ความเป็นกลางในการบริจาคทาน : หน้า 93/134

จะให้เป็นสงฆ์ต้องให้เป็นกลางๆ นะ ได้ชื่อว่าวาง หลักพระพุทธศาสนา เพราะพระศาสนาของพระศาสดาจะ ทรงอยู่ได้ก็เพราะอาศัยความเป็นกลาง ภิกษุสามเณรบวช ในพระธรรมวินัยประพฤติตนเป็นกลาง ปฏิบัติเป็นกลาง ไม่ เข้าข้างตนไม่เข้าข้างบุคคลผู้อื่น อุบาสกอุบาสิกาบริจาคทานในพระพุทธศาสนา ให้ ให้เป็นกลาง ไม่ค่อนข้างตนและหมู่ตนพวกตน ให้ให้ เป็นกลางอย่างนั้น ได้ชื่อว่าบริจาคทานถูกทางสงฆ์ ถูก ประมุขของบุญที่เดียว ถูกเป้าหมายของบุญที่เดียว...." คำว่า “กลาง” ของหลวงพ่อวัดปากน้ำนั่น มีความ นัยนะลึกซึ้ง ไม่ใช่เพียงแต่หมายถึงไม่ให้มีอคติเท่านั้น แต่ “กลาง” ในที่นี้ ยังหมายถึง ผู้ให้พึงวางใจที่ศูนย์กลางกายฐาน ที่ ๗ ทำใจหยุดนิ่งที่กลางตัว ใจก็จะเป็น “กลาง” จริงๆ เมื่อหยุดนิ่งมากขึ้น จนเข้าถึงดวงธรรมภายใน พระธรรม กายภายใน ใจก็จะยิ่งเป็น "กลาง” มากขึ้นเป็นลำดับ จิตจะ ผ่องใสบริสุทธิ์มาก หากผู้รับมีใจเป็น “กลาง” เช่นนี้อีก การ ถวายทานของเราก็ยิ่งมีผลไพบูลย์ไม่มีที่สิ้นสุด เพราะ ทักษิณาทานนั้นได้ชื่อว่าบริสุทธิ์ทั้งฝ่ายทายก (ผู้ให้) และ ฝ่ายปฏิคาหก (ผู้รับ) อ้างอิง 9. ๒. ๓. ๔. ทารุกัมมิกสูตร อังคุตตรนิกาย ฉักกนิบาต ทัททัลลวิมาน ขุททกนิกาย วิมานวัตถุ ทักษิณาวิภังคสูตร มัชฌิมนิกาย อุปริปัณณาสก์ พระสูตรและอรรถกถาแปล ฉบับมหามกุฎราช วิทยาลัย “เกณิยานุโมทนาคาถา” รวมพระธรรมเทศนา ๖๓ กัณฑ์ หลวงพ่อวัดปากน้ำ ทาน ก้าวแรกแห่งการพัฒนาคุณภาพชีวิต : พระมหาสุวิทย์ วิชเชสโก ดรรชนีธรรม : พระไพบูลย์ ธมฺมวิปุโล คำว่า “กลาง” ของหลวงพ่อวัดปากน้ำนั่น มีความนัยนะลึกซึ้ง ไม่ใช่เพียงแต่หมาย ถึงไม่ให้มีอคติเท่านั้น แต่ “กลาง” ในที่นี้ ยังหมายถึง ผู้ให้พึงวางใจที่ศูนย์กลางกาย ฐานที่ ๒ ทำใจหยุดนิ่งที่กลางตัว ใจก็จะเป็น “กลาง” จริงๆ กัลยาณมิตร สิงหาคม ๒๕๕๒ | ๙๑