การบำบัดและการดูแลผู้ป่วย : หน้า 58/116

ทมา หอมจู คิดว่าถ้ามีเงินสักก้อนจะช่วยเหลือ ผู้ป่วยที่เป็นมะเร็งใน โรงพยาบาล อันที่สอง ในเรื่องของกระบวนการที่เกี่ยว กับเรื่องที่จะบำบัดผู้ป่วยที่มีความวิตกกังวล ความไม่เป็น หนึ่งเดียวคือความไม่เข้าใจเป็นสาเหตุแห่งทุกข์สัมผัสดูแล้ว ผู้ป่วยจะไม่ยอมรับ ผู้ป่วยจะปฏิเสธ เราต้องให้ความ สำคัญต่อครอบครัวด้วย สำหรับครอบครัวจะต้องเริ่มต้น ที่มีความเข้าใจผู้ป่วยมีการนั่งสมาธิสวดมนต์ภาวนาให้ทาน รักษาศีล ถวายอาหารพระร่วมกัน เพื่อรักษาความเครียด ความกังวล เสริมภูมิต้านทานทั้งทางร่างกายและจิตใจ ในด้านสังคม เราคิดว่าจะต้องส่งเสริมในเรื่องการ ทำสมาธิภายในครอบครัว ในสังคมต่อไป เพราะว่าโดย ส่วนตัวเป็นคนชอบสังคม เพราะฉะนั้นเมื่อป่วย กิจกรรม ต่างๆ ก็ต้องลดลงเพราะว่ามองดูสังขารแล้วก็เวทนา แต่ ไม่ได้ทำให้วิตกกังวลมาก ก็ยอมรับ เวลาเราช่วยก็คงจะ เป็นเรื่องของงานบุญ งานกิจกรรมสังคม กิจกรรมต่างๆ ความที่เดินอย่างเดิมไม่ได้กระดูกมันบาง จะต้องระมัดระวัง เราต้องทำงานให้เหมาะสมกับสถานภาพของเรา นี้เป็น เรื่องสำคัญที่จะต้องวางแผน ไม่ใช่ว่าเราจะต้องทำอะไร จนเครียด อันนี้ก็ไม่ทำ ในด้านครอบครัว คิดว่าสำหรับตนเอง ไม่มี หลยาณมตร กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๔ ปัญหากับครอบครัวหรือคนที่เกี่ยวข้อง เพราะว่าเราจะ ช่วยตัวเอง การเข้าห้องน้ำห้องส้วม การไปการมา เพียง เราตั้งใจให้จริงก็ทำได้ ไม่สร้างปัญหาให้แก่คนที่ดูแลเรา ด้านจิตใจดีงาม แลเว[ว ดี ในวาระสุดท้าย ก็ไม่เคยทิ้งธรรม คุณแม่ปัทมาได้พยายามปฏิบัติตัวตามแนวทาง การรักษาของแพทย์อย่างเคร่งครัด ประกอบกับการดูแล และปฏิบัตตัวตามแนวทางที่เคยปฏิบัติมา แต่เนื่องจาก มะเร็งได้มีอาการกำเริบไปยังอวัยวะที่สำคัญ คือ ที่สมอง และที่ปอด จึงทำให้คุณแม่ปัทมาไม่สามารถเอาชนะโรคร้าย นี้โด้ แต่สิ่งที่คุณแม่ปัทมาสามารถเอาชนะได้คือ คุณแม่ เอาชนะใจตนเองได้ คุณแม่ไม่ออกเสียงพูดเช่นปกติ แต่ คุณแม่ยังคงรู้สึกตัวดีดลอดจนวินาทีสุดท้าย สิ่งที่ทำให้ คุณแม่ปัทมาเอาชนะใจตนเองได้ คือ ธรรมะ คำสอนของ พระพุทธเจ้านั่นเอง เป็นศรัทธาที่คุณแม่ยึดเหนี่ยวไว้ ตลอดเวลา คุณแม่จะได้ยินลูกหลานทุกๆ คนที่คอยเล่าดูแล ตลอดเวลาว่า คุณแม่ไม่ต้องห่วงกังวลอะไร ขอให้ทำ จิตใจให้สงบ ว่า สมาธิ เมื่อเห็นองค์พระก็ขอให้ตรึกไว้ที่ ศูนย์กลางกายเลยนะคะ ความศรัทธาที่คุณแม่มีต่อวัด พระธรรมกาย คุณยายอาจารย์มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขน นกยูง พระราชภาวนาวิสุทธิ์ (หลวงพ่อธัมมชโย) พระ ภาวนาวิริยคุณ(หลวงพ่อหัตตชีโว) ตลอดจนหลวงพี่ทุกๆ รูปนั้น ถือได้ว่าเป็นบุญเป็นกุศลที่น้อมนำ ให้คุณแม่ปัทมา ละสังขารไปอย่างสงบ หากไม่สร้างบุญกุศล สร้างความดี ไว้มากพอ นั่งสมาธิ รักษาศีล ให้ทานมามากพอ แม้ ต้องการจะไปด้วยความสงบจึงหวังยากยิ่ง คุณแม่ได้บำเพ็ญ ความดี ตามหลักพระพุทธศาสนา มีกัลยาณมิตรคอยพูด น่า ใจยกใจตลอดเวลา จึงทำ ให้ประคองใจให้สงบระงับ เป็นสมาธิ ยึดธรรมะเป็นหลัก คุณแม่ปัทมาจึงจากไปด้วย ความสงบสมภูมิของยอดนักสร้างบารมีอย่างแท้จริง... _