การรักษาศีลและการพ้นจากทุกข์ : หน้า 12/112

ใสจริง ๆ ถ้าต้องการจะพ้นจากทุกข์ แล้ว ต้องพยายามรักษาศีล ๘ ให้ แล้ว ต้องเป็นผู้ให้ทานอย่างนี้นะ ให้ ยิ่งขึ้นไปอีก คือศีล ๘ นั้นก็เพิ่มข้อ ทานเป็นพ้นจากทุกข์แน่ เว้นจากการบริโภคอาหารในเวลาวิกาล ข้อต่อไป ภัย ปัตตา จ เข้าไป การบริโภคอาหารในเวลาวิกาล นิพภยา ผู้ถึงแล้วซึ่งภัย จงเป็นผู้ออก นั้น มันบังคับให้ครองเรือน อาหาร จากภัยเถิด แต่การจะออกจากภัย น่ะ จะออกอย่างไรกัน ภัยคือสิ่งที่ น่ากลัว ท่านสอนให้รักษาศีล สีล รักขันตุ สัพพทา รักษาศีลในกาล ทั้งปวง รักษาศีล ๕ ประการคือ เว้นจากการฆ่าสัตว์เด็ดขาด จะเกิด ในชาติใดภพใด อายุมันก็ยืนเท่านั้น ถ้าสร้างภัย อายุมันก็สั้น เว้นจาก การลักทรัพย์สมบัติของเขา มันก็ เลิกจน ทรัพย์สมบัติอุ่นหนาฝาคั่ง ต่อไปไม่ยากไม่จนเพราะไม่ลักใคร ขโมยใคร เว้นจากการประพฤติผิด ในกามทั้งหลาย... ก็ไม่ต้องระวังอีก ตัวเองก็ไม่ต้องระวัง ลูกเต้าก็ไม่ต้อง ระวัง อยู่ด้วยความสุขกายสบายใจ เว้นจากการพูดปด คนอื่นจะมาปิด ใส่ความด้วยประการทั้งปวง ก็ไม่ต้อง กลัวอีกเหมือนกัน เว้นจากการดื่ม มันเป็นกำลังส่งให้ต้องครองเรือน น้ำเมาคือสุราเมรัยอันเป็นที่ตั้งแห่ง เพราะฉะนั้นต้องงดเว้นจากการบริโภค ความประมาท เลิกเสีย เว้นขาด อาหารในเวลาวิกาลเสีย ก็จะชนะ เมื่อละเว้นจากการดื่มสุราเสียแล้ว ข้าศึกกล่าวคือความยินดีในรูป ข้อ ก็เป็นคนประกอบด้วยปัญญา เป็น ต่อไป เว้นจากฟ้อนรำขับร้องประโคม คนเฉลียวฉลาด เป็นคนเหนือคน ดนตรีดีดสีตีเป่าต่าง ๆ นี่ สัททะ เมื่อเป็นคนเหนือคนแล้วใครจะทำไม ตัณหาติดในเสียงสำคัญนักทีเดียว ไม่ได้ เพราะเป็นคนเหนือคน ยุ่งยากมากมาย ถ้าว่างเว้นเสียได้ก็ เพราะฉะนั้นจงรักษาศีล ๕ ประการ เป็นเหตุให้ชนะความติดในเสียงมาลา นี้ให้มั่นให้บริสุทธิ์ เมื่อรักษาให้ คันธวิเลปนะ ดอกไม้ของหอมเครื่อง บริสุทธิ์แล้วเราก็จะพบร่างมนุษย์ที่ ยั่วยวน ชวนให้เกิดกำหนัดยินดี เรา สมบูรณ์ด้วยศีล ไม่ต้องราชอาชญา เว้นเสียได้อีกเช่นนี้ ในคันธตัณหา ก็หมดไป เว้นจากอาสนะที่นั่งที่ เมื่อรักษาศีล ๕ ได้อย่างนี้ นอนสูงใหญ่ภายในมีนุ่นและสำลี แผ่นดิน ๑๐ มกราคม ๒๕๓๕ กัลยาณมิตร