เล่าเรื่องเจดีย์ : หน้า 83/132

เล่าเรื่องเจดีย์ เกษมสุข ภมรสถิตย์ สาระมหานาม (๒) ฉบับที่แล้วเราคุยกันเรื่องที่มาของชื่อ ของชอ ธรรมกาย- เจดีย์ หรือ มหาธรรมกายเจดีย์ไปแล้วในส่วนหนึ่ง ฉบับนี้ โดยชั้นแรกผู้เขียนคิดว่าจะเข้าสู่สาระของรูปทรงแต่ เพราะว่าทุกครั้งก่อนจะลงมือเขียนจะต้องย้อนกลับไปดูว่า ฉบับที่แล้วเขียนไว้อย่างไรบ้าง ครอบคลุมเพียงพอหรือไม่ ย้อนอ่านดูแล้วเกิดความเห็นว่าน่าจะเพิ่มเติมสาระของชื่อ ในความเป็น “มหานาม” หรือเป็น “มหาธรรมกายเจดีย์" ให้มากขึ้น เพราะเมื่อเขียนเลยล่วงผ่านไปแล้ว โอกาสจะ ย้อนกลับมาต่อเติมย่อมจะทำให้ไม่ต่อเนื่อง ดังนั้นฉบับนี้จึง ขออนุญาต “ต่อ” ในเนื้อหาสาระของมหานามให้เต็มปรี่ ก่อนที่จะก้าวเข้าสู่เรื่องราวของรูปทรง ฉบับที่แล้วเราจบลงตรงที่ใครก็ตามหากได้เห็น ของตน ย่อมจะได้ผลแห่งสาระนั้นเนื่องจากรูปทรงเรียบง่าย มีมหานามที่เนื่องกับสาระแห่งการหลุดพ้นจากทุกข์ทั้งปวง ต่อเนื่องกับอายตนนิพพาน จึงทำให้เกิดกระแสดึงดูดเข้าหา กันระหว่างสิ่งที่มีธรรมชาติเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันเหมือนกัน ฉบับนี้ อยากจะเรียนให้ทราบว่า “นาม” นั้นเป็น เครื่องบ่งบอกทั้งรูปลักษณะหน้าที่และวัตถุประสงค์เพื่อ รองรับกิจกรรมของสิ่งก่อสร้างใดๆ เช่นเดียวกันธรรมกาย เจดีย์นอกจากจะสร้างขึ้นเพื่อสัญลักษณ์แห่งการตรัสรู้ธรรม กายตรัสรู้ธรรมของพระพุทธองค์แล้ว ยังสร้างขึ้นเพื่อ ทําหน้าที่รองรับบุคคลผู้ปรารถนาจะเข้าถึง ด. สภาวะแห่งธรรมกาย ๒. เพื่อให้ผู้เข้าถึง “ธรรมกาย” ทั้งหลายได้มา ธรรมกายเจดีย์แล้วนำภาพเจดีย์ไปวางไว้ ณ กึ่งกลา กึ่งกลางกาย ปฏิบัติธรรมร่วมกัน กัลยาณมิตร พฤศจิกายน ๒๕๔๒ ๘๑