การสร้างศูนย์กัลยาณมิตร : หน้า 55/116

วันที่ ๕-๖ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๓๑ นั่นเป็นครั้งแรกที่เหล่า กัลยาณมิตรและลูกหลานของคุณยายที่นี่ได้มีโอกาส ทำบุญกับครูบาอาจารย์อย่างใกล้ชิดด้วยความปิติเป็นที่สุด โดยเฉพาะอย่างยิ่งคุณป้าปัทมาซึ่งได้รับบุญพิเศษนี้ด้วย การต้อนรับคุณยาย ณ บ้านพักถนนกลางเมือง ความปลื้ม ปีติของคุณป้าปัทมาในครั้งนั้นมิอาจหามิเตอร์มาวัดได้ฉันใด ความเป็นสิริแห่งมหาสิริความเป็นมงคลที่ยิ่งกว่ามหามงคล ที่บังเกิด ณ แผ่นดินผืนนั้นก็มิอาจกำหนดวัดได้ฉันนั้น การสร้างบารมีของคุณป้าปัทมาและหมู่คณะ ดำเนินต่อมาอย่างคึกคักและเข้มแข็ง การสวดมนต์ทำวัตร และนั่งสมาธิร่วมกันของสมาชิกศูนย์ทุกเย็นวันพุธ ยังมี ต่อเนื่องไม่เคยหยุด เช่นเดียวกับโครงการปฏิบัติธรรม รวมใจสุดสัปดาห์ ของกัลยาณมิตรภาคอีสานเดือนละครั้ง ตามที่ต่างๆ เช่น เขื่อนอุบลรัตน์ จ.ขอนแก่น เขื่อนจุฬา- ภรณ์ จ.ชัยภูมิ ก็เป้นการเติมพลังให้ทุกคนยืนหยัดสร้าง บารมีต่อไปอย่างอาจหาญร่าเริง รวมทั้งโครงการธรรม สัญจรที่น่าหมู่คณะทำบุญถวายภัตตาหารสังฆทาน เวียน ไปตามวัดต่างๆ เดือนละครั้ง ที่บางคราวก็จัดทอดผ้าป่าด้วย ทำให้คณะสงฆ์รู้จักศูนย์กัลยาณมิตรมากขึ้น เมื่อถึงคราวที่ พระเดชพระคุณหลวงพ่อธัมมชโย มอบหมายให้ศูนย์ กัลยาณมิตรเป็นตัวแทนถวายทุนส่งเสริมการศึกษาแก่พระ ภิกษุสามเณร ยิ่งทำให้ภาพของการทำนุบำรุงพระศาสนา ชัดเจนยิ่งขึ้น ทำให้ศูนย์กัลยาณมิตรได้รับความร่วมมือ จากคณะสงฆ์ด้วยดีตลอดมา นอกจากนี้การเชื่อมประสานอย่างแน่นแฟ้น ระหว่างศูนย์กัลยาณมิตรขอนแก่นกับชมรมพุทธในโรงเรียน และมหาวิทยาลัยในยุคนั้น ต่างเสริมให้การจัดกิจกรรม ของทุกฝ่ายก้าวรุดหน้าไปอย่างไม่หยุดยั้ง จนสถานการณ์ รอบด้านบ่งชี้ว่า ถึงเวลาที่จังหวัดขอนแก่นจำเป็นต้องมี ศูนย์กัลยาณมิตรที่ถาวรมั่นคงได้แล้ว เพราะศูนย์กัลฯ ที่ อยู่ข้างเรือนจําในขณะนั้นเป็นเพียงศูนย์ชั่วคราวเท่านั้น งานนี้ทุกฝ่ายต่างช่วยกันเสาะหาที่ดินที่เหมาะสมอยู่หลาย ครั้ง แต่ก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะพบ หลังจากคุณป้าปัทมา เกษียณอายุราชการในปี พ.ศ. ๒๕๓๕ แล้ว ก็มีโอกาสปฏิบัติธรรมสุดสัปดาห์ร่วม กับหมู่คณะกัลยาณมิตรภาคอีสานบ่อยขึ้น ครั้งหนึ่งที่ เขื่อนจุฬาภรณ์ คุณป้าออกกาลังกายแล้วมีอาการขัดยอก ที่กระดูกสะโพก ทำให้ต้องใช้ไม้เท้าช่วยในการเดิน แต่ เรื่องนี้ก็ไม่ได้เป็นอุปสรรคต่อการสร้างบารมีในหน้าที่ ประธานศูนย์กัลยาณมิตรแต่อย่างใด จนกระทั้งปลายปี พ.ศ. ๒๕๓๖ ข่าวที่ทำให้ทุกคน ตกตะลึงแทบตั้งตัวไม่ติดคือผลการตรวจร่างกายของคุณป้า พบว่าไม่ใช่เพียงแค่กระดูกขัดยอกธรรมดา หากแต่เป็น อาการของโรคมะเร็งระยะสุดท้ายแล้ว คุณป้าตั้งสติอย่าง มั่นคง ยอมรับความเป็นจริงโดยไม่แสดงความหวั่นไหวใด ๆ ให้ปรากฏ ทั้งยังเป็นฝายให้กำลังใจทุกคนด้วยการท่าตัว เป็นคนไข้ที่ดีที่สุดยอมริปการรักษาทุกรูปแบบโดยไม่ปริปาก คนที่มาเยี่ยมต่างพกพาหัวใจที่โล่งเบาสบายกลับออกไป แตกต่างจากตอนแรกที่เข้ามาอย่างลิบลับ แม้พระภิกษุ ทุกรูปที่มาเยี่ยมให้กำลังใจก็เช่นกัน ต่างกล่าวตรงกันว่านี่ คือคนไข้ตัวอย่างโดยแท้ หลังจากภาวะวิกฤติในช่วงแรกผ่านไป คุณป้า ต้องดูแลสุขภาพอย่างเข้มงวดท่ามกลางการดูแลเอาใจใส่ ของคุณลุงพรหมมาผู้เป็นสามีและคุณสุดาวดีผู้เป็นลูกหญิง รวมทั้งทุกคนที่อยู่ใกล้ชิด บ้านพักหลังใหม่ที่ชานเมืองทิศ ตะวันออก สงบเงียบ และสดชื่นด้วยอากาศบริสุทธิ์ กลีบ บัวหลวงสีชมพูกลางน้ำไหวเบาๆด้วยสายลมอ่อนที่โชยผ่าน ข้ามแอ่งน้ำไปฝั่งโน้น มีสวนผักนานาชนิดที่คุณลุงเสา รดน้ำพรวนดินจนเขียวขจี สดและสะอาดปราศจากสารพิษ ที่ร่างกายไม่ต้องการ มีทางเดินเล็กๆ ดัดเลาะไปในสวน บางช่วงโรยด้วยหินกรวดสีขาวเหมาะสำหรับการเดินนวด ฝ่าเท้า สะพานแคบๆ ข้ามลำน้ำในสวนก็ผูกราวไว้ให้ผู้ที่ยัง กัลยาณมิตร กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕oa &3