การประพฤติดีและการเว้นขาดจากบาป : หน้า 18/132

มนุษย์สูญเสียคุณความดีทั้งหลายไป เพราะฉะนั้น ความ ประพฤติชั่วทุกชนิดจึงเป็นสิ่งที่มนุษย์ทุกคนต้องเว้นขาด จากกาย วาจา ใจ ในทางตรงข้ามกับอกุศลกรรมบทสิบนั้น ย่อม เป็นการประพฤติดีอีก ๑๐ ประการ เรียกว่า กุศลกรรมบท สิบ อันเป็นสิ่งที่ชาวพุทธจะต้องปฏิบัติให้คุ้นเคยสม่ำเสมอ เพราะ เป็นสิ่งที่ทำให้ศีลธรรมความดีทั้งหลายในโลกนี้ไหล บ่าเข้ามาสู่กาย วาจา ใจของมนุษย์ทุกคน และเป็นการเว้น ขาดจากบาปอย่างสิ้นเชิง เพราะฉะนั้น พระเดชพระคุณ หลวงพ่อวัดปากน้ำจึงย้ำนักย้ำหนาว่า กุศลกรรมบทสิบ หาก ประพฤติปฏิบัติทั้งหมดได้สะอาดสะอ้านบริบูรณ์เป็นอันดี ทีเดียวแล้วย่อมเรียกว่า เว้นทั่วเว้นขาดจากบาป พระธรรมเทศนา เว้นทั่วขาดจากความชั่วความลามกนี้ก็นัยหนึ่ง อีก นัยหนึ่ง อารตี ตัวนั้นบังคับถึง เจตนาวิรัติ เว้นทั่วเว้นขาด ตลอดถึงเจตนาวิรัติที่อาฆาตเบียดเบียนสัตว์ ตัวเป็นให้จำ ตายไม่มีเด็ดขาด เรียกว่าเว้นทั่วเว้นขาด ด้วยเจตนาที่จะ คิดฉ้อลักหลอกลวงฉ้อโกง ไม่มีเป็นอันขาด เว้นทั่วขาดจาก ประพฤติผิดล่วงกามมิจฉาจารอย่างใดอย่างหนึ่งไม่มีเด็ดขาด เว้นจากการพูดปดขาดจากใจ ไม่มีเป็นอันขาด มีเจตนา เว้นจากการกล่าวคำส่อเสียดให้เขาแตกร้าวจากกัน ให้เขา ทะเลาะวิวาทบาดหมางกัน ให้มารักกับตน ไม่มีเป็นอันขาด เว้นจากการกล่าวคำหยาบช้าด่าชาติด่าตระกูล เป็นต้น ไม่ มีเป็นอันขาด เจตนาเว้นดังนี้หรือเว้นกล่าวคำไม่มีเหตุผล โปรยประโยชน์ ฟังแล้วไม่ได้เรื่องเปลืองเวลาไม่มีเป็นอันขาด เว้นจากการละโมบอยากได้สมบัติของคนอื่นมาเป็นของตน ก็ไม่มีเป็นอันขาดเหมือนกัน เว้นจากการโกรธประทุษร้าย ให้เขาถึงความวิบัติพลัดพรากอย่างใดอย่างหนึ่ง ไม่มี เป็นอันขาด ขาดจากใจทีเดียว เว้นจากความเห็นผิด เห็น ผิดไม่มีเป็นอันขาด นี้ก็ได้ชื่อว่า อารตี วิรตี ปาปา เว้นจาก ความชั่วความลามกทั้งหมด เกิดจากเจตนาของใจ เจตนานั่นน่ะเป็นศีลด้วย ที่พระองค์ทรงรับรองว่า เจตนาห์ ภิกขเว สีล ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เจตนานั่นแหละ เป็นศีล เจตนาเป็นศีลทีเดียว นี่ให้เว้นเสียอย่างนี้ เป็นอุบาสก อุบาสิกาต้องเว้นขาด ดังนี้ถึงจะเป็นอุบาสกเป็นอุบาสิกาได้ ๑๖ | กัลยาณมิตร พฤศจิกายน ๒๕๕๒ เป็นภิกษุสามเณรน่ะพ้นมาแล้วจากความเป็นอุบาสกอุบาสิกา แต่ว่าต้องเป็นผู้เว้นหนักกว่าอุบาสกอุบาสิกา เพราะสูงขึ้น มาแล้ว จะเหลวไหลเลอะเทอะไม่ได้ บัดนี้ไม่ยอม ปรับโทษ ทีเดียว ถ้าเว้นไม่ได้ปรับโทษทีเดียว นี่เหละ อารตี วิรตี ปาปา นี้ ปาปา เป็นความชั่วความลามก ความชั่วแต่ไม่ลามก ความลามกแต่ไม่ชั่ว ชั่วกับลามกรวมกันเข้าเป็นข้อที่หนัก อยู่เพราะฉะนั้นต้องเว้นขาด เว้นทั่วขาดจากความชั่วความ ลามก ไม่มีเกี่ยวข้องกับใจทีเดียวนี้เป็นอันใช้ได้ใน อารตี วิรตี ปาปา บทขยายความ ๔. การเว้นขาดจากบาปในภาคปฏิบัติ ในการฝึกฝนกาย วาจา ใจของตนเองให้ประเสริฐ สุดด้วยศีลธรรมความดีตามพระสัมมาสัมพุทธเจ้าไปนั้น เมื่อได้อ่านเทศน์ท่อนนี้ของพระเดชพระคุณหลวงพ่อวัดปากน้ำ จะต้องขนลุกชูชันอัศจรรย์ในการอธิบายของท่าน เพราะ หลวงพ่อท่านสอนวิธีเว้นทั่วขาดจากบาปที่ต้นเหตุของการ ทำบาปเลยทีเดียว นั่นคือ การควบคุมใจด้วยการตั้งใจไม่ยอม คิดแม้เรื่องบาป ภาษาพระเรียกว่า เจตนาวิรัติ เจตนา แปลว่า ความตั้งใจ จงใจ จุดมุ่งหมาย วิรัติ แปลว่า งดเว้น เลิก เพราะฉะนั้น ในที่นี้ เจตนาวิรัติ หมายถึง เลิกตั้งใจ ทำบาป หรือเลิกตั้งใจทำความชั่ว ความลามกทั้งหลายในโลกนี้ เช่น เว้นทั่วขาดจากการคิดละโมบโลภมาก เว้นทั่วขาดจาก การคิดโกรธประทุษร้ายผู้อื่นเว้นขาดจากการเห็นผิดเป็นชอบ ฯลฯ ทำไมพระเดชพระคุณหลวงพ่อท่านจึงสอนให้เว้น ขาดจากบาปด้วยการควบคุมเจตนา? เพราะว่าเป็นการ ควบคุมที่ครอบคลุมไปถึงความประพฤติทางกาย และวาจา โดยอัตโนมัติ อุปมาเหมือนกับ การบังคับเรือยนต์ให้แล่น เป็นเส้นตรง กัปตันเรือผู้ชำนาญย่อมบังคับเพียงหางเสือ เรือให้ตรงอย่างเดียวเท่านั้น ฉันใด การควบคุมทิศทางการคิด การพูด การทำ ให้เว้นขาดจากบาป เจ้าของใจเพียงบังคับ เจตนาคือความคิดให้ตรงต่อความดีเพียงอย่างเดียวก็พอ ฉันนั้น นอกจากนั้น พระเดชพระคุณหลวงพ่อท่านยัง