การบวชและการใช้ชีวิตใต้ร่มกาสาวพัสตร์ : หน้า 56/132

มีกิเลสดุจน้ำฝาดอันคายแล้ว ตั้งมั่น แล้วในศีล ประกอบด้วยการควบคุม ใจตนเองและสัจจะ ผู้นั้นแลย่อมควร จะนุ่งผ้ากาสาวพัสตร์” เพราะพระพุทธองค์ทรงระบุ พุทธประสงค์ไว้ให้พระภิกษุได้ ตระหนักในการประพฤติปฏิบัติตาม พระธรรมวินัยเช่นนี้ จึงทำให้ภายใต้ ผืนผ้าย้อมฝาดที่ไม่สูงราคานักผืนนี้ มีผู้บรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ตาม รอยบาทของพระองค์ไปจำนวน มากมาย จากพระพุทธพจน์ที่ตรัสให้ แต่สิ่งที่ยืนยันได้ตรงกันจาก พระภิกษุในทุกยุคสมัยนั้นคือ พระภิกษุตระหนักถึงการห่มผ้า ข้อคิดดีงามต่างๆ ที่เกิดจาก กาสาวพัสตร์ให้มากนี้ ได้ทำให้เห็นว่า คุณธรรมความดีของคนนั้น ถ้าตั้งใจ ปลูกฝังให้เกิดขึ้นมาในตนเองแล้ว ย่อมสามารถเปลี่ยนแปลงทุกสรรพสิ่ง ที่แต่เดิมไร้คุณค่าให้มีคุณค่าขึ้นมาได้ ความสงบสุขใต้ร่มกาสาวพัสตร์ ตลอดระยะเวลาที่พระพุทธ ศาสนายังคงอยู่มาถึงบัดนี้ กุลบุตรคน ใดก็ตามที่สมัครใจทิ้งชีวิตทางโลก ออกบวชเป็นพระภิกษุเพื่อแสวงหา ทางดับไฟราคะ โทสะ โมหะ ที่แผด เผาใจให้ทนทุกข์ทรมานนั้น ไม่ว่าจะ บวชระยะสั้นหรือตลอดชีวิตก็ตาม ย่อมต้องอาศัยร่มเงาแห่งผ้า กาสาวพัสตร์เป็นเครื่องกระตุ้นเตือน ในการดับไฟกิเลสทั้งสามกองอยู่เสมอ แต่ถึงแม้จะยังไม่อาจดับไฟกิเลสให้ มอดหมดสิ้นทันที อย่างน้อยย่อมพอ จะทำให้วันคืนที่อยู่ใต้ร่มกาสาวพัสตร์ นั้น เป็นวันคืนที่ผ่านพ้นไปด้วยความ สงบสุขทั้งกาย วาจา ใจ อันบังเกิด ๕๔. กัลยาณมิตร พฤศจิกายน ๒๕๕๒ การบวชของ พระภิกษุใน แต่ละคืนวันนั้น เปรียบ เหมือนน้ำบริสุทธิ์ที่ดับกอง ไฟกิเลสให้มีขนาดเล็กลงไป เรื่อยๆ หากยิ่งดับไฟกิเลส ให้กองเล็กลงเท่าไร ความ สงบเย็นในใจก็จะเพิ่มมาก ขึ้นเท่านั้น จากการไตร่ตรองเห็นซึ้งถึงความจริง ของโลกและชีวิตนี้ว่า โลกนี้มีความชรานำทุกชีวิต ไป ไม่มีใครยั่งยืนอยู่ได้ ใครๆ ในโลกนี้ ไม่อาจ ต้านทานความเจ็บป่วยได้แม้สักคน เดียว ไม่มีใครมีอำนาจเป็นใหญ่ แม้แต่ร่างกายของตนเอง โลกนี้ไม่มีอะไรเป็นของตน เพราะทุกๆ คนจำต้องละสิ่งทั้งปวงไป ด้วยอำนาจของความตาย โลกนี้มีความพร่องอยู่เสมอ ไม่มีอิ่ม ตกเป็นทาสของตัณหาคือ ความดิ้นรนทะยานอยาก การมองเห็นโลกอย่างเข้าใจ ความเป็นไปขั้นพื้นฐานของทุกชีวิตนี้ ย่อมทำให้พระภิกษุผู้แสวงหาทาง หลุดพ้นอย่างจริงจัง ยังคงดำรงเพศ สมณะเอาไว้ได้ ยังยินดีที่จะประพฤติ ปฏิบัติตามพระธรรมวินัยอย่าง เคร่งครัดอันเป็นเสมือนเครื่องมือกลั่น กาย วาจา ใจให้สะอาดบริสุทธิ์ยิ่งๆ ขึ้นไปตามลำดับ และแสดงเป็น ผลานิสงส์จากการบวชที่เห็นได้จาก ข้อคิดอันดีงามที่ท่านนำมาใช้สอนตัว เอง และความก้าวหน้าในการบำเพ็ญ เพียรทางจิตที่เข้าใกล้มรรคผล นิพพานไปทุกลมหายใจของท่าน แต่การจะบรรยายให้ผู้ที่ไม่ เคยใช้ชีวิตอยู่ใต้ร่มเงาแห่งผ้า กาสาวพัสตร์สิ้นสงสัยว่า การเปลี่ยน ชีวิต จากคฤหัสถ์มานุ่งห่มผ้า กาสาวพัสตร์บวชเป็นพระภิกษุ ต้อง สละทรัพย์สมบัติ สละวงศาคณาญาติ ทั้งหลาย เว้นขาดการใช้ชีวิตอย่าง ฆราวาส เช่น การนุ่งห่ม การกินอยู่