การปฏิบัติตามพุทธธรรม : หน้า 24/132

หรือสังคมส่วนรวมไว้ให้ถาวรสวัสดีและพัฒนาผาสุกได้แท้จริง จึงต่างมุ่งมั่นที่จะทำนุบำรุงพระศาสนาและส่งเสริมเผยแพร่ สัมมาปฏิบัติแก่ประชาชน ศรัทธาและปัญญาของท่านที่เกิด ขึ้นแล้วนี้ เป็นปัจจัยสำคัญอย่างยิ่งสำหรับการปฏิบัติบริหาร งาน... ขอให้ถนอมรักษาไว้ให้มั่นคง อย่าปลดปล่อยให้ ถดถอยเสื่อมคลาย หากแต่จำต้องสร้างเสริมให้เพิ่มพูนและ หนักแน่นมั่นคงยิ่งๆ ขึ้น เพื่อเป็นกำลังใจในการศึกษา พิจารณาธรรมะ ฝึกฝนปฏิบัติธรรมะ และช่วยเหลือแนะนำ ผู้อื่นให้เรียนรู้ เข้าใจและปฏิบัติตามธรรมะได้อย่างถูกต้อง เมื่อชาวพุทธรู้ธรรมะปฏิบัติธรรมะอย่างถูกต้องสมควรแก่ ธรรมมากขึ้น ศีลธรรม จริยธรรมก็เจริญตามมา พระพุทธ ศาสนาก็มั่นคงขึ้น....” จะเห็นว่า การให้ทาน รักษาศีล เจริญภาวนา นั้น ย่อมเป็นการปฏิบัติตามพุทธธรรม ทำให้เกิดความถาวร สวัสดีและพัฒนาผาสุกของสังคมตามพระบรมราโชวาทได้ แท้จริง เพราะจากประวัติศาสตร์อันยาวนานของประเทศไทย พระมหากษัตริย์ ผู้ทรงทศพิธราชธรรมได้สนับสนุนให้ พสกนิกรทำทาน รักษาศีล เจริญภาวนาทุกวันพระเป็นประจำ เพราะว่า ๑. การรักษาศีล เป็นการสร้างสำนึกของคนดี เพราะการรักษาศีลย่อมทำให้เกิดความสงบเย็นจากการ ควบคุมความคิด คำพูด การกระทำ ไม่ให้ไปเบียดเบียนใคร ไม่ให้ไปก่อเวรก่อกรรมกับใคร และยังทำให้มีบุคลิกภาพที่ น่าเชื่อถือ ไม่มีความเดือดร้อนใจในภายหลัง มีความสงบสุข และองอาจกล้าหาญในการเข้าสังคม และเป็นการป้องกัน ปัญหาอาชญากรรม ปัญหาคอรัปชั่น ปัญหาการขายบริการ ทางเพศ และปัญหาโกงกินที่ต้นเหตุ ๒๒ กัลยาณมิตร พฤศจิกายน ๒๕๕๖ ๒. การนั่งสมาธิ เป็นการสร้างความสำนึกในการอยู่ ร่วมกัน เพราะการนั่งสมาธิทำให้จิตใจสะอาดผ่องใส ไม่ขุ่นมัว มีอารมณ์ที่มั่นคงในการวินิจฉัย และตัดสินใจเรื่องราวต่างๆ ให้เกิดความถูกต้องแม่นยำ ไม่ทำสิ่งผิดให้กลายเป็นสิ่งถูก และไม่ทำสิ่งถูกให้กลายเป็นสิ่งผิด ทำให้เกิดความยุติธรรม ขึ้นในสังคม ไม่มีความลำเอียง ไม่มีการแบ่งพรรคแบ่งพวก อันทำให้สังคมแตกแยก ปราศจากการซื้อสินบาทคาดสินบน และทำให้เกิดความสามัคคีกลมเกลียวขึ้นในสังคม ๓. การให้ทาน คือการสร้างสำนึกทางเศรษฐกิจ เพราะการให้ทานเป็นการกำจัดความตระหนี่ความโลภในจิตใจ ทำให้เกิดการแบ่งปันทรัพยากรให้เกิดการใช้สอยอย่าง ทั่วถึงในสังคม ไม่มีการกักตุนเพื่อเฉพาะผลประโยชน์ส่วนตน ไม่มีการใช้จ่ายทรัพยากรอย่างสุรุ่ยสุร่ายอันจะทำให้เกิด ความขาดแคลนในอนาคตตามมา ส่งผลให้เกิดความ คล่องตัวทางเศรษฐกิจ และประชากรมีรายได้เพิ่มขึ้นเนื่องจาก รู้จักใช้สอยทรัพยากรในการผลิตอย่างประหยัด ทำให้ เป็นการลดต้นทุนการผลิต เป็นผลให้กำไรสุทธิเพิ่มขึ้น เพราะฉะนั้น เมื่อประชาชนตั้งใจทำทาน รักษาศีล เจริญภาวนา เป็นประจำย่อมเป็นการสนองพระบรมราโชวาท และเป็นการสร้างความสำนึกทั้ง ๓ ประการให้เกิดขึ้นในตัว เอง ซึ่งเป็นบ่อเกิดความสงบร่มเย็นในสังคม เริ่มต้นความร่มเย็นในสังคมตามพระราชมโน- ปณิธานที่บ้านของเรา สังคมจะร่มเย็นเป็นสุขได้เพราะคนในสังคมมีจิตใจที่ ดีงามเป็นอันดับแรก เพราะสังคมเกิดขึ้นจากการอยู่ร่วม กันของคน ถ้าคนดีมาอยู่ร่วมกัน สังคมย่อมเกิดความร่มเย็น แต่ถ้าคนชั่วมาอยู่ร่วมกัน สังคมย่อมลุกเป็นไฟ เพราะฉะนั้น การจะทำให้สังคมร่มเย็นเป็นสุขได้ตามพระราชมโนปณิธาน ของในหลวง พสกนิกรของพระองค์จะต้องมองให้ออกว่าต้อง เริ่มต้นที่ไหน เริ่มต้นอย่างไร และทำอย่างไรจึงจะสมบูรณ์ ๑.เริ่มต้นที่ตัวเราและครอบครัว สถาบันครอบครัวเป็นสังคมพื้นฐานที่มีอิทธิพลต่อ การเกิดความร่มเย็นเป็นสุขของบ้านเมือง เพราะถ้าการอยู่ ร่วมกันในครอบครัวมีบรรยากาศของการประพฤติปฏิบัติธรรม เช่น สวดมนต์ ไหว้พระ ทำทาน รักษาศีล นั่งสมาธิ ในบ้าน