การบวชและการเข้าถึงแก่นแท้ : หน้า 20/134

ตนเองข่มผู้อื่น เพราะสีลสัมปทานั้นว่า เรา เป็นผู้มีศีล มีกัลยาณธรรม ส่วนภิกษุอื่นๆ เหล่านี้ เป็นผู้ทุศีลมีธรรมอันเลว คุณธรรมอื่นๆ ที่ยิ่งกว่า ประณีตกว่า สีลสัมปทา ก็ไม่ปลูกความพอใจ ไม่พยายามเพื่อทำให้แจ้งซึ่งคุณธรรมนั้นๆ เป็นผู้มีความประพฤติย่อหย่อนหละหลวม ดูก่อนพราหมณ์ ! เรากล่าวบุคคลนี้ ว่าเปรียบเหมือนผู้ต้องการแก่นไม้ แต่ละเลย แก่น กระพี้ และเปลือกเสีย ถากเอาสะเก็ดไป ด้วยสำคัญว่าเป็นแก่นฉะนั้น” “อนึ่ง บุคคลบางคนออกบวช มีลาภ สักการะ ชื่อเสียงเกิดขึ้น ก็ไม่อิ่มใจ ไม่เต็ม ปรารถนาด้วยลาภสักการะชื่อเสียงนั้น ประพฤติสมบูรณ์ด้วยศีลก็อิ่มใจ แต่ยังไม่เต็ม ปรารถนาด้วยสีลสัมปทา (ความสมบูรณ์ด้วยศีล) นั้น ไม่ยกตน ไม่ข่มผู้อื่นเป็นต้นเพราะสีล สัมปทานั้น คุณธรรมอื่นๆ ที่ยิ่งกว่า ประณีต กว่าสีลสัมปทานั้น ก็ปลูกความพอใจ พยายามเพื่อทำให้แจ้ง ซึ่งคุณธรรมนั้นๆ ไม่มี ปรารถนาด้วยลาภสักการะชื่อเสียงนั้น ได้ความสมบูรณ์ด้วยศีล ก็อิ่มใจ แต่ไม่เต็ม ปรารถนาด้วนสีลสัมปทา (ความสมบูรณ์ด้วย ศีล) นั้น ได้ความสมบูรณ์ด้วยสมาธิ ก็อิ่มใจ แต่ไม่เต็มปรารถนาด้วยสมาธินั้น ไม่ยกตน ไม่ข่มผู้อื่น เพราะสมาธิสัมปทานั้น คุณธรรม อื่นๆ ที่ยิ่งกว่า ประณีตกว่าสมาธิสัมปทา ก็ ปลูกความพอใจ พยายามเพื่อท่าให้แจ้งซึ่ง คุณธรรมนั้นๆ ไม่เป็นผู้มีความประพฤติ ความประพฤติย่อหย่อนหละหลวม ผู้นั้น พรหมจรรย์นี้มี ย่อหย่อนหละหลวม ผู้นั้นได้ญาณทัสสนะ ความสงบแห่งจิต) ก็อิ่มใจเต็มปรารถนา ด้วย ได้ความสมบูรณ์ด้วยสมาธิ (ความตั้งมั่นหรือ ความหลุดพ้นแห่งใจ (ความเห็นด้วยญาณ หรือปัญญา) ก็อิ่มใจ เต็มปรารถนา ด้วยญาณทัสสนะ หรือปัญญานั้น ยกตนเองข่มผู้อื่น เพราะญาณทัสสนะนั้นว่า สมาธิสัมปทา (ความสมบูรณ์ด้วยสมาธิ) นั้น อันไม่กลับกำเริบ ยกตนเอง ข่มผู้อื่นเพราะสมาธิสัมปทานั้นว่า นั้นแหละ เป็นที่ เราอยู่อย่างรู้เห็น ส่วนภิกษุอื่นๆ เหล่านี้ อยู่ เราเป็นผู้ตั้งมั่น มีจิตมีอารมณ์เป็นหนึ่ง ส่วน ต้องการ นั้นเป็น อย่างไม่รู้ไม่เห็น คุณธรรมอื่นๆ ที่ยิ่งกว่า ภิกษุอื่นๆ เหล่านี้ เป็นผู้ไม่ตั้งมั่น มีจิตหมุน แก่นสาร นั้นเป็น ประณีตกว่าญาณทัสสนะ ก็ไม่ปลูกความพอใจ ไปผิดแล้ว คุณธรรมอื่นๆ ที่ยิ่งกว่า ประณีต กว่าสมาธิสัมปทานั้น ก็ไม่ปลูกความพอใจ ไม่ ที่สุดโดยรอบ พยายามเพื่อทำให้แจ้ง ซึ่งคุณธรรมนั้นๆ เป็นผู้มีความประพฤติย่อหย่อนหละหลวม ดู ก่อนพราหมณ์ ! เรากล่าวบุคคลนี้ว่าเปรียบ เหมือนผู้ต้องการแก่นไม้ แต่ละเลยแก่น และ กระพี้เสีย ถากเอาเปลือกไป ด้วยสำคัญว่า เป็นแก่นฉะนั้น" “อนึ่ง บุคคลบางคนออกบวช มีลาภ สักการะชื่อเสียงเกิดขึ้นก็ไม่อิ่มใจ ไม่เต็ม ๑๘ | กัลยาณมิตร สิงหาคม ๒๕๕๒ ไม่พยายามเพื่อทำให้แจ้งซึ่งคุณธรรมนั้นๆ เป็นผู้มีความประพฤติย่อหย่อนหละหลวม ดู ก่อนพราหมณ์ ! เรากล่าวบุคคลนี้ ว่าเปรียบ เหมือนผู้ต้องการแก่นไม้ แต่ละเลยแก่นเสีย ถากเอากระพี้ไป ด้วยสำคัญว่าเป็นแก่นฉะนั้น” “อนึ่ง บุคคลบางคนออกบวช มีลาภ สักการะชื่อเสียงเกิดขึ้น ก็ไม่อิ่มใจ ไม่เต็ม ปรารถนาด้วยลาภสักการะชื่อเสียงนั้น ได้ความสมบูรณ์ด้วยศีล ก็อิ่มใจ แต่ ไม่เต็มปรารถนาด้วยสีลสัมปทา (ความ