การบวชและการเรียนรู้ : หน้า 80/116

ความสบายฆ่าคน ความอดทนสร้างคน ผมพลิกหน้ากระดาษ ดูข้อมูลที่เตรียมไว้ ลูบหน้า หนึ่งที เงยหน้าขึ้น ในรอยยิ้ม ท่านดูน่าเกรงขาม ไฟแดงโร่ปรากฎบนพลาสติกดำ เครื่องเล่นเทป รองแกรก สามเณรบวชกันมากี่ปีแล้วครับ สามเณรสมภพ - ผมก่อนนะ (หันไปมองหน้าที่เณร) ปีนี้ปีที่ ๕ ครับ สามเณรวิชญ - สามเณรครบ ๗ ปีเต็มครับ บวช ตอน ๑๐ขวบ สามเณรอรรณพ - เณรก ๓ ปีครับ จะบวชต่อไปอีกนานไหมครับ สามเณรวิชญ และ สามเณรอรรณพ (พร้อมกัน) - ตลอดชีวิตครับ สามเณรสมภพ เหมือนกันครับ สามเณรอุทิศ ชีวิตให้พระพุทธศาสนา - อนุโมทนาครับ (ผมยกมือวันทา) สามเณรอรรณพ - · สาธุ การเรียนพระปริยัติ - เพิ่งได้ประโยค ๓ ครับ สามเณรสมภพ - สามเณรวิชญ - สามเณรกำลังเรียนประโยค ๕ สามเณรอรรณพ - เณรเรียนประโยค ๑-๒ เพราะอะไรสามเณรจึงตัดสินใจอยู่มาถึงทุกวันนี้คร้บ สามเณรสมภพ - อ้อ ครับ เดิมที กะว่าจะบวช ช่วงสั้นๆ ให้โยมพ่อโยมแม่ปลื้มใจอะไรประมาณนั้นนะครับ ก็อยู่ๆ มา พอครบกำหนด ยังติดใจ อยากศึกษา อยากเรียนรู้ ให้มากกว่านี้เลยขอพระอาจารย์ท่านอยู่ต่อเดือนหนึ่งนะครับ ก็อยู่ไปอีก พอครบตามนั้น เหลือไม่กี่เดือนจะเข้าพรรษา เลย..เอ้า! ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว เรื่องเรียนเอาไว้ก่อน ให้ ขึ้นชื่อว่าได้บวชครบพรรษาหน่อยก็แล้วกัน บอกทางบ้าน โยมพ่อโยมแม่ไม่ว่ากระไรครับ เช้าพรรษาก็ได้เรียนรู้ชีวิต นักบวชเต็มที่เลยครับ รู้สึกชอบมาก ถูกโฉลก ทีนี้ พอวัน มหาปวารณา ก็คิดขึ้นมาว่า เอ๊ะ! ยังไงก็เรียนตามเพื่อน ไม่ทันแล้ว อยู่ๆ ให้ครบปีไปเลยแล้วกัน จากวันที่คิดอย่างนั้น ก็ ๔ ปีแล้ว สามเณรวิชญ - ตั้งใจมานานแล้วครับ ช่วงนั้นสบ โอกาส ใจเลยได้ตั้งในพระพุทธศาสนา ๗๘ กัลยาณ ศร กรกฎาคม พ.ศ. ๒^®: