การเที่ยววัดและประวัติของวัดราชโอรส : หน้า 84/112

(ต่อจากฉบับที่แล้ว) ตามลักขณ์เที่ยว เริ่มลงตั้งแต่ฉบับที่ ๕๙ ปีที่ ๕ พฤศจิกายน ๒๕๓๓ วัดราชโอรสา เบญจ์ที่รักยิ่ง เ มื่อวานนี้น้าน้อยว่าง เราปรึกษา กันว่าจะไปเที่ยวที่ไหนดี พี่นิภา เสนอว่า ฉันเขียนเรื่องวัดตามที่ปร เบญจ์อยากรู้อยู่ไม่ใช่รึ ทำไมไม่ไปเที่ยววัดต่อ ล่ะ ฉันก็เลยคิดขึ้นมาได้ว่า เออ... ถ้างั้น เราควรไปเที่ยววัดประจำรัชกาลที่ เพราะคราวที่แล้วฉันเล่า เรื่องวัดอรุณราชวราราม ซึ่งเป็นวัดประจำรัชกาลที่ ๒ แล้วน้าน้อยก็ตกลง เราสามคนจึงไปวัดราช โอรสฯกัน โดยพี่นิภา อาสาขับรถเฟียตกระ ป๋องของน้าน้อยให้จ้ะ ขณะขับรถพี่นิภานึกครึ้ม ท่องกลอน "วัดไหนไหนก็ไม่ลือระบือยศ เหมือนวัดราชโอรสอันสดใส m ดีกว่า เป็นวัดเดิมเริ่มสร้างไม่อย่างใคร ล้วนอย่างใหม่ทรงคิดประดิษฐ์ทำ ทรงสร้างด้วยพระมหาวิริยาธิก โอฬาริกพร้อมพริ้งทุกสิ่งช้า ส่วนเกลี้ยงเกลาเพราเพริศดูเลิศล้ำ ฟังข่าวคำลือสุดอยุธยา จะรำพันสรรเสริญก็เกินสมุด ขอยกหยุดพองามตามเลขา คลองด่านหน้า วัดราชโอรสฯนี้แหละที่พระ เจ้าลูกยาเธอ กรมหมื่นเจษฎา- บดินทร์ ทรงยาตราทัพทาง เรือเพื่อไปขัดตาทัพพม่าที่เมือง กาญจนบุรี และต่อมาเคยเป็น ตลาดนาที อ อ กำหนดสร้างอาวาสโดยมาตรา ประมาณช้านับได้สิบสี่ปี จึงเสร็จการอาวาสราชโอรส อันลีอยศเฟื่องฟุ้งทั่วกรุงศรี แล้วสมโภชโปรดปรานการทวี การที่มีเหลือล้นคุณนา “โอ้โฮ! พี่นิภาเก่งจัง ขออีกทีซิคะ” พี่นิภาท่องซ้ำช้า อีกครั้ง "อืม จำเก่งนี่” น้า น้อยชม แล้วถามต่อ "แล้วรู้รึเปล่าจ๊ะ ว่าใคร แต่ง” "นายมี มหาดเล็ก บุตรพระโหราธิบดีค่ะ ท่านแต่งเป็นกลอนเพลง ยาวสรรเสริญพระเกียรติ รัชกาลที่ ๓ ค่ะ” "นิภานี่เก่งจริง ๆ นี่ขนาดเรียนเทคโน นะ” พี่นิภายิ้มแก้มแทบปริเมื่อได้ยินน้าน้อยชม ซึ่งหน้า ฉันชักอิจฉาความเก่งของพี่นิภาเสียแล้ว “น้าคะ กรุณาเล่าประวัติย่อ ๆ ของวัดนี้ หน่อยซิคะ ลักขณ์อยากรู้ก่อนได้ชมค่ะ” "ดีค่ะ ภาก็อยากรู้เหมือนกัน” น้าน้อยก็เลยเล่าประวัติขณะที่เรานั่ง รถมาวัดกัน พอสรุปได้ความว่า วัดนี้เดิมชื่อ วัดจอมทอง เป็นวัดเก่าแก่สันนิษฐานว่าสร้าง สมัยกรุงศรีอยุธยาโน่นแหละ แต่ไม่รู้ว่าสร้างขึ้น 7 ๘๒ มกราคม ๒๕๓๕ กัลยาณมิตร