คุณสมบัติของสถานที่ท่องเที่ยว : หน้า 70/134

สถานที่สบาย น่าอยู่ น่าอบอุ่น สถานที่ ท่องเที่ยวควรมีความสะดวกสบาย ปลอดภัย การเดินทาง สัญจรสะดวก เพียงพอ ถูกสุขลักษณะ การบริการด้านสถานที่ต้องเป็นแบบมืออาชีพ ไม่ใช่แบบสุกเอาเผากิน ตอนแรกเห็นโฆษณาก็ว่าสุดยอด พอไปดูของจริงแล้วแทบลมจับ หรือไม่ก็ตอนอยู่รู้สึกแสน สบาย พอเช็คเอาท์กลับกลายเป็นแสนโหด เป็นโรงสูบเลือด สูบเนื้อเสียนี่ ๒. อาหารเป็นที่สบาย คือเป็นอาหารที่ถูกปาก รสชาติถูกใจ กินทีไรก็ถูกเงิน พูดถึงอาหารไทย เชื่อมือ เรื่องความเอร็ดอร่อยอยู่แล้ว แขกไปใครมาก็ชื่นชม ทั้ง พาพา ย่า ป๊อกๆ (ส้มตำ) ต้มยำกุ้ง ผัด ไทย นํ้าพริกปลาทู เอ่ยชื่อเมื่อไหร่ น้ำลายไหลเมื่อนั้น ผลหมากรากไม้เราก็มี ให้กินกันตลอดปี ทุกฤดูกาล จะ ทุเรียน มังคุด ละมุด ลำไย มะไฟ แตงโม ส้มโอ ลองกอง เรามีให้ ลิ้มลองอย่างเต็มใจ ที่สําคัญอาหารรสโอชา ราคาก็ต้องสมเหตุสมผล อาหาร ต้องสะอาด ถูกหลักอนามัย วางใจได้ เอาชนิดที่ว่าอิ่มแล้ว รู้สึกสบายท้อง สบายใจเป็นกันเอง ไม่ใช่อร่อยสุดสําราญ แต่พอคิดเงิน หัวใจแทบหยุดเต้นแทบ จะสำลักความอร่อยออกมา หรืออิ่มแล้วไม่ต้องโอดครวญ เรียกหาหมอน่ะ เป็นอันใช้ได้ ๓. บุคคลเป็นที่สบาย บุคคลสบาย ณ ที่นี้ คือ น่า เข้าใกล้ น่ารัก น่าเอ็นดู น่าไว้วางใจ เกิดความรู้สึกอบอุ่น และปลอดภัยทุกครั้ง เมื่อพบปะพูดคุยสนทนากัน ความจริงคนไทยเราเป็นต่อเรื่องนิสัยใจคอมากอยู่ แล้ว ทั้งรอยยิ้มพิมพ์ใจเห็นทีไร ชื่นใจไปหลายวัน จนฝรั่ง ตาน้ำข้าวพากันตั้งสมญานามว่า สยามเมืองยิ้ม เพราะว่า คนไทยแต่เดิมนั้น ยิ้มเก่งกันจริงๆ จะสุขจะทุกข์จะหวาน ๖๘ กัลยาณมิตร สิงหาคม ๒๕๕๖) อมขมกลืน ขื่นขม ทำมาหากินจะฝืด จะเคืองหรือจะลื่นจะ ไหลเพียงไร พี่ไทยก็ระรื่นชื่นบานเสมอ ๔. ธรรมะเป็นที่สบาย ความพร้อมอีกประการ หนึ่งที่สำคัญมาก ทำให้เกิดแรงดึงดูดให้ชาวต่างชาติ หลงใหลอย่างที่สุด จนขนาดที่เราคาดไม่ถึงเลยทีเดียว ธรรมะเป็นสิ่งที่มีคุณค่าอย่างยิ่งของชีวิตทุกคน ธรรมะ มีความหมายว่า เป็นความจริง เป็นความดี ความ ถูกต้องดีงาม ที่ควรค่าต่อการรักษาให้มีอยู่และพัฒนาให้ ก้าวหน้ามั่นคงยิ่งๆ ขึ้นไป เต็มใจ ธรรมะ สามารถทำให้บังเกิดขึ้นได้ทั้งที่เป็นภาค การศึกษาวิชาการ และภาคการ ปฏิบัติ ภาคการศึกษาวิชาการ เป็นการเรียนโดยการอ่านจาก ตำรา การฟังบรรยาย และการ สนทนาธรรม เพื่อให้เกิดความ เข้าใจชัดเจนในความรู้ทางธรรม ได้แก่ ศึกษาเรื่องทาน คือ การให้ เป็นการสละสิ่งของหรือ สิ่งที่เราพร้อมจะให้ผู้อื่นด้วย ความเต็มใจ มีทั้งการให้ที่เป็นวัตถุ ให้ความรู้ และให้อภัย การให้ที่เป็นวัตถุ สิ่งของ เช่น ให้ข้าวให้น้ำ ให้ เสื้อผ้าแก่บุคคลต่างๆ ด้วยความ การให้ความรู้ เช่น ให้ทั้งความรู้ คำแนะนำเกี่ยว กับความรู้ทางโลกและทางธรรมเพื่อนำไปใช้ได้ในการดำรง ชีวิตที่ถูกต้องเหมาะสม การให้อภัย การให้ประเภทนี้ดูเหมือนจะไม่ได้ ลงทุนอะไร เป็นการสละและเปลี่ยนอารมณ์อันไม่น่าพอใจ ให้เป็นอารมณ์ปกติ สงบสบาย เป็นอารมณ์ดี แม้ผู้ให้อภัย จะไม่ต้องสิ้นเปลืองอะไรกับการให้ประเภทนี้ แต่ก็จัดว่า เป็นการให้ที่ทําได้ยากที่สุดในบรรดาการให้ทั้งสามประการนี้ ศึกษาเรื่องศีล เพื่อควบคุมกาย วาจาให้สะอาด