การแผ่เมตตาและการให้อภัย : หน้า 117/134

0 ตามใจฉัน Stand by แผ่เมตตากันก่อน สิ่งที่เธอเห็น กับสิ่งที่เขาเป็น มันอาจไม่ตรงกัน ทำให้เธอนั้น เข้าใจผิดไป ได้โปรดเชื่อฉัน อย่าหมั่นไส้เขาเลย ชาติก่อนเราเคยเป็นญาติกันมา เก็บความโกรธไว้ทำไม ทำความเข้าใจดีกว่า อย่าได้ ถือสา เพราะเธอคนนั้น เขาเป็นอย่างนั้นเอง เก็บความโกรธไว้ทำไม ทำให้หัวใจร้อนแรงหมองไหม้ โปรดให้อภัย ยิ้มให้กันใหม่ เมื่อใจสดใสแล้วไปด้วยกัน” พอได้ฟังเพลงนี้ทีไร แหม....รู้สึกสบายใจขึ้นมาทันที เลย บางครั้งขัดอกขัดใจกับใคร พอฟังปุ๊บ ! หายปั๊บ ! เลย เพลงนี้ช่างมีฤทธิ์จริงๆ ไม่เชื่อลองหาฟังบ้างก็ได้ ยิ่งในช่วง นี้หลายท่านกำลังทำหน้าที่ของยอดกัลยาณมิตร ชักชวนผู้มี บุญเปิดบ้านกัลยาณมิตร ก็ควรเตรียมใจของเราให้ใสๆ สบายๆ ไว้ก่อน ลองหาฟังกันดู เป็นธรรมดาที่นักสร้างบารมีจะต้องเจอเครื่อง ทดสอบบารมีกันอยู่เรื่อยๆ เจอกันในหลายรูปแบบ บาง ท่านอาจจะเจอคนที่ไม่เข้าใจเรา หรือเข้าใจแต่เข้าใจผิด ก็ ต้องคุยต้องแก้กันไป บางท่านเจอหนักๆ ก็ชักฉุน ชักมีอารมณ์ แหม...มันน่า...ก็ขอให้ทำใจเย็นๆ แล้วตั้งหลักกันใหม่ หลักที่ว่านี้ก็ต้องดูพระสัมมาสัมพุทธเจ้าของเราเป็น หลัก ว่าท่านทำอย่างไร เมื่อเจอกับปัญหาและอุปสรรคที่ ถาโถมเข้ามา ซึ่งมีตัวอย่างอยู่เรื่องหนึ่ง เป็นเรื่องในขณะที่ พระองค์กำลังสร้างบารมีอยู่ ในพระชาติหนึ่ง พระองค์เกิดเป็น พระเจ้าเอกราช ปกครองกรุงพาราณสี พระองค์เป็นผู้มีจิตใจที่ดีงาม ประกอบด้วยคุณธรรมอันสูงยิ่ง ปกครองพสกนิกรโดยธรรม ทำให้อยู่เย็นเป็นสุขกันถ้วนหน้า อยู่มาคราวหนึ่ง พระเจ้าทัพพเสนะ แห่งกรุงโกศล อยากได้กรุงพาราณสี จึงยกทัพมาหวังจะชิงเมือง พระเจ้า เอกราชเป็นผู้มีคุณธรรม ทรงกลัวว่าถ้าสู้รบกันแล้ว ศีล ของพระองค์ก็จะขาด จึงไม่ทรงอนุญาตให้ต่อต้านข้าศึกแต่ ประการใด ปล่อยให้ข้าศึกบุกยึดพระนคร เมื่อพระเจ้าทัพพเสนะยึดเมืองได้แล้ว จึงนำพระเจ้า เอกราช มัดมือไพล่หลังบรรจุในสาแหรกแล้วนำไปแขวน ห้อยพระเศียรลงที่ประตูเมือง แม้กระนั้นพระเจ้าเอกราชผู้มี พระทัยมั่นในพระเมตตาก็หาได้โกรธเคืองพระเจ้าทัพพะเสนะ กลับทรงแผ่เมตตาจิตไปยังพระเจ้าทัพพเสนะว่า “ขอให้ พระเจ้าทัพพเสนะ ผู้ประทุษร้ายเราในครั้งนี้ จงมีพระชนม์ ชีพยืนยาว จงทรงพระเจริญ ยิ่งๆ ขึ้นไป” ด้วยอำนาจแห่งเมตตาจิต ทำให้เครื่องพันธนาการ หลุดออก แล้วพระเจ้าเอกราชก็ประทับลอยอยู่ในอากาศ ตรงประตูเมือง ทันใดนั้น สรีระของพระเจ้าทัพพเสนะ ก็ ร้อนรุ่มกระวนกระวายยิ่งนัก จึงตรัสถามปุโรหิต ได้ความว่า การที่พระองค์เป็นเช่นนี้ ก็เพราะพระองค์เบียดเบียน พระเจ้าเอกราช ผู้มีคุณธรรม จึงรับสั่งให้ปล่อยพระเจ้าเอกราช พร้อมทั้งทรงขอพระราชทานอภัยโทษด้วยพระองค์เอง และทูลขออาสาทำสงครามแทนแล้วยกทัพกลับ เห็นไหมว่า พระสัมมาสัมพุทธเจ้าของเรา ท่านทรง ชนะด้วยการให้อภัย และแผ่เมตตาจิตไปให้แก่บุคคลผู้นั้น แม้ว่าผู้นั้นจะร้ายกาจขนาดจะเอาชีวิตพระองค์ก็ตาม เรา เป็นลูกของพระองค์ เป็นนักสร้างบารมีเหมือนพระองค์ ก็ ต้องทำตามท่าน แล้วบ้านกัลยาณมิตร บ้านแห่งแสงสว่าง ของโลก หนึ่งแสนหลัง ก็จะสำเร็จแน่นอน กัลยาณมิตร กทม ๒๕๔๒๑๑๓