ความหมายและประโยชน์ของสังฆทาน : หน้า 88/134

จากยอดดอย ทันต์จิตต์ สังฆทาน ทานจากใจที่กว้างขวาง ประโยชน์สุขที่ยิ่งใหญ่ “สังฆทาน” เป็นคำที่คนไทยได้ยินกันบ่อยๆ ใน ยุคปัจจุบัน มีคนจำนวนไม่น้อย เข้าใจผิดว่า “สังฆทาน” คือ ถังสีเหลืองที่ใส่ข้าวของเครื่องใช้ไว้ถวายพระภิกษุสงฆ์ แท้ที่จริงแล้ว “สังฆทาน” เป็นอย่างไร ทรงสรรเสริญสังฆทาน ในสมัยพุทธกาล พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ที่ ปราสาทอิฐ ใกล้นาฬิกคาม ครั้งนั้น คฤหบดีพ่อค้าไม้ชื่อ “ทารุกัมมิกะ” เข้าเฝ้าพระสัมมาสัมพุทธเจ้า พระองค์ตรัสถาม ว่ายังให้ทานอยู่หรือไม่ คฤหบดีกราบทูลว่า “ข้าแต่พระองค์ ผู้เจริญ ข้าพระองค์ให้ในภิกษุผู้เป็นอรหันต์ หรือผู้บรรลุ อรหัตมรรค ผู้ถือธุดงค์อยู่ป่าเป็นวัตร ผู้ถือธุดงค์บิณฑบาต เป็นวัตร ผู้ถือธุดงค์ใช้ผ้าบังสุกุลเป็นวัตร พระเจ้าข้า” พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสว่า “ดูก่อนคฤหบดี ท่าน เป็นคฤหัสถ์ บริโภคกาม อยู่ครองเรือน นอนเบียดเสียดบุตร บริโภคจันทร์แคว้นกาสี ทัดทรงดอกไม้ ของหอมและ เครื่องลูบไล้ ยินดีทองและเงินอยู่ ย่อมรู้ได้ยากว่า ภิกษุ เหล่านี้เป็นพระอรหันต์ หรือผู้บรรลุอรหัตมรรค ถ้าภิกษุผู้ถือธุดงค์อยู่ป่าเป็นวัตรเป็นผู้ฟุ้งซ่านถือตัว เห่อ ปากกล้า พูดพล่าม สติเลอะเลือน ไม่มีสัมปชัญญะ มี ใจไม่ตั้งมั่น มีจิตพลุ่งพล่าน ไม่สำรวมอินทรีย์ เมื่อเป็นเช่น นี้ภิกษุนั้นจึงถูกติเตียน (ไม่สมควรเป็นเนื้อนาบุญ) ถ้าภิกษุผู้ถือธุดงค์อยู่ป่าเป็นวัตร เป็นผู้ไม่ฟุ้งซ่าน ไม่ถือตัว ไม่เห่อ ไม่ปากกล้า ไม่พูดพล่าม มีสติตั้งมั่น มี สัมปชัญญะ มีใจตั้งมั่น จิตมีอารมณ์เป็นหนึ่ง สำรวมอินทรีย์ เมื่อเป็นเช่นนี้ภิกษุนั้นจึงได้รับสรรเสริญ (สมควรเป็นเนื้อ นาบุญ) ๘๖ ลาด สิงหาคม ๒๔๔๒