หลุดพ้นเพราะไม่ถือมั่น : หน้า 124/134

101 ส่องธรรม ภาษิต อืมธรรม หลุดพ้น เพราะไม่ถือมั่น อนุปาทา วิมุจฺจนฺติ. สาธุชนย่อมหลุดพ้นเพราะไม่ถือมั่น (ม.อุป. ๑๔/๓๔๖, อง.ติก. ๒๐/๑๘๐) ผู้ยึดมั่นถือมั่นว่าเป็นของเราเป็นตัวเรา ยึดมั่นถือมั่น ๑๐๐ ก็ทุกข์ 900 ยึดมั่นถือมั่น ๕๐ ก็ทุกข์ ๕๐ ไม่ยึดมั่นถือมั่นเลย ก็ไม่ทุกข์เลย บุคคลผู้ยึดมั่นถือมั่นก็อุปมาเหมือน บุคคลผู้หิ้วของทั้งมือซ้ายและมือขวา หาบสัมภาระทั้งบ่าซ้ายและบ่าขวา เป็นของบนศีรษะไว้อีกต่างหาก ความทุกข์ทรมานในชีวิตจึงมีมากมาย หากปลดปล่อยสัมภาระข้าวของ จากมือซ้ายและมือขวาลงก็เบาตัว หากปลดปล่อยสัมภาระข้าวของ จากบ่าซ้ายและบ่าขวาลงก็เบายิ่งขึ้น หากปลดปล่อยสัมภาระข้าวของ จากศีรษะก็จะเบาที่สุด สบายที่สุด ฝึกปลดปล่อยภายนอกเพื่อมุ่งสู่ภายใน หยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ พบความเบาความสบาย อย่างไม่มีอะไรเสมอเหมือน พบความสุข ความหลุดพ้นแห่งจิต หลุดพ้นจากทุกข์ จากปวงกิเลส เข้าถึงสภาวธรรมอันประเสริฐสุด คือเข้าถึงพระธรรมกายอันเป็นเป้าหมายชีวิต ๑๒๐ กัลยาณมิตร สิงหาคม ๒๕๕๒