ข้อความต้นฉบับในหน้า
ธรรมเข้าถึงพระธรรมกายกันมากมายนับไม่ถ้วน
ในพระไตรปิฎกได้กล่าวถึงการเข้าพรรษาของพระภิกษุสงฆ์ในสมัยพุทธกาลว่า
พระสงฆ์ท่านจะรวมตัวกันเป็นกลุ่มๆ เข้าไปขอเรียนพระกัมมัฏฐานจากพระบรมศาสดา
เมื่อรู้วิธีแล้วพระองค์จะทรงแนะว่าต่อว่า
“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย กิจใดแล อันเราผู้คาสดา ผู้แสวงหาประโยชน์เกื้อกูล ผู้
อนุเคราะห์แก่สาวกทั้งหลาย หึงท่า กิจนั้น เราว่า แล้วเพราะอาศัยความอนุเคราะห์ดูก่อน
ภิกษุทั้งหลาย นั้นโคนไม้ นั่นเรือนว่างเปล่า เธอทั้งหลายจงหยายาม อย่าประมาท อย่า
ได้เป็นผู้มีความเดือดร้อนใจในภายหลัง นี้เป็นอนุศาสน์ของเราสำหรับเธอทั้งหลาย”
เข้าพรรษาเข้าถึงธรรม
เมื่อหมู่ภิกษุรับพุทธโอวาทอย่างนั้นแล้วก็จะออกเดินทางไปแสวงหาที่ปฎิบัติธรรม
ตามสถานที่ต่างๆ พอเช้าพรรษา หากอาวาสนั้นไม่มีพระบรมศาสดาประทับอยู่ พระมหา
เถระในหมู่สงฆ์จะเป็นผู้ให้โอวาทแก่ภิกษุสามเณรที่อยู่จำพรรษาร่วมกัน ชี้ชวนให้ทุกรูป
ไม่ประมาทในการประพฤติพรหมจรรย์ ท่านจะปรารภพระพุทธเจ้าว่า ดูก่อนผู้มีอายุ
พวกท่านเรียนกัมมัฏฐาน ในสำนักพระศาสดาผู้เป็นครูชื่อว่าความปรากฏแห่งพระพุทธเจ้า
หายาก พวกท่านจงฟังธรรมเดือนละ ๘ วัน ละความคลุกคลีด้วยหมู่คณะแล้วไม่ประมาท
อยู่เถิด คนมักโอ้อวดไม่สามารถให้พระพุทธเจ้าทรงยินดีได้ ผู้มีอัธยาศัยงาม หมั่น
ประกอบความเพียรอยู่เป็นนิตย์เท่านั้น จึงจะเป็นที่ยกย่องของพระบรมศาสดา ขึ้นชื่อว่า
อบายทั้ง ๔ เป็นเหมือนเรือนของผู้ประมาทแล้ว ขอท่านทั้งหลายจงเป็นผู้ไม่ประมาทเถิด
ตั้งแต่นั้นมา พระภิกษุก็จะพากันขวนขวายพากเพียร บางวันก็ทำการฟังธรรม
ตลอดคืน บางวันก็แก้ปัญหาธรรมะ บางคราวก็ทำความเพียรในวันธรรมสวนะ พระสงฆ์
จะกล่าวธรรมจนอรุณขึ้น ส่วนวันอื่นๆ ก็จะตั้งใจบำเพ็ญภาวนาตลอดพรรษา ทำให้ได้
บรรลุธรรมกันมากมาย เมื่อออกพรรษาก็ได้ปวารณาแล้วกลับไปเข้าเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้า
เพื่อรับฟังโอวาทจากพระพุทธองค์อีกครั้งหนึ่ง
พระภิกษุบรรลุธรรมในปากเสือ
ในสมัยพุทธกาล บางครั้งการแสวงหาสถานที่สัปปายะในการปฏิบัติธรรมค่อนข้าง
ลำบาก พระสงฆ์บางกลุ่มถูกอมนุษย์รบกวนบ้าง หรือในบางที่ไม่มีญาติโยมมาถวายอาหาร
เพราะเขาไม่รู้จักเนื้อนาบุญ ไม่รู้ว่าพระสงฆ์เหล่านี้เป็นใคร บางสถานที่เกิดข้าวยาก
หมากแพง ภิกษาหารหาได้ยาก แต่ท่านก็ไม่ย่อท้อ มุ่งไปที่เป้าหมายเป็นหลัก อุปสรรค
เป็นรอง ทั้งเนื้อทั้งตัวสะพรั่งไปด้วยเส้นเอ็น แต่ผิวพรรณเปล่งปลั่งผ่องใส แม้ไม่ได้อิ่ม
โดยโภชนาหาร แต่ก็เอิบอิ่มด้วยธรรมรสอันยอดเยี่ยม
๓๐
บางรูปกว่าจะได้บรรลุธรรมต้องเจออุปสรรคมากมาย เหมือนเรื่องของพระสงฆ์
> รูป หลังจากขอพระกัมมัฏฐานจากพระบรมศาสดาแล้ว ได้ชักชวนกันไปปฎิบัติธรรม
ในป่า ท่านได้ทำกติกากันว่า จะตั้งใจทำสมาธิภาวนาตลอดทั้งสามยาม คือ ปฐมยาม
มัชฌิมยาม และปัจฉิมยาม ในช่วงเวลากลางคืนจึงไม่ควรส่งเสียงรบกวนกัน ไม่ควรไป
แม้ว่าจะ^กเสือคาบ
ก็ไม่มีรูปไหนร้อง
เกี๊ยงดังเลย เพราะ
เกรงว่าาะเป็นการ
รบกวนการปฏิบัติ-
5 รรมของเพื่อน
สหธรรมิก แต่ละรูปมี
สัจจะในตัวเอง ยอม
ตายไม่ยอมทิ้งยรรม
ing
เสกาณบัตร กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๔