การให้ทานและผลของการให้ : หน้า 11/112

กันทีเดียว ให้กันจริง ๆ ลักษณะ ด้วยเถิด” หรือว่า “ท่านองค์ใดเป็น ชื่อว่าให้กำลัง ยานโท สุขโต โหติ พระอรหันต์ตัดกิเลสแล้วในโลก ให้ยวดยานพาหนะเครื่องอุปการะ ให้ทานนี่แหละ ถ้าให้หนักเข้า ๆ ๆ ขอจงมารับบิณฑบาตของข้าพเจ้าด้วย ในการไปมา ให้ร่มให้รองเท้าเหล่านี้ เถิด” ได้ชื่อว่า ให้ยานเป็นทาน ทีปโทโหติ ศักดิ์สิทธิ์หนักเข้า หลังหนักเข้าละก็ ชมพูทวีปนี้เราก็ให้ได้ เหมือนอังกุระ พอรุ่งเช้า ก็จัดแจงอาหาร จกพุทโท ให้ประทีปตามไว้ในที่ เทพบุตรเจ้า ให้ทานอยู่สองหมื่นปี เช้า พอสมควรแก่อิ่มหนึ่ง เมื่อไป มืด ๆ ดังกล่าวแล้ว ได้ชื่อว่าให้ ในมนุษยโลก ก่อระเบียบเตา ๑๒ พบพระภิกษุก็ตาม สามเณรก็ตาม นัยน์ตาแท้ ๆ เกิดชาติใดภพใดไม่ จงทำใจให้เลื่อมใสในท่านเหล่านั้นว่า ต้องใส่แว่น ตาฝ้าตาฟางไม่มีตลอด "โอท่านองค์นี้เป็นอายุพระศาสนา ชาติที่เดียว นี่ให้ความสุขแก่ตัว อาหารของข้าพเจ้าจงเป็นอายุพระ แท้ ๆ มนาปทายี สกต มหาปี ให้ ศาสนาเถิด” แล้วใส่ลงไปในบาตร ของขอบใจ เกิดชาติใดภพใด ได้ ของภิกษุสามเณรองค์นั้น ดีอกดีใจ ของต้องขอบใจทั้งนั้น ที่ไม่ชอบใจ ทำอย่างนั้นแหละทุกวัน ให้ทาน ไม่ได้เลย นี่ให้แก่ตัวเองอย่างนี้ ด้วยศรัทธาเชื่อจริง อย่างนี้ ไม่ อดุลสุขทา ลภเต ปุนคต ให้ของ เหลวไหลทีเดียว ถึงใครจะว่าอย่างไร เลิศย่อมประสบของเลิศแท้ ๆ ให้ ไม่ฟังเสียง 1 ของเลิศประสบของเลิศ วรทา- เมื่อให้ทานอย่างนี้จะพ้น ตาวลาภ 9 โหติ ให้ของดีย่อมประ จากทุกข์ได้จริงไหมล่ะ? ผลทานนี้ สบของดี เสฎฐานโท เสฎฐเปติ ให้ผลพิเศษไพศาลทีเดียว ทุกข์ไม่มี ฐาน ให้ฐานะอันประเสริฐย่อมเข้า เรื่องจนยากไม่มีต่อไปผลทานจะส่งให้ ถึงฐานะอันประเสริฐ นี่ให้ฐานะ ผู้ที่ให้ทานด้วยศรัทธานี้แหละจะพ้น เป็นข้อสำคัญนักให้ฐานะอันประเสริฐ จากทุกข์ได้เพราะได้สร้างทานบารมีไว้ ย่อมเข้าถึงฐานะอันประเสริฐ เกิดเป็นมนุษย์ หญิงก็ดีชายก็ดี ต่างก็ตั้งใจ สร้างบารมี ด้วยกันทั้งนั้น ทานบารมีนั้น มีมากมาย เรื่องนี้พระอินทร์เคยให้มาคือ เมื่อ โยชน์ ให้ทานเสียอิ่มหนำสำราญใจ หลายอย่างตามที่ท่านวางหลักไว้ว่า ตอนที่สร้างบารมี ได้ทำที่ไว้พักพา 6 หมื่นปีได้สมบัตินับประมาณไม่ได้ อนุน ให้ข้าว ปาน ให้น้ำ วต อาศัยไว้อย่างดีสะอาดสะอ้าน ถ้า ตายไปเกิดในดาวดึงส์เทวโลก ต่อไป ให้ผ้าสำหรับนุ่งห่ม ยาน ให้ยวดยาน ใครต้องการแกก็ให้ที่ของแก แล้ว ก็ไปเกิดในมนุษยโลกอีก เป็นกษัตริย์ พาหนะเครื่องอุปกรณ์ในการไปมา ไปหาที่ทำขึ้นใหม่ เมื่อใครชอบใจ พราหมณ์มหาศาล คฤหบดีมหาศาล มาลา ให้ระเบียบดอกไม้ คน ให้ มาขอ แกก็ให้อีก นี่สร้างบารมีกัน เงินทองข้าวของมีพร้อม นี่ให้ทาน ของหอม วิเลปน ให้เครื่องลูบไล้ จริง ๆ อย่างนี้ อยุดทายี วรกาย พ้นจากความทุกข์ได้อย่างนี้ พ้น ละลายทา เลยยาวสถ์ ให้ที่นั่งที่นอน เสฎฐายี ให้ของเลิศ ให้ของดี ให้ จากทุกข์แน่แท้ทีเดียวไม่ต้องสงสัยละ พักพาอาศัยที่อยู่แรมตลอดชีวิต หรือ ของประเสริฐ จะไปเกิดในที่ใด 7 ความทุกข์ยากจนขัดสนประการใด ตามประทีปไว้ในที่มืดเข้าไปมาเห็น ย่อมเป็นผู้มีอายุยืน มียศในที่นั้น ประการหนึ่งไม่มีทีเดียว สว่าง นี่ก็เป็นทานบารมีทั้งนั้น ใช่ ไม่ต้องไปสงสัยละ แน่นอนทีเดียว นั้นเราไม่ต้องให้มากมาย ให้เท่าที่ แต่เท่านั้น ทานบารมีนั้นยังมีอีก ให้ทานนี่ให้สมบัติแก่ตัวเองจริง ๆ เรามีอยู่ ให้เท่าที่เราเลื่อมใส ไม่ให้ ดังที่ท่านวางหลักไว้ว่า ไม่ใช่ให้แก่คนอื่นเลย พระพุทธเจ้า ด้วยเราต้องเดือดร้อน ให้ของเล็ก ๆ อดุลโท วรโท โหติ ให้ข้าวนั่นแหละ ท่านสร้างบารมี ไม่ให้ทานเป็นไม่มี น้อย ๆ แต่ให้ด้วยความศรัทธาเลื่อม มากมาย 7 แต่วิธีให้ กัลยาณมิตร มกราคม ๒๕๓๕ ๕