การปฏิบัติธรรมและการเรียนรู้ของสามเณร : หน้า 82/116

ใน 9 วัน ทำอะไรบ้างครับ สมภพ สามเณรวิชญ - เต็มเหยียดแต่เช้า(หันไปทางขวา) สามเณรสมภพ - ก็แต่เช้าตรู่ครับ สวดมนต์ นั่ง สมาธิ รับบุญ แล้วเดินไปฉัน กลับมาก็จะมาอ่านหนังสือ บางส่วนจะนั่งธรรมะ หรือไม่ก็เรียน แล้วไปฉันเพล กลับ มาเรียนต่อ ตอนเย็นจะประชุมครับ ฉันปานะร่วมกัน ท่าความสะอาดเสนาสนะ ตกเย็นทำวัตร ปฏิบัติธรรม อ่านหนังสือ แล้วก็ปิดไฟ หมดไปอีกวัน สามเณรอรรณพ - แทบไม่มีเวลา ที่สามเณรเล่ามา ผมสังเกตว่า จะต้องมีการปฏิบัติธรรม ตลอด ทั้งๆ ที่เรียนหนัก สามเณรวิชญ -ใช่ครีบ การปฏิบัติธรรมนี่ต้องเป็น หลักเลย อย่างอื่นเป็นเรื่องรองหมด สามเณรสมภพ - สามเณรว่า สำคัญกว่าการเรียน ครับ วิปัสสนาธุระคือทั้งหมดของชีวิตก็ว่าได้ สามเณรวิชญ - ได้พัดประโยค ๙ อยู่ในมือ ไม่ใช่ ใบรีบรองหรือเป็นเครื่องหมายยืนยันว่า ถ้าฉันทำบาป ฉันจะไม่ตกนรก คิดว่าหนักเกินไปไหม สำหรับเด็กๆ สามเณรยังเด็กนะครับ ถึงองค์จะโตกว่าผมก็ตามที สามเณรอรรณพ - หนักครับ แต่... สามเณรวิชญ - ทุกอย่างมีแต่...(หัวเราะ) สามเณรอรรณพ - (ยิ้ม) ก็ไม่หนักเกินไป อีกอย่าง ที่เราทำไปก็ไม่ได้เพื่อใคร เพื่อตัวเราเองแท้ๆ สามเณรสมภพ - กรอบนี่สำคัญมากครับ ในโลก นี้ ไม่มีใครเข้มแข็งขึ้นมา เพราะการตามใจตัวเอง สามเณรวิชญ - เหมือนเพชรนะครับ ไม่ได้ถูก เจียระไนขึ้นมาเพราะปุยนุ่นหรือตู้โชว์ แต่มีค่าขึ้นมาได้ เพราะแรงเสียดทานมหาศาลจากได้ผืนโลก สามเณรว่า คนเราก็เหมือนกันครับ ความลำบากนี่แหละ ที่เป็นตัว สร้างคนที่มีค่า กัลยาณมิตร กรกฎาคม พ.ศ. ๒®®: