท่านั้น สิ่งอะไรที่ปลูกขึ้นก็กินไปตามผลผลิต ของแผ่นดินและไม่กินเนื้อสัตว์ อย่าว่าอย่างโน้นอย่างนี้เลย กระผมเห็นว่า กัลยาณมิตร มกราคม ๒๕๓๕ ๖๓