ความหวังและความสุขที่แท้จริง : หน้า 130/132

หน้าสุดท้าย black นวธรรม ความหวังที่ตั้งไว้ถูกที่ ในโลกนี้ยังมีผู้ไม่รู้อีกมากว่า หนทางสู่ความสุขที่แท้จริงนั้นอยู่ที่ไหน จึงเสียเวลาแสวงหาความสุขจากสิ่งนั้นสิ่งที่ที่ไม่จริงยั่งยืน เช่นทุ่มเททั้งชีวิตให้ กับการทามาหากิน แสวงหาเกียรติยศ ชื่อเสียง และเงินตรา เพราะหวังว่าสิ่งเ "นี่จะให้ความสุขที่แท้จริง แต่แล้วก็ไม่เป็นดั่งที่หวัง ทำให้เกิดความทุกข์ทรมาน ในการแสวงหาและเก็บรักษา เหมือนคนที่หลงทางอยู่กลางทะเลทราย แล้ว หวังว่าจะได้นำสักหยุดมาดับความกระหายโดยใช้วิธีการแสวงหาน้ำจากก้อนหิน แม้จะใช้ความพยายามทุบหินนั้นจนแหลกละเอียด หรือทั้งบีบและเค้นอย่างไร ก็ไม่มีวันจะได้น้ำนั้นมาดื่มให้ขึ้นใจ กลับสูญเสียทั้งเวลาและอารมณ์ เพราะตั้ง ความหวังไว้ผิดที่จึงเป็นการแสวงหาที่สูญเปล่า แต่ถ้าเราตั้งความหวังไว้ถูกที่ เราก็จะสมหวัง “เพราะแหล่งแห่งความ สมหวังนั้นไม่ใกล้ไม่ไกลอยู่ที่ภายในกลางตัวเรานี่เอง เมื่อใจทุกดวงเดินทาง มาหยุด ณ จุดนี้ ความสุข ความสมหวังของชีวิตจะเกิดขึ้น สามารถดับความ กระหายและทุกข์โศกให้หมดสิ้น และเป็นที่พึ่งพิงยามสุขและทุกข์ตลอดไป “ทำใจหยุดถูกดี ย่อมถึงที่สุดแห่งความสุขที่แท้จริง”