ข้อความต้นฉบับในหน้า
นวาระดิถีขึ้นปีใหม่นี้ นัสขอส่งความสุข
ด้วยบทความจากจดหมายที่นัสได้รับในวัน
คล้ายวันเกิดของนัสที่เพิ่งผ่านไปเมื่อเร็ว ๆ
นี้ เนื่องจากนัสเองรู้สึกมีความสุข ความปีติ เบิก
บานใจมากเมื่อได้อ่านจดหมายฉบับนั้น จึงอยาก
ส่งต่อให้เพื่อนกัลยาณมิตรที่รักทุกท่านได้มีความสุข
เช่นเดียวกับนัสด้วย
จดหมายดังกล่าวนี้ เป็นจดหมายส่วนตัวที่
พี่พัชรี เขียนจากการปฏิบัติจริง และจากใจจริง
มอบให้นัสด้วยความรักและปรารถนาดี นัสเชื่อว่า
เมื่อเพื่อนกัลยาณมิตรได้อ่านแล้ว จะมีความเห็น
50
เหมือนกับนัสในเรื่องการปฏิบัติธรรมว่า เป็นสิ่งที่น่าทึ่ง ก็ดูเหมือนว่าหมดไปในการทำงานและดูแลลูก ๆ แต่
น่าสนใจ น่าลอง และรู้สึกว่าง่ายในการปฏิบัติมาก พี่พัชก็ยังพยายามหาช่วงเวลาเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ว่าง
นัสจึงได้ขออนุญาตจากเจ้าของจดหมาย นำมาลง จากงาน ปรับใจเข้าสู่ศูนย์กลางกาย มุ่งอยู่แต่ใน
เป็นของขวัญวันขึ้นปีใหม่แด่เพื่อนกัลยาณมิตรที่รัก
ธรรมะ ดังจะเห็นได้จากตอนหนึ่งในจดหมายว่า
ทุกท่าน ซึ่งก็ได้รับคำตอบว่า ถ้าคิดว่าเป็นประโยชน์ แม้เวลาสวดมนต์ทำวัตรเช้า ทำวัตรเย็น ก็ยังต้อง
ก็มีความยินดียิ่ง แต่เนื่องจากตัวพี่พัชเองไม่ได้เป็น ทำในห้องน้ำ ยังมีอีกสิ่งหนึ่งที่นัสประทับใจคือคำ
นักประพันธ์ เพียงแต่เขียนขึ้นจากประสบการณ์การ พูดของน้องป้อม ซึ่งเป็นคำพูดอันไร้เดียงสาของเด็ก
ปฏิบัติจริงด้วยความรัก ความปรารถนาดีอย่างจริง อายุ ๕ ขวบ ได้เป็นจุดเริ่มต้น ชักนำให้คุณแม่
ใจเท่านั้น ดังนั้น ถ้อยคำบางตอนจึงใช้เป็นภาษาพูด ปฏิบัติธรรม ได้ถูกต้องตามหลักวิชชาธรรมกายของ
ไม่ได้ใช้ภาษาเขียน ทั้งนี้ เพื่อต้องการให้เกิดความ พระสัมมาสัมพุทธเจ้า
รู้สึกเหมือนคุยกันเองฉันพี่น้อง จึงดูไม่สละสลวย กัลยาณมิตรที่เคารพรักคะ นัสหวังอย่าง
เท่าที่ควร พี่พัชฝากขออภัยด้วยค่ะ
ยิ่งว่าข้อความในจดหมายฉบับนี้จะนำมาซึ่งความสุข
ก่อนอื่น นัสอยากจะขอกล่าวถึงความรู้สึก ความปีติ ความเบิกบานใจ บังเกิดแรงบันดาลใจ
ส่วนตัวที่เกิดขึ้น หลังจากได้อ่านจดหมายฉบับนี้ว่า ให้รักการปฏิบัติธรรมยิ่ง ๆ ขึ้น นัสขอส่งความสุข
การจะได้เข้าถึงธรรมกายนั้นอยู่เพียงแค่เอื้อมมือเอง ซึ่งขณะนี้มีเต็มเปี่ยมอยู่แล้วในใจนัส แต่กัลยาณมิตร
ไม่ได้ยากเกินความสามารถของผู้ที่ตั้งใจปฏิบัติจริง ที่เคารพรักทุกท่าน ขอให้กัลยาณมิตรประสบ
ซึ่งจะไม่เอ่ยอ้างคำว่า "ไม่มีเวลาเลย” เพราะนัสดูจาก ความสุข ความสำเร็จในชีวิตทุก ๆ ด้าน สามารถ
การปฏิบัติของพี่พัช ซึ่งเป็นมารดาของลูก ๕ คน เข้าถึงพระธรรมกายได้โดยง่าย
ต้องดูแลลูกด้วยตนเองทุกอย่าง ตั้งแต่เรื่องกิน นอน ทุกท่านเทอญ
และการศึกษาเล่าเรียน นอกจากนี้ พี่พัชยังมีธุรกิจ
ส่วนตัวต้องทำทั้งวันอีกด้วย เวลาของพี่พัชวัน ๆ
โดยเร็วพลัน
พี่พัช คือ กัลยาณมิตรพัชรี เบญจวิลาส
นัส คือ กัลยาณมิตรวิชญา ไตรวิเชียร
กัลยาณมิตร มกราคม ๒๕๓๕ ๖๗