การใช้เวลาให้เกิดประโยชน์ : หน้า 85/116

พร้อมกัน) สามเณรสมภพ - สามเณรคงเอาไปปฏิบัติธรรม กับอ่านหนังสือครับ อย่างละครึ่งๆ สามเณรวิชญ - สามเณรขอเอาไปฉัน จำวัด แล้ว ก็พักผ่อนครับ สามเณรสมภพ สามเณรอรรณพ อ้าว (หันไป - มอง) สามเณรวิชญ - ๒๔ ชั่วโมงที่มีอยู่แล้ว จะได้ใช้ ศึกษาเล่าเรียน นั่งธรรมะ รวดเดียวเลยครับ ไม่เสียเวลา ทำภารกิจส่วนตัว สามเณรสมภพ - โธ่ นึกว่าอะไร สามเณรวิชญ - (หัวเราะ ๔ แรงเสียง) ต้องขอกราบขอบพระคุณสามเณรมากเลยนะครับ ที่ เมตตามาให้สัมภาษณ์ในวันนี้ สามเณรวิชญ - สามเณรก็ต้องขอขอบคุณและ อนุโมทนาในความตั้งใจจริงของโยมพี่ เช่นกันครับ เอารถมาครับ รถจอดอยู่ทางโน้น หมครับ ครับ ว่าจะ สามเณรมีอะไรฝากไว้ตอนท้ายสักหน่อยไหมครับ สามเณรสมภพ - สักนิดๆ พี่เณร สามเณรวิชญ - ตอบมาหมดแล้วละครับ ถ้าให้ฝาก ก็คงสั้นๆ ละกัน ก็...คิดจะทำอะไร ทำให้ดีที่สุดแล้วกันครับ สามเณรเองก็จะตั้งใจฟิกฝนอบรมตนเอง ศึกษาพระธรรม อย่างตั้งใจ ไม่ให้ความหวังของพระพุทธศาสนาริบหรี่ อย่างที่มีคนเข้าใจ สามเณรสมภพ สดใสแน่นอนครับ - อนาคตของพระพุทธศาสนา ผมได้ยินอย่างนี้รู้สึก...รู้สึกดีใจมากเลยนะครับ อย่างไรก็ดี ผมต้องขอกราบขอบพระคุณสามเณรมากเลยนะครับที่ ให้โอกาสผมในวันนี้ (ก้มกราบ) สามเณรวิชญ - สามเณรก็ต้องขออนุโมทนาบุญ กับโยมพี่เช่นกันครับ เจริญพร สาธุ สามเณรวิชญ - (ลุกขึ้น) โยมพี่มาอย่างไรครีบนี่ สามเณรวิชญ - แล้วโยมพี่จะกลับเลยหรือเปล่า อ้อ ว่าจะขออนุญาตสามเณรนั่งพักแถวนี้สักครู่นะครับ ผมขอบที่นี่มากเลย สามเณรวิชญ - ถ้าชอบมากๆ มาบวชอยู่ด้วยกัน ก็ได้นะครับ (ทุกคนหัวเราะ) เอาละครับ สามเณรขอตัวก่อน แล้วกัน เชิญโยมพี่ตามสบายนะครับ เดินทางกลับโดย สวัสดีภาพ ขอบพระคุณมากๆ ครับ ผมประทับลายนิ้วมือบนปุ่ม 5100 หยิบเทปออก จากเครื่อง ใส่ลงชองสีน้ำตาล ในบรรยากาศ ผมสัมผัสได้ถึงความอบอุ่น ความเป็นกันเอง ความสนุกสนาน ความเบิกบานของวัยเด็ก ในบรรยากาศ ผมรับรู้ถึงความเด็ดเดี่ยว ความ แน่วแน่ ความตั้งใจจริง ความน่าเคารพศรัทธาของสมณะ ก่อนที่มุมนี้จะถูกตีพิมพ์บนหน้ากระดาษ ผมขอนั่งมองให้หน่าใจ กลยาณบิร กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๒ ๒๓