การอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมในชุมชน : หน้า 30/116

หมู่บ้านแห่งนี้ครองตำแหน่งชุมชนตัวอย่างมาหลายปี ทั้ง ยังเป็นหมู่บ้านที่รักษาสภาพแวดล้อมของแม่น้ำได้อย่างดี เยี่ยมอีกด้วย คุณอ๊อด ดอกพิกุล กรรมการหมู่บ้านคนหนึ่ง ให้การต้อนรับเราอย่างเป็นกันเอง แม้จะอยู่ในวัยหลัง เกษียณอายุแล้วก็ตาม คุณอ๊อดก็ยังดูแข็งแรง กระฉับกระเฉง แถมอารมณ์ดี พาเราเที่ยวชมหมู่บ้าน สิ่งที่เห็นแล้วสะดุดตา สะดุดใจ คือ ความสะอาด ความเป็นระเบียบเรียบร้อย การ จัดวางข้าวของเครื่องใช้ ไล่เลียงจากเล็กไปใหญ่ดูงามตา คุณอ๊อด ให้ดูบ่อ า ม ชุดไว้ใต้ถุนบ้าน ใกล้กับครัว เป็นบ่อที่ชุดลึกลงไปหลายเมตร รองก้นบ่อด้วยอิฐหัก ทรายหยาบ และถ่านเพื่อใช้สำหรับเทน้ำใช้ในครัวลงในบ่อนี้ เป็นการกรองไขมันก่อนที่น้ำจะซึมลงไปในดิน “แม้ว่าบ้านเราจะอยู่ริมแม่น้ำ แต่คนในหมู่บ้านนี้ ก็ไม่ทิ้งขยะลงในแม่น้ำ นอกจากนั้นถ้าเห็นขยะลอยมา อยู่ในวิสัยที่จะเก็บขึ้นมาได้พวกเราก็จะช่วยกันเก็บขึ้นมา พวกเราจะแยกขยะออกเป็นประเภทต่างๆ ขวดแก้ว พลาสติก เก็บแยกไว้ต่างหาก ส่วนขยะแห้งอื่นๆ ก็จะเผา ในบ้านมีที่เผาขยะอันเล็ก ที่วัดจะมีเตาเผาขยะอันใหญ่" คุณอ๊อดเล่าให้เราฟัง พร้อมกับชี้ให้ชมความสะอาดของ สองส่งน้ำ เมื่อเราถามถึงประวัติความเป็นมาของการมาตั้ง ถิ่นฐานของชาวมอญที่อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี คุณอ๊อด ปักหลักนั่งลงที่ม้าหินหน้าบ้าน พวกเราก็ล้อมวง นั่งฟังเรื่องราวจากปากของลูกหลานชาวมอญแท้ๆ ชาวมอญมีการอพยพเข้ามาสู่ประเทศไทยรวม ด้วยกันทั้งหมด 4 ครั้ง แบ่งเป็น ๓ สมัย คือ สมัยอยุธยา 5 ครั้ง สมัยกรุงธนบุรี ๑ ครั้ง สมัยรัตนโกสินทร์ เอ ครั้ง ได้เข้ามาพึ่งพระบรมโพธิสมภารของพระมหากษัตริย์ไทย ในยุคต่างๆ ครั้งล่าสุดในสมัยรัชกาลที่ ๒ ทรงโปรดเกล้า ๒๘ กัลยาณปัตร กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๔ ให้ชาวมอญมาตั้งบ้านเรือนอยู่ที่ จังหวัดปทุมธานี และ นนทบุรี ชาวมอญที่อพยพเข้ามาตั้งบ้านเรือนอยู่ที่เมือง สามโคก ปทุมธานี จะอาศัยอยู่ริมสองส่งแม่น้ำเจ้าพระยา ได้รับการต้อนรับเลี้ยงดูเทียบเท่าพลเมืองไทย ได้รับพระ ราชทานที่ดินให้ทำกิน ประกอบอาชีพอย่างเสรีทั้ง การเกษตรและการค้า ชาวมอญที่มีความสามารถด้าน การปั้นก็จะมีอาชีพทำเครื่องปั้นดินเผา เช่น หม้อ ไห กระปุก อ่าง โอ่ง ตุ่ม บรรทุกเรือไปขายตามที่ต่างๆ จนเป็นที่ รู้จักทั่วไปคือ “ตุ่มสามโคก” เป็นตุ่มดินเผาไม่เคลือบน้ำยา เนื้อดินค่อนข้างหนา มีสีออกแดงๆ เรียกว่าสีอิฐ หรือสีมันปู ปากโอ่งแคบ ส่วนกลางปอง รูปทรงเตี้ยปอม ดังนั้นใครที่มี รูปร่างอ้วนเตี้ยมักจะถูกบรรยายรูปร่างว่าเหมือนตุ่มสามโคก ในปัจจุบันการปั้นตุ่มสามโคกคงหมดไปแล้ว ไม่มีใครปั่น ขายอีกแล้ว ซึ่งเป็นเรื่องน่าเสียดาย เพราะตุ่มสามโคกนี้ แข็งแรงทนทาน มีอายุใช้งานอยู่ได้เป็นร้อยปีทีเดียว ส่วนอีกอาชีพหนึ่งที่คนรู้จักกันทั่วไป ปัจจุบันยัง พอมีให้เห็นบ้างคือ กาวทำอิฐ และเรียกจนติดปากว่า “อิฐมอญ” ปัจจุบันไม่ว่าไทย จีน ลาว ทำอิฐขาย อิฐนั้นก็ จะได้ชื่อว่าอิฐมอญโดยปริยาย การทำอิฐมอญจะใช้ดิน จากแม่น้ำเจ้าพระยาซึ่งเป็นดินเหนียวปนทราย เมื่อนามา เผาเป็นอิฐจะมีคุณภาพดี แข็งแกร่ง พื้นที่ส่วนใหญ่ของอำเภอสามโคกเป็นที่ราบลุ่ม แม่น้ำ โดยมีแม่น้ำเจ้าพระยาแบ่งพื้นที่ออกเป็นสองส่งคือ ส่งตะวันตก และส่งตะวันออก มีลำคลองแยกจากแม่น้ำ เจ้าพระยาเข้าไปในพื้นที่เกือบทั้งหมดดังนั้นอำเภอสามโคก จึงเป็นพื้นที่ที่อุดมสมบูรณ์เหมาะแก่การเพาะปลูกอีกด้วย พุทธศาสนากับชาวมอญ ชนชาติมอญมีความเลื่อมใสและนับถือพระพุทธ