การนั่งสมาธิและการอธิษฐาน วารสารกัลยาณมิตร ปี 2542 ฉบับที่ 8 หน้า 110
หน้าที่ 110 / 134

สรุปเนื้อหา

เป็นความภูมิใจอย่างหนึ่ง ที่เรายังความอยากไว้ได้ นึกถึง เรื่องดีแล้วจะทำให้ใจมีกำลังค่ะ นอกจากนึกเรื่องดีของตัว เองแล้ว ควรลองนึกเรื่องดีของคนอื่นด้วย เพราะจะทำให้ เรามองคนรอบข้างด้วยความเบิกบาน และมีความสุขมากขึ้น ตอนนี้เข้าเดือน ก.ค. แล้วนะคะ ใกล้ถึงวัน เข้าพรรษาด้วยค่ะ ลูกจะตั้งใจนั่งสมาธิ ให้ใจเป็นสมาธิ แล้ว ก็อธิษฐานให้คุณแม่สุขภาพแข็งแรงและมีความสุขมากๆ และอธิษฐานให้ตัวเองด้วยว่า ขอให้ตัวลูกมีความตั้งใจดีได้ ทุกวัน ไม่ขึ้นๆ ลงๆ ตอนนี้ลูกก็อยู่ได้เป็นปกติดีค่ะ กิจวัตร กิจกรรมเหมือนเดิม สุขภาพคิดว่าเดี๋ยวก็ดีขึ้นค่ะคิดอยู่ว่า จะตั้งใจนั่งสมาธิให้มากขึ้น เพื่อตัวเองและคนอื่นในภายหลัง เมื่อเช้านี้ ลูกยืนแกว่งแขน และมองต้นไม้ที่อยู่ข้างหน้า และมองสีของใบอย่างตั้งใจหน่อยๆ (อันนี้เป็นนิสัยที่

หัวข้อประเด็น

- การนั่งสมาธิและการอธิษฐาน

ข้อความต้นฉบับในหน้า

เป็นความภูมิใจอย่างหนึ่ง ที่เรายังความอยากไว้ได้ นึกถึง เรื่องดีแล้วจะทำให้ใจมีกำลังค่ะ นอกจากนึกเรื่องดีของตัว เองแล้ว ควรลองนึกเรื่องดีของคนอื่นด้วย เพราะจะทำให้ เรามองคนรอบข้างด้วยความเบิกบาน และมีความสุขมากขึ้น ตอนนี้เข้าเดือน ก.ค. แล้วนะคะ ใกล้ถึงวัน เข้าพรรษาด้วยค่ะ ลูกจะตั้งใจนั่งสมาธิ ให้ใจเป็นสมาธิ แล้ว ก็อธิษฐานให้คุณแม่สุขภาพแข็งแรงและมีความสุขมากๆ และอธิษฐานให้ตัวเองด้วยว่า ขอให้ตัวลูกมีความตั้งใจดีได้ ทุกวัน ไม่ขึ้นๆ ลงๆ ตอนนี้ลูกก็อยู่ได้เป็นปกติดีค่ะ กิจวัตร กิจกรรมเหมือนเดิม สุขภาพคิดว่าเดี๋ยวก็ดีขึ้นค่ะคิดอยู่ว่า จะตั้งใจนั่งสมาธิให้มากขึ้น เพื่อตัวเองและคนอื่นในภายหลัง เมื่อเช้านี้ ลูกยืนแกว่งแขน และมองต้นไม้ที่อยู่ข้างหน้า และมองสีของใบอย่างตั้งใจหน่อยๆ (อันนี้เป็นนิสัยที่ติดมา ตอนที่ฝึกวาดและแรเงาต้นไม้ค่ะ) ก็เห็นว่ามันมีทั้งใบอ่อน ใบแก่ และใบที่ใกล้ร่วง ถึงลูกไม่เขียนต่อคุณแม่ก็คงจะทาย ถูกว่า ลูกเปรียบกับวัยของคน และคิดว่า ต้องไม่ลืมทำสิ่ง ที่ตั้งใจไว้ก่อนที่จะหมดเวลาค่ะ ฉบับนี้ลูกเขียนจนเพลินเชียว ต้องให้คุณแม่ได้พักสายตาบ้างเสียแล้ว ลูกจะเขียนจดหมาย มาอีกนะคะ สวัสดีจ๊ะ ลูกรักของแม่ ด้วยความเคารพรัก จากลูกค่ะ ได้รับจดหมายจากลูกหลายวันแล้ว แต่แม่เพิ่งมี โอกาสตอบหนู ขอโทษที่เขียนล่าช้าไปหน่อยนะจ๊ะ ระยะนี้ แม่พยายามจะนั่งหยุดนิ่งให้ใจใสๆ อะไรจะสู้กับข้าศึกทั้ง ภายนอกและภายในได้เท่ากับพระรัตนตรัยภายในไม่มีอีกแล้ว เวลาใจเราเสียศูนย์ คือใจไม่หยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกาย สภาพ ใจเราก็จะซัดส่ายไปตามกระแสภายนอก เดี๋ยวก็ทุกข์ เดี๋ยว ก็ลังเลสงสัย เดี๋ยวก็กลัวโน่นกลัวนี่ นี่เรียกว่าใจเราตกเป็นเชลย สุดแท้แต่เขาจะพาเราไปกักขังที่ไหน ต้องพยายามสร้าง ป้อมปราการไว้สู้กับข้าศึกภายในกลางตัวของเรา กิเลสมาร ที่รุมเร้าจิตใจเราก็จะพ่ายแพ้ไปในที่สุด ป้อมปราการภายใน ของเราเมื่อสามารถจรดใจให้หยุดนิ่งได้แล้ว ก็จะบังเกิด แสงสว่างเป็นธรรมาวุธด่านแรกที่ขจัดความมืดมนภายในใจ ให้ได้สัมผัสกับความสุขภายใน ที่เปรียบเสมือนกำลังใจที่ หล่อเลี้ยงใจให้ชุ่มชื้นก่อนก้าวลงสู่สมรภูมิภายใน ด่านต่อไป ภายในแสงสว่างที่เมื่อใจจรดนิ่งในนิ่งยิ่งขึ้นไป ก็จะปรากฏ จุดเล็กๆ สว่างยิ่งกว่าแสงสว่างรอบๆ จุดเล็กๆ ที่เห็นก็จะ ค่อยๆ ขยายออกเป็นดวงกลมใสสว่าง เสมือนประทีป แสงสว่างนำทางไปสู่ความสุขภายในที่ยิ่งกว่า ใจที่หยุดนิ่ง ของเราก็จะเดินทางต่อไปในเส้นทางสายกลาง ไปสู่กลาง ของกลาง ในดวงธรรมดวงแล้วดวงเล่า ที่เพิ่มความสุข ความสว่างให้กำลังใจเราฮึกเหิมรุดหน้าไปสู่เส้นทางแห่ง ชัยชนะด่านต่อไปเราจะได้พบกายที่แท้จริงของเรากายต่างๆ เราจะพบกับความจริงและภูมิปัญญาของกายแต่ละกาย ที่ แตกต่างกันไปตามความละเอียดที่ละเอียดยิ่งๆ ขึ้นไป ตาม ลำดับของกายภายในที่ใจเราโลดแล่นไปถึง เสมือนขุนพล ทางธรรมที่มีพลังของปัญญาแตกต่างกันไปตามลำดับ แต่ละกายๆ ก็จะนำพาเราไปสู่ภูมิปัญญาทางธรรม ที่จะไปสู่ ชัยชนะที่ยิ่งๆ ขึ้นไป ที่จะโรมรันต่อสู้กับข้าศึกภายในคือ กิเลสมาร ให้ย่อยยับไปทีละด่านๆ ชัยชนะที่ตามมาคือ ความสุขภายในที่เพิ่มพูนทับทวีขึ้นตามลำดับ กายธรรม ภายในของเราล้วนบริสุทธิ์ใสสว่าง และใหญ่โตกว้างขวาง เสมือนขุนพลที่เป็นแนวหน้าที่ข้าศึกเห็นย่อมจะครั่นคร้าม เกรงกลัว ขอเพียงให้ใจเราสามารถหยุดนิ่งสนิท เราก็จะ เห็นป้อมปราการทางธรรมที่อัดแน่นไปด้วยกายธรรม ที่ไว้ ต่อสู้กับข้าศึก คือ มารร้ายที่พยายามปิดกั้นหนทางไปสู่ชัยชนะ เราจะเสริมสร้างความแข็งแกร่งของปราการทางธรรมด้วย การทำใจหยุดนิ่งเพียงอย่างเดียว ในขณะที่กายหยาบของ ในขณะที่กายหยาบของเราถูกเบียดเบียนด้วยโรค ชรา และมรณะ แต่กายภายในของเรา ย่อมไม่แตกสลายหายไปตราบที่ใจเรายังมั่นคงอยู่ที่ศูนย์กลางกาย เวลาใจหยุดนิ่งในกลาง กายธรรม เราจะไม่รู้สึกถึงความอยากในสิ่งต่างๆ อย่างที่ลูกรู้สึกแล้วเมื่อใจหยุดนิ่งใน ระดับหนึ่ง ใจลูกจะรู้สึกถึงความเป็นอิสระอย่างแท้จริง ๑๐๖ | กัลยาณมิตร สิงหาคม ๒๕๕๗/
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More