ข้อความต้นฉบับในหน้า
๒. อริยสงฆ์ คือ ลูกชายชาวบ้านที่มา
บวชเรียนในพระธรรมวินัยเช่นเดียวกับพวกแรก
แต่ด้วยความวิริยอุตสาหอย่างยิ่งประกอบกับ
บุญกุศลที่บำเพ็ญมาดีในอดีตชาติ หลังจากได้
ทุ่มเทฝึกสมาธิบำเพ็ญเพียรทางจิตจนสามารถ
บรรลุธรรมเป็นพระอริยบุคคลในระดับใด
ระดับหนึ่ง ตั้งแต่บรรลุธรรมเป็น ในระดับ
พระโสดาบัน พระสกทาคามี พระอนาคามี
จนกระทั่งเป็นพระอรหันต์ตามพระสัมมา
สัมพุทธเจ้าได้สำเร็จ
๒. ทำไมต้องเลื่อมใสในพระสงฆ์
การจะตอบคำถามนี้ได้มีความจำเป็น
ปมสําคัญของการ
พระสงฆ์
๒. พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงสอนว่า
อะไรเป็นแก่นแท้ของพระพุทธศาสนาให้แก่
เมื่อมองภาพของพระสัมมาสัมพุทธ
เจ้าออกแล้ว ก็ต้องมามองว่าวิธีการบำเพ็ญ
เพียรทางจิตที่ทำให้พระองค์ตรัสรู้นั้น ไม่ได้
เป็นวิธีการที่ดับต้นเหตุแห่งทุกข์เฉพาะลำพัง
แต่พระองค์คนเดียว แต่สามารถดับทุกข์ของ
มนุษย์ทุกคนได้ แล้วจึงจะเห็นว่าความสำคัญของ
พระสงฆ์ในฐานะผู้ทำหน้าที่เป็นธรรมทายาท
สืบทอดงานเผยแผ่ของพระองค์อยู่ที่ว่า พระ
สัมมาสัมพุทธเจ้าทรงสอนว่าอะไรเป็นแก่นแท้
ของพระพุทธศาสนาให้แก่พระสงฆ์ และ
พระสงฆ์สืบทอดอะไรไว้เป็นแก่นแท้ของ
จากการค้นคว้าข้อมูลในพระไตรปิฎก
พระพุทธศาสนา
มัชฌิมนิกาย มัชฌิมปัณณาสก์ จูฬสาโรปมสูตร
ซึ่งมีเนื้อหาที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าสนทนา
กำเนิดพระสงฆ์องค์ ธรรมกับปิงคลโกจฉพราหมณ์ ซึ่งไม่ใช่ผู้ที่
แรกในพระพุทธ - นับถือพระพุทธศาสนาแต่อย่างใด ทำให้เรา
ศาสนา คือ ท่านอัญ สามารถเห็นภาพรวมคำสอนที่ได้จาก
พระพุทธดำรัสว่า พระองค์ทรงสอนอะไรเป็น
แก่นสารสำคัญให้แก่พระภิกษุสงฆ์ที่เข้ามา
อย่างน้อยจะต้องมองภาพของ ๔ เรื่องต่อไป ญาโกณฑัญญะเป็น
นี้ให้ชัดเจนก่อนว่า พระสัมมาสัมพุทธเจ้าคือใคร คนแรกที่พิสูจน์ว่า บวชในศาสนธรรมของพระองค์ และความ
พระองค์ทรงสอนอะไรเป็นแก่นสารสำคัญของ มนุษย์ทุกคนสามารถ สำคัญของพระสงฆ์อยู่ที่สืบทอดแก่นแท้ของ
พระพุทธศาสนาให้แก่พระสงฆ์ พระองค์ทรง บำเพ็ญเพียรทางจิต พระพุทธศาสนาไว้อย่างชัดเจน ดังมีเนื้อความ
กำหนดให้พระสงฆ์ทำหน้าที่อะไร และ
ประชาชนจะได้ประโยชน์อะไรบ้างจากพระสงฆ์ ให้ตรัสรู้เช่นเดียวกับ
๑. โดยสรุปจากที่กล่าวมาแต่แรก พระสัมมาสัมพุทธ
พระสัมมาสัมพุทธเจ้าแต่เดิม คือ มนุษย์ เจ้าได้จริง
ธรรมดาที่ร่างกายทรงประกอบด้วยเลือดเนื้อ
แต่ทรงยกสถานภาพของพระองค์เป็นพระ
อรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าไม่กลับมาเวียนว่าย
ตายเกิดอีกต่อไป เพราะอาศัยวิธีการบำเพ็ญ
เพียรทางจิตจนกระทั่งตรัสรู้ธรรมสามารถดับ
ต้นเหตุแห่งทุกข์ได้สนิทถาวรด้วยพระองค์เอง
๑๖ | ยาณมิตร สิงหาคม ecals
ต่อไปนี้
จูฬสาโรปมสูตร
สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับ ณ
เชตวนาราม ใกล้กรุงสาวัตถี มีพราหมณ์ผู้
หนึ่งชื่อ ปิงคลโกจฉะ เข้าไปเฝ้า เมื่อได้กล่าว
ทักทายปราศรัยพอสมควรแล้ว พราหมณ์นั้น
จึงกราบทูลว่า
“พระโคดมผู้เจริญ ! สมณพราหมณ์
ที่เป็นเจ้าหมู่เจ้าคณะเป็นคณาจารย์ มีคนรู้จัก