ข้อความต้นฉบับในหน้า
ยังเป็นผู้นำในการก่อสร้าง
พัฒนาสิ่งต่าง ๆ ที่เป็นคุณ
ประโยชน์แก่พระพุทธศาสนา
และประชาชนทั่วไป ซึ่งล้วน
แล้วแต่มีคุณค่ามหาศาล
นอกจากท่านจะเป็นผู้นำใน
การสร้างถนนขึ้นพระธาตุดอย
สุเทพแล้ว ท่านยังเป็นผู้นำใน
การซ่อมแซมพระบรมธาตุ
สร้างเจดีย์ดอยเกิ้ง สร้างวิหาร
ที่จังหวัดพะเยา ซ่อมแซมวัด
พระสิงห์ ในจังหวัดเชียงใหม่
ก่อนจะจากเมืองที่
เป็นศูนย์กลางความเจริญของ
ล้านนาไป ขอตามรอยครูบา
ศรีวิชัยไปที่วัดพระสิงห์ซึ่ง
ท่านได้เป็นผู้นำในการบูรณะ
เพื่อนมัสการพระพุทธสิหิงค์ พระธาตุดอยสุเทพ สีทองอร่ามงามด้วยเนื้อทองสูงค่า และ
พระพุทธรูปสำคัญคู่บ้านคู่
เมืองเชียงใหม่สักครั้ง
พระอารามหลวง
ด้วยศรัทธาของบรรพชน
แม้เวลาที่เราไปถึงวัดพระสิงห์จะเป็น
เวลาใกล้เที่ยงแล้วก็ตาม แดดแรง อากาศเริ่มร้อน
แต่ถึงอย่างนั้นเมื่อเราเดินเข้าภายในวัด
บรรยากาศของวัดเก่าที่มีอายุมากกว่า 500 ปี
ทำให้เราได้สัมผัสกลิ่นอายของความสงบ ชุ่ม
เย็นที่เกิดขึ้นในใจ ความร้อนกายจึงไม่เป็น
ปัญหาสำหรับเราแม้แต่น้อย เราได้เข้าไป
นมัสการพระพุทธสิหิงค์ในวิหารลายคำสมดัง
ความตั้งใจ และได้ทราบประวัติความเป็นมา
ของวัด วัดนี้สร้างขึ้นด้วยความกตัญญู
กตเวทิตาคุณของขัตติยราชพระองค์หนึ่งแห่ง
ราชวงศ์มังราย
วัดพระสิงห์ตั้งอยู่ภายในกำแพงเมือง
ใกล้กับประตูสวนดอก บริเวณนั้นเป็นสามแยกที่
๔๐ กัลยาณมิตร สิงหาคม ๒๕๔๒
ถนนสิงหราชจรดกับถนนราช
ดำเนิน วัดพระสิงห์เดิมชื่อ
วัดพระเชียง พระเจ้าผายู (พ.ศ.
๑๘๘๗-๑๙๑๐) ทรงสถาปนา
วัดนี้ขึ้นเมื่อ พ.ศ. ๑๘๘๙ โดย
เริ่มแรกโปรดฯ ให้สร้างพระ
เจดีย์สูง ๒๓ วา เพื่อบรรจุ
พระอัฐิและอังคารของพระเจ้า
คำฟู พระราชบิดา ต่อมาในปี
พ.ศ. ๑๘๙๐ จึงโปรดฯ ให้มี
การก่อสร้างพระอาราม ซึ่ง
ประกอบด้วย เสนาสนวิหาร
ศาลาการเปรียญ กุฏิสงฆ์ และ
นิมนต์พระเถระอภัยจุฬาพร้อม
พระภิกษุสงฆ์จํานวนหนึ่งมา
จำพรรษา สถาปนาเป็นพระ
อารามหลวง
บริเวณหน้าวัด ซึ่ง
เป็นที่ว่างต่อมาได้กลายเป็นที่
ชุมนุมของชาวเมืองในการซื้อขายแลกเปลี่ยน
สินค้า ที่นั้นจึงกลายเป็นตลาดประจำเมืองไป
ชาวบ้านเรียกบริเวณนั้นว่า “ลีเชียง” ลี แปลว่า
ตลาด นานวันเข้าวัดนี้เลย ถูกเรียกว่า “วัดลีเชียง
พระ”
ในสมัยพระเจ้าแสนเมืองมา (พ.ศ.
๑๙๓๑ - ๑๙๕๔) โปรดฯ ให้อัญเชิญพระพุทธ
สิหิงค์จากเมืองเชียงรายลงมาประดิษฐาน ณ
วัดเชียงพระ ชาวบ้านจึงเรียกว่า วัดพระสิงห์
จนกระทั่งปัจจุบันนี้
พระพุทธสิหิงค์เป็นพระพุทธรูปสำคัญ
คู่เมืองเชียงใหม่สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นราว พ.ศ.
๗๐๐ โดยพระเจ้าสีหฬะ แห่งลังกาทวีป โปรดฯ
ให้หล่อพระพุทธรูปขึ้น และถวายพระนามว่า
พระพุทธรูปสิหิงค์ หรือสีหฬปฏิมา ตาม
พระนามของพระองค์ พระพุทธสิหิงค์ได้รับการ
อัญเชิญมายังสุวรรณภูมิเมื่อราว พ.ศ. ๑๗๓๙