การสร้างเจดีย์และการทำบุญ : หน้า 27/116

โด่เด่ก็ซวนเซไปบ้างแหละ แล้วค่อยๆ แก้ไขเอา ท่านให้ กำลังใจ ปัจจุบันนี้ อาตมายังอัศจรรย์ใจ พอปี พ.ศ. ๒๕๔๑ ได้หล่อรูปคุณยายจริงๆ พวกเราหลายๆ คนคงได้เข้าไป ร่วมในพิธี บางคนคงได้มีส่วนโลหะของตัวเองเข้าไปใส่ใน นั้นด้วย ขออนุโมทนา ที่ท่านบอกว่าให้ไปเรียนเถอะวิชานี้ จะได้บุญใหญ่ จริงๆ อาตมาได้เอาวิชานี้มาสร้างเจดีย์ หล่อพระเต็มเจดีย์ ท่านยังบอก แล้วช่วยสอนกันต่อๆ ไป จะได้มีคนช่วย นี่แหละเป็นสิ่งที่คุณยายท่านคงจะเห็นเหตุในอนาคตก็เลย มาบอกอาตมาว่า ลองไปศึกษาดู ไปทำๆ ลูซิ จะยากไหม มันก็ไม่ยากเกินความสามารถของเรา และต่อมาเมื่อพื้นที่ ๒ พันไร่ เราได้เรียบร้อย ได้ทําความเข้าใจกับผู้เช่านาทีเคยเช่าอยู่ก่อน จนที่ดินเรา ได้โดยสมบูรณ์แล้ว หลวงพ่อท่านวางแผนที่จะก่อสร้างใน พื้นที่ ๒ พันไร่นี้ แบ่งเขต คือ เขตนี้จะสร้างเจดีย์ เขตนี้ จะสร้างสภาฯ ตรงนี้สร้างลานธรรม ตรงนี้สร้างมหาวิหาร พระมงคลเทพมุนี ท่านคงไปแจ้งให้คุณยายทราบตอน ไหนไม่ทราบ คุณยายว่างๆ ก็มาหาอาตมา ท่านมักจะเรียก พระหมูมานี่จะเล่าอะไรให้ฟัง หลวงพ่อบอกยายว่า ๒ พันไร่ จะสร้างเจดีย์ สภาฯ ลานธรรม มหาวิหารฯ บอกจะ เอาใหญ่ๆ จุคนเยอะๆ ท่านบอกอย่างนั้น เพราะว่าเมื่อก่อน สร้างบ้านธรรมประสิทธิ์ พักเดียวคนเต็มแล้ว คนมานั่ง สมาธิเยอะ สร้างศาลาจาตุฯ ไม่นานคนเต็มอีกล้นเลย ต่อ มาให้สร้างสภาธรรมกายหลังจาก ไม่นานเต็มอีกแล้ว ตอนนี้เลยต้องสร้างใหม่ เตรียมพื้นที่ไว้ใหญ่โต ตอนนี้ ต้องเอาใหญ่ๆ เอาคนเยอะๆ คุณยายบอกว่า หลวงพ่อบอกว่าให้ไปตามสมบัติ ไปตามคนมาช่วยกันสร้าง ยายตกลงกับท่านไปแล้ว ยังไง พระหมูช่วยยายด้วยนะ ตกลงกับท่านไปแล้วจะสร้าง ๔ อย่าง ท่านบอกอีกว่า ถ้า ๒ พันไร่ คนเต็มล้น หลวงพ่อ จะขยายไปตรงไหนหนอ มันติดคลองหมดแล้ว ติดถนนแล้ว อีกด้านก็ติดบ้านคนหมดแล้ว แล้วท่านก็บอกว่า ยังไง ช่วยกันนะ แต่ว่าคุณยายท่านบอก ตอนนี้ยาย ๔๔ แล้ว เราจะทำยังไงกันดี อาตมาบอก “ไม่เห็นจะมีอะไร ก็ลุยสิ ยาย ลุยเลยยาย หลวงพ่อท่านให้บุญอย่างนี้แล้วลุยเลย คุณยายบอก ยายไม่มีแรงเหมือนก่อนแล้ว ตอนกฐินครั้งแรก ของยาย ยายไปหมด เหนือใต้ ออกตก ไปแทบทุกจังหวัด ไปขึ้นบ้านเขาแทบทุกบ้าน ไปบอกบุญเขา ตอนนี้ยายไปไม่ ไหวอย่างนั้นแล้ว แค่จะไปหลังวัดยังต้องนั่งสามล้ออารีพันธุ อาตมาบอก “โอ๊ย..ยายไม่ต้องไปหาเขาหรอก ยาย ให้เขามาหา แล้วยายบอกบุญเขาแค่นั้นแหละ เดี๋ยวเขา ไปช่วยสร้างกันเอง" คุณยายท่านปรารภว่ายาย ๔๔ แล้ว ยังไม่ได้เกษียณเลยนะ ยังต้องช่วยหลวงพ่ออยู่ เกษียณ ไม่ได้เสียแล้วอย่างนี้ ความเป็นห่วงของท่านถึงขนาดนี้ ความจริงเรื่องของคุณยายยังมีอีกมาก แต่ว่า เดี๋ยวพระอาจารย์คงจะมาเล่าอีกหลายๆ วัน อาตมาจะ เล่าย่อๆ พออายุคุณยายใกล้ๆ ๗๐ สังขารชักไม่ไหวเสียแล้ว คนที่มาหาท่านทุกคนจะได้คุ้นกับประโยคที่ว่า มาเอาบุญ กับยายนะ ท่านจะพูดคำนี้เรื่อยๆ พออายุท่านเข้าใกล้ ๘๐ สังขารท่านไม่ไหว เรี่ยวแรงเริ่มถอยลง คณะแพทย์แนะนำว่า ให้คุณยายเพลาๆ เรื่องการรับแขก เพราะว่าบางครั้งแขกบางคนไม่ระวังตัว กัลยาณปีหา กรกฎาคม พ.ศ. เอ*®* ๒๕