การฉลองชัยชนะของอโศก : หน้า 97/112

ของข้าพเจ้า ท่านคงเพลินชมละครจนมิ แล้วขอได้ทรงอาศัยพระกรุณาธิคุณอภัย เกริกก้องของพระองค์ลงมาคลุกเคล้าด้วย ได้สังเกตเห็นว่า ตลอดเวลาที่ข้าพเจ้านั่ง โทษแก่ข้าพระพุทธเจ้าด้วยเถิด” ศีขริน เธอเป็นเพียงสตรีเลว ๆ คนหนึ่งซึ่งมีรูปร่าง ดูละครฉากนี้ ข้าพเจ้าร้อนรุ่มไปหมดทั้ง ทูลแล้วนิ่งอยู่ เพื่อรอฟังกระแสพระดำรัส ค่อนข้างงามเท่านั้น พูดกันโดยความเป็น กายเหมือนคนจับไข้ ข้าพเจ้าไม่นึก พระราชาทอดสายพระเนตรไป จริงแล้วนางไม่มีค่าสำหรับพระองค์เลย เลยว่าชโลธราสตรีคนแรกที่สอนให้ข้าพเจ้า ยังศีขรินเป็นเชิงอนุญาต ศีขรินจึงทูลต่อ พระองค์นั้นเปรียบปานสีหราชเจ้าไพร ควร จะยังคงมีบทบาทในชีวิตจิตใจของ ไปว่า หรือจะเอาใจมาฝักใฝ่กับนางสุนัขจิ้งจอก รัก ข้าพเจ้าอยู่ ชโลธราเป็นสตรีคนแรกที่ถือ - "มหาราช! ขอพระองค์ทรง เช่นชโลธรา ขอให้พระองค์ดับความรู้สึก คบเพลิงแห่งความรักมาจุดให้ลุกโชติช่วง ตรึกตรองด้วยดีเถิด พระองค์ทรงเป็น เรื่องนี้เสียให้สนิทเถิด อย่าเอาพระทัยใส่ ในหัวใจของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าคิดว่า เพลิง จอมชนในแผ่นดิน มีค่าอะไรเปรียบปาน อีกเลย ข้าพระพุทธเจ้าขอพระบรมราช นั้นได้ดับลงแล้ว แต่อันที่แท้มันเป็นเพียง มิได้ เรื่องรอยแผลในพระทัยของพระองค์นั้น วโรกาสทูลขอพระองค์สักอย่างหนึ่ง คือ มอดลงชั่วคราว เสมือนคนเป็นไข้และมัน ข้าพระพุทธเจ้าก็ตระหนักอยู่ จะไม่เห็น ต่อไปเบื้องหน้าอย่าให้เหตุการณ์ทำนอง ระงับลงชั่วคราวเพราะฤทธิ์ยา เมื่อถูก พระทัยหามิได้ แต่การที่พระองค์ทรงวู่วาม นี้เกิดขึ้นอีก พระองค์พอจะพระราชทานพร ของแสลงก็กำเริบขึ้นอีก” แล้วพระราชา กระทำแก่ราษฎรเยี่ยงนี้หาควรไม่ ข่าวทราบ นี้แก่ข้าพระพุทธเจ้าได้หรือไม่” ก็ก้มพระพักตร์เฉยอยู่ ไปถึงไหนก็มีแต่จะก่อความหวาดหวั่น อโศกลุกจากที่ประทับ เข้ามา ศีขริน พระสหายรักร่วมพระทัย พรั่นพรึงแก่ทวยราษฎร์ แล้วเขาจะสืบเอา สวมกอดศีขรินอีกครั้งหนึ่ง แล้วดึงตัวเขา ถวายบังคมพระราชาก่อนแล้วทูลว่า ความหลังมาพูดจากันในทางมิเป็นพระ ไปที่ช่องพระแกลพลับพลา ทรงชี้ให้ดู "ราชะ! ข้าพระพุทธเจ้า เกียรติยศแก่พระองค์เอง ชโลธรานั้นเป็น ดวงจันทร์ซึ่งลอยโผล่ออกมาจากกลีบเมฆ ขอพระบรมราชานุญาตทูลข้อความบาง สตรีมีค่าพอเที่ยวหรือที่พระองค์จะสน ส่องแสงนวลใยลงต้องพระวรกาย พลาง ประการ หากคำทูลนี้มีเป็นที่ต้องพระทัย พระทัยจนถึงกับต้องเอาพระเกียรติอัน รับสั่งว่า กัลยาณมิตร มกราคม ๒๕๓๕ ๕๕