การพัฒนาละครโทรทัศน์ : หน้า 118/134

บันเทิงธรรม ตาม รังหนาว... รอยเจ็บขาประจำของละครโทรทัศน์ เดี๋ยวนี้ละครโทรทัศน์ในบ้านเราฉุดตัวเองขึ้นจากน้ำ หลายวัน มันเป็นอิทธิพลที่เกื้อกูลกัน ขุนเดชเกิดจากเรื่อง เน่ามาได้มากโข อาจเป็นเพราะความร่วมไม้ร่วมมือของ เจ้าของสถานี ผู้จัด สื่อมวลชน ผู้ชม ที่ดึงความลงตัวให้มัน มาประจวบเหมาะกันพอดิบพอดี ประการแรกๆ เราไม่ต้อง ทนดูความยืดยาดของละครเรตติ้งสูงเหมือนก่อน เรียกว่า เจ้าของสถานีใจกว้างมากขึ้น ปล่อยให้ละครจบไปตาม ธรรมชาติ หรือถ้าจะฝืนก็นิดๆ หน่อยๆ พอเป็นไอเดีย ประการต่อมาผมขอยกให้เป็นการตื่นตัวของสื่อมวลชน หรืออาจจะเป็นการลอกเลียนแบบละครดัง ๆ ของ สื่อมวลชนก็ไม่รู้นะครับ สังเกตอยู่หลายหนถ้าละครเรื่อง ไหนดัง ๆ ในชีวิตจริงตามหน้าหนังสือพิมพ์ก็จะพบตัวเอก ของเรื่องนั้นๆ ปรากฏในเวลาไล่เลี่ยกันเสมอๆ ล่าสุด เห็นจะเป็นขุนเดช หน้าหนึ่งกล่าวถึงขุนเดชอยู่ติดๆ กัน ๑๑๔ | กัลยาณมิตร สิงหาคม ๒๕๕๒ จริงในอดีตแล้วดัดแปลงมาเป็นนิยายจนถึงละครโทรทัศน์ให้ เราได้ดูกัน ดีครับ แล้วเหตุการณ์ในปัจจุบันก็ดันเกิดขึ้น คล้ายกับในละครเงียบ ทำให้สื่อสิ่งพิมพ์นำมาวิเคราะห์ วิจารณ์เปรียบเทียบ ตั้งชื่อเหตุการณ์ขุนเดชในหน้าหนึ่ง เกือบทุกวันด้วยเหมือนกัน ความดีของละครโทรทัศน์อีกประการก็คือ การ หยิบยกเรื่องราวสะท้อนสังคมเล็กใหญ่ให้ผู้ชมได้ข้อคิดไป ปรับปรุงตัวเอง ปรับปรุงครอบครัว และปรับปรุงสังคม ตา ตั้มยังซาบซึ้งในบทความรักความเอื้ออาทรในครอบครัวใน ละครเรื่อง “ข้ามสีทันดร” ที่เพิ่งจะจบไป เป็นการสะท้อน ภาพการเลี้ยงดูลูกและปัญหายาเสพย์ติดอย่างชนิดที่ต้องรีบ แก้ไข ขอแถมอีกเรื่องที่เพิ่งจบไปเหมือนกัน แต่คนละวิกนะ