ทาน จัดเป็นบารมีได้ ๓ ขั้น : หน้า 96/132

มารดา ก็ทำให้พระมารดาแพ้พระครรภ์อยากจะให้ทาน จึง จะหายจากอาการแพ้ท้อง ครั้นเมื่อประสูติออกมาแล้ว คำ พูดแรกที่พูดคือ “พระมารดามีอะไรที่จะให้หม่อมฉันได้ให้ ทานบ้าง” ประวัติการให้ทานของพระองค์นั้น มีตั้งแต่ลืมตา มาดูโลกจนหลับตาลาโลกเลยทีเดียว การทำทานของ พระองค์หากมองด้วยสายตาบุคคลทั่วไป นับว่าเป็นสิ่งที่ ทำได้ยากอย่างยิ่ง ทาน จัดเป็นบารมีได้ ๓ ขั้น ขั้นที่ ๑. ทานบารมี การให้ที่ทำด้วยการสละทรัพย์ภายนอก ขั้นที่ ๒. ทานอุปบารมี การให้ที่ทำด้วยการสละอวัยวะ เป็นทาน ขั้นที่ ๓.ทานปรมัตถบารมี การให้ที่ทำด้วยการสละชีวิต เป็นทาน พระเดชพระคุณหลวงพ่อวัดปากน้ำ (พระมงคลเทพมุนี สด จนฺทสโร) กล่าวถึงความสำคัญของทานว่า ทานคือ เครื่องหล่อเลี้ยงพระพุทธศาสนา นั้นหมายถึงว่า ประเทศ ไทยของเราที่ยังคงความเป็นปึกแผ่นเดียวกันอยู่ได้จนถึง ทุกวันนี้ ก็เพราะทานเช่นกัน เพราะถ้าคนไทยไม่สนับสนุน พระพุทธศาสนาด้วยการไม่ถวายภัตตาหารให้พระ หรือไม่ สร้างวัดวาอารามให้ท่านอยู่ พระก็อยู่ไม่ได้ เมื่อพระไม่มี ผู้ ที่จะให้ธรรมะเป็นความรู้ในการใช้ชีวิต ก็ไม่มี เมื่อคนขาด ธรรมะหล่อเลี้ยงจิตใจแล้ว ก็จะก่อความวุ่นวายเบียดเบียนกัน เหมือนประเทศอื่นที่เขาก่อความวุ่นวายเบียดเบียนกัน มี การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์กันเรื่อยๆ ถึงแม้บ้านเมืองเราก็มีบ้าง แต่ก็ไม่บ่อยและรุนแรงอย่างบางประเทศ เพราะธรรมะ ของพระพุทธเจ้าได้ซึมลึกเข้าไปอยู่ในจิตวิญญาณของคนไทย โดยแปรรูปไปเป็นกิจกรรมทางสังคมบ้าง วัฒนธรรมบ้าง ธรรมะที่พระภิกษุท่านได้ถ่ายทอดให้ไว้นี้เอง เป็นเครื่อง หล่อเลี้ยงสังคมไทยให้คงความเป็นไทเป็นอิสระอยู่มาได้ จนถึงปัจจุบัน เหตุที่ชาติไทยอยู่ได้เพราะมีพระพุทธศาสนา พระพุทธศาสนาอยู่ได้เพราะการให้ทาน แม้แต่ตัวของเรา เองที่ยังมีชีวิตอยู่ได้ ก็เพราะทาน พระอาจารย์มหาสุวิทย์ วิชเชสโก ป.ธ.๙ ได้ให้มุม มองของทานเอาไว้น่าคิด และชวนให้คิดอย่างดีทีเดียวว่า คนเราเมื่อเกิดมาในโลกนี้ ต่างล้วนปรารถนาชีวิตที่เป็นสุข ชีวิตที่มีคุณภาพ คุณภาพชีวิตที่ดี จะส่งผลให้เกิดสิ่งที่ดีๆ ตามมาอีกหลายอย่าง แต่คุณภาพชีวิตขึ้นอยู่กับคุณภาพใจ เป็นสำคัญ ใจของผู้นั้นจะต้องใส ต้องสะอาด และต้องบริสุทธิ์ ใจจะใส จะสะอาด จะบริสุทธิ์ได้นั้น ไม่ใช่สิ่งที่ ยากเย็นอะไรเลย หากเราเริ่มต้นที่การทำทาน หรือการให้ การจะยังประโยชน์ให้เกิดขึ้นแก่ทุกชีวิตไม่ว่าผู้นั้นจะเป็น ใครก็ตาม ทานจะช่วยแก้ปัญหาที่หนักทำให้เบา ที่วุ่นวาย เคร่งเครียดทำให้ผ่อนคลาย ช่วยยกระดับชีวิตไปสู่จุดที่ดีขึ้น ประการสำคัญช่วยให้สามารถทำประโยชน์สุขให้มากขึ้น โดยประโยชน์นั้นมิใช่เฉพาะแก่ตนเอง แต่ยังขยายวงกว้าง ไปถึงผู้อื่นด้วย การให้นั้นยิ่งให้ก็ยิ่งได้ ที่ให้แล้วจะไม่ได้เป็นไม่มี เพียงแต่การได้มานั้นหลากหลายรูปแบบจนบางครั้งทำให้ แยกแยะไม่ถูก แต่อย่างไรก็ตามที่สัมผัสได้ชัดก็คือ ทุกครั้ง ที่เราให้เราจะได้ความสบายใจความสุขใจ และเมื่อนั้นความ สะอาดบริสุทธิ์จะเกิดขึ้นในใจของเรา ในวิสุทธิมรรค พระโบราณาจารย์ได้พรรณนาถึง พลานุภาพแห่งทานเอาไว้น่าคิดอีกเหมือนกันว่า การให้ ปราบคนที่ปราบไม่ได้ การให้ ยังประโยชน์ ให้สำเร็จได้ทุกอย่าง การให้กับการเจรจาที่ไพเราะ จะทำให้ คนก้มก็ได้ เงยก็ได้ ในช่วงนี้มีการให้ที่ยิ่งใหญ่คือ การทอดผ้าป่า ๑๐,๐๐๐ วัดทั่วประเทศ นับว่าเป็นการสร้างมหาทานบารมีที่ยิ่งใหญ่ ทั้งประโยชน์ของผู้รับคือพระภิกษุที่มารับผ้าป่าจากทุก สารทิศทั่วประเทศ และประโยชน์ของผู้ถวายที่ได้ทำมหา ทานบารมีได้มากที่สุดทีเดียว ยิ่งในช่วงเศรษฐกิจข้าวยาก หมากแพง ผู้รับเองก็มีความจำเป็นต้องใช้ปัจจัยไทยธรรม ผู้ถวายเองก็มีความจำเป็นในการใช้ปัจจัยในการดำเนินชีวิต แต่ก็สามารถตัดใจถวายได้ เพราะเห็นถึงประโยชน์ใหญ่ที่จะ เกิดขึ้นในภายภาคเบื้องหน้า ที่สุดต่อที่สุดมาประจบกัน แน่นอนย่อมจะเกิดอานิสงส์ใหญ่แน่นอน เหมือนใน อดีตชาติของเมณฑกเศรษฐีได้ถวายข้าวมื้อสุดท้ายของ ตนเองและครอบครัวแก่พระปัจเจกพุทธเจ้าจนเกิดอานิสงส์ มากมาย สุดท้ายมีทรัพย์สมบัติเกิดขึ้นเลี้ยงคนได้ทั้งประเทศ so at natur.