ชีวิตและความตาย : หน้า 100/112

- แปรเปลี่ยนมาเป็นความรักอันดูดดื่ม เจือ อื่น ๆ ด้วย ทำให้พระองค์ต้องทอดถอน เอาดินแดนและทรัพย์สมบัติต่าง 1 ติด พระทัยหลายครั้งติด กัน พระองค์ไปได้ หลังจากสิ้นพระชนม์แล้ว ด้วยความเสน่หาอาลัย แลแล้วจินตนาการของจอม พระองค์กับชโลธรา จอมจักรพรรดิอโศก ทรงมอง แต่ละพระองค์แม้จะทรงเข้าพระทัยว่า พระองค์ แต่มันก็มิได้เป็นของพระองค์ จักรพรรดิก็หดสั้นเข้ามาถึงเรื่องดอกเฟื่องฟ้า เห็นชีวิตเป็นเรื่องสับสน เป็นเรื่องยากที่ ดินแดนอันกว้างใหญ่สุดขอบฟ้าเป็นของ กับนางละคร พระองค์ทรงประหารนาง จะรู้จะเข้าใจได้โดยตลอด เรามีชีวิตมา ละครสิ้นชีวิต ด้วยเหตุเพียงเขาแสดง อย่างไร? มีชีวิตอยู่เพื่ออะไร? การรบรา จริงๆ เลย เมื่อยังทรงพระชนม์อยู่ดินแดน ละครมีเรื่องคล้ายฉากชีวิตตอนหนึ่งของ ฆ่าฟัน และความเป็นใหญ่เป็นโตบนกอง เหล่านั้นก็ก่อความทุกข์ความกังวลให้มิรู้จัก เลือดกองกระดูกนั้นมีสาระประโยชน์อะไร จบสิ้น เมื่อสิ้นพระชนม์แล้วก็ทิ้งไว้ให้เป็น มันเป็นเพียงเรื่องละคร แต่มา แก่ชีวิตบ้าง? ความสุขใจชั่วแล่น และ มรดกของโลกต่อไป แม้จะยังทรงพระชนม์ คล้ายชีวิตจริง พระองค์ทรงดำริว่า เรื่อง ความเพลิดเพลินที่ได้รับมา โดยทิ้งความ อยู่ ดินแดนเหล่านั้นพระองค์ก็มิได้อยู่อาศัย ทำนองนี้ จะมีเพียงชีวิตของพระองค์เท่า ทุกข์ทรมานให้แก่ผู้อื่นนั้น เป็นการให้ ความเจริญรุ่งเรืองทางอำนาจนั้น นั้นหรือ? จะไม่คล้ายคลึงกับชีวิตของคน ความยุติธรรมแก่ชีวิตทั่วไปพอแล้วหรือ? เป็นเพียงมายาฉากหนึ่งของชีวิต และปกติ อื่นบ้างเลยหรือ? ความจริงชีวิตนี้คล้าย ลำดับนั้น เสียงแห่งเมตตา ให้โทษมากกว่าให้คุณอยู่เสมอ ลองระลึก ละคร ละครแห่งชีวิต ละครแห่งโลก กรุณาต่อมนุษย์และสัตว์ทั้งหลายก็กึกก้อง ถอยหลังไปถึงอดีตบ้างเถิด จะทำให้เรา โลกคือละครโรงใหญ่ บุคคลแต่ละคน ขึ้นในดวงหทัยของจอมจักรพรรดิอโศก เข้าใจอย่างแจ่มชัดว่า อำนาจราชศักดิ์ เป็นเพียงตัวละครแห่งโลกที่ฉากและบทบาท "เรารักสุขเกลียดทุกข์ฉันใด คนอื่นก็ฉัน ต่าง ๆ นั้นมิใช่เป็นของจีรังยั่งยืนอะไร ค่อนข้างยาวเท่านั้น นั้นผู้รักตนควรหรือที่จะเบียดเบียนผู้อื่น” เลย มันเป็นเพียงมายาที่ชอบหลอกคนเล่น เพียงเรื่องชโลธราคนเดียวทำให้ พระองค์ทรงลังเลพระทัยเสียแล้วว่า การ พระองค์ต้องฆ่าคนถึง ๓ คน และต้อง กระทำของพระองค์นั้น เป็นความกล้าหาญ จับเอาสตรีหนึ่งมาทรมาน ห้ามการเกี่ยว หรือความขลาดกันแน่ ผู้กล้าหาญควร ข้องด้วยผู้ใด ชีวิตทุกชีวิตต้องการเสรีภาพ สละชีพของตนเพื่อรักษาชีพของผู้อื่น หรือ คนทุกคนต้องการเป็นเสรีชน ความจริง ควรล้างผลาญชีพของผู้อื่นเพื่อสงวนชีพของ บาบิโลน อัสสิเรียน เฟนิเซียน เราไม่ ข้อนี้ครอบคลุมไปถึงสัตว์ในป่าและปลา ตนไว้ ถ้าประการแรกถูกต้อง โลกมนุษย์ ลืมสมัยอันรุ่งเรืองยิ่งของฮัมมูราบีแห่ง ในน้ำด้วย ไม่มีความรักใดของมนุษย์ นี้ก็เต็มไปด้วยความขลาดและคนขลาด บาบิโลน ไม่ลืมรัชสมัยของพระเจ้าไซรัส และสัตว์ยิ่งไปกว่าความรักชีวิต แม้คนที่ ถ้าประการหลังถูก โลกนี้ก็เต็มไปด้วยคน แห่งเปอร์เซีย สมัยอเล็กซานเดอร์มหา ทำลายชีวิตของตนเองก็มิได้ยกเว้น เขา เห็นแก่ตัว เพราะความจริงที่ปรากฏอยู่ใน ราชแห่งกรีก ผู้มีอาณาเขตอันกว้างใหญ่ ทำลายเพราะมิอาจทนดูชีวิตที่รักอย่างยิ่ง โลกตลอดมามีอยู่ว่าคนส่วนใหญ่ เมื่อภัย ไพศาล จีนสมัยพระเจ้าจึงสื่อหวงผู้สร้าง ของเขา ต้องตกอยู่ในห้วงทุกข์ทรมาน คน มาถึงตัว หรือเพียงแต่ระแวงว่าภัยจะมา กำแพงยักษ์ พระเจ้าถางไถจง และดินแดน ที่มีชีวิตราบรื่นผาสุก เคยมีใครฆ่าตัวเองบ้าง จากบุคคลใด ก็ทำลายบุคคลนั้นเสียแล้ว ต่าง ๆ ที่ทรงตีได้ ทัพอันทรงพลานุภาพ พระองค์ทรงดำริถึงดินแดนอัน ยิ่งของ ออคโกไดข่าน ทัพมงโกลของ ตลอดมา พระองค์ทรงหวนระลึกถึงวิเนตา ถอยหลังไปให้ไกลก่อนสมัย ๖,๐๐๐ ปี (หกพันปี) ล่วงมาแล้ว แถบ ลุ่มแม่น้ำไทกริส ยูเฟรตีสและลุ่มแม่น้ำไนล์ กำลังเจริญรุ่งเรือง อียิปต์ สุเมอเรียน สตรีหนึ่งซึ่งเกี่ยวข้องเป็นพระญาติของ กว้างใหญ่ไพศาลที่พระองค์ที่ได้มา พระ พระองค์ สามารถตีได้ เปอร์เซีย จีน พระองค์ เธอมีความรัก ภักดีต่อพระองค์ องค์มาบนกองกระดูกและเลือดเนื้อของ อินเดียภาคเหนือ อาฟกานิสถาน ตุรกี แต่ดูเหมือนพระองค์จะทรง ผู้อื่น ก็ดินแดนเหล่านั้นเป็นของพระองค์ อาหรับและบุกเข้าไปถึงยุโรป ได้รัสเซีย เอื้ออารีต่อความรักของนางน้อยเกินไป จริง ๆ หรือ? หรือเพียงแต่พระองค์สำคัญ ฮังการี จนจดแดนเยอรมันและจุดฝั่งทะเล ตลอดเวลาที่นางเอาพระทัยฝากไว้กับ ผิดไปเอง อันที่แท้มันเป็นสมบัติของโลก เอเดรียติก ความรุ่งเรืองของอินเดียสมัย พระองค์นั้น พระองค์กลับไปหลงใหลใน จะต้องตกเป็นมรดกของโลก และทุกคน นางหนึ่ง ซึ่งมีมารยาหลอกลวงเล่นให้ จะต้องละทิ้งมันไป พระองค์หลงรักเท่านั้น ครานั้นความ พระเจ้าสีลาทิตย์พระเจ้าอักบาร์ พระเจ้า นโปเลียนแห่งฝรั่งเศสใกล้เข้ามายิ่งกว่านั้น “สมบัติของโลก” คำนี้ช่าง เราจะเห็นความรุ่งโรจน์ของสุมาตรา สมัย เห็นใจวิเนตาก็พุ่งขึ้นท่วมท้น เป็นความจริงเสียนี่กระไร! มีกษัตริย์องค์ ศรีวิชัย ความรุ่งเรืองของเขมรสมัยนครธม พระทัยของพระองค์ และรวมทั้งเรื่อง ใดบ้างเล่าในพื้นพิภพนี้ ที่สามารถนำ นครวัต ความเจริญของพม่าสมัยพระเจ้า สงสาร ๔๘ มกราคม ๒๕๓๕ กัลยาณมิตร