การตัดเย็บจีวรและความสำคัญของผ้าในพระพุทธศาสนา : หน้า 53/132

ตัดเย็บจีวรมาจากคันนาของชาวมคธ ในอดีต มีสิ่งที่ชาวพุทธควรทราบอีก ประการหนึ่งว่า ทำไมพระสัมมา สัมพุทธเจ้าจึงทรงบัญญัติให้พระภิกษุ ใช้เพียงผ้า ๓ ผืน? สำหรับที่มาของเรื่องนี้นั้น ยังคงมีปรากฏอยู่ในเรื่อง จีวรขันธกะ อีกเช่นกัน มีเนื้อความว่า “ครั้งนั้น พระผู้มีพระภาค เจ้าทรงทำธรรมีกถาในเพราะเหตุเป็น เค้ามูลนั้น ในเพราะเหตุแรกเกิดนั้น แล้วรับสั่งกะภิกษุทั้งหลายว่า ดูก่อนภิกษุทั้งหลายว่า เรา เดินทางไกลในระหว่างพระนครราช คฤห์ และระหว่างพระนครเวสาลีต่อกัน ได้เห็นภิกษุหลายรูปในธรรมวินัยนี้ หอบผ้าพะรุงพะรัง บ้างก็ทนห่อผ้าที่ พับดังฟูกขึ้นบนศีรษะ บ้างก็แบกขึ้นบ่า ผู้ใดยังไม่หมดกิเลสดุจน้ำ ฝาดปราศจากการควบคุมใจ และสัจจะ จักนุ่งห่มผ้า กาสาวพัสตร์ ผู้นั้นไม่ควร เพื่อจะนุ่งห่มผ้ากาสาวพัสตร์ ประกอบด้วยการควบคุมใจ ตนเองและสัจจะ ผู้นั้นแล บ้างก็กระเดียดไว้ที่สะเอวเดินมาอยู่ ครั้นแล้วเราได้ค่าริว่า โมฆบุรุษเหล่านี้ เวียนมาเพื่อความมักมากในจีวรเร็วนัก ไฉนหนอเราจะพึงกั้นเขต ะพึงกั้นเขต ตั้งกฎ ใน เรื่องผ้าแก่ภิกษุทั้งหลาย ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เรา ครองผ้าผืนเดียว นั่งอยู่กลางแจ้ง ณ ตำบลนี้ตอนกลางคืน ขณะน้ำค้างตก ในราตรีเหมันตฤดู กำลังหนาว ตั้งอยู่ ระหว่างเดือน ๓ กับระหว่างเดือน 4 ส่วนผู้ใด มีกิเลสดุจน้ำฝาด อันคายแล้ว ตั้งมั่นแล้วในศีล ต่อกัน ความหนาวมิได้มีแก่เรา เมื่อ ปฐมยามผ่านไปแล้วความหนาวจึงได้ มีแก่เรา เราจึงห่มจีวรผืนที่สอง ความหนาวมิได้มีแก่เรา เมื่อ ย่ อ ม ค ว ร จะ นุ่ง ผ้ า มัชฌิมยามผ่านไปแล้ว ความหนาว กาสาวพัสตร์ ได้มีแก่เรา เราจึงห่มจีวรผืนที่สาม ความหนาวมิได้มีแก่เรา เมื่อ ปัจฉิมยามผ่านไปแล้ว ขณะรุ่งอรุณ แห่งราตรีอันเป็นเบื้องต้นแห่งความ ล กัลยาณมิตร พฤศจิกายน ๒๕๔๖๒ | ๕๑