การแสวงหาที่พึ่งที่แท้จริง : หน้า 31/99

รวมพระธรรมเทศนา ๒ : พระราชภาวนาวิสุทธิ์ (ไชยบูลย์ ธมฺมชโย) 31 บุคคลทั้งหลาย ไม่ว่าหญิงหรือชาย เด็กหรือผู้ใหญ่ ต้องการที่ยึดเหนี่ยวพึ่งพาอาศัย เมื่อ ต่างปรารถนาที่พึ่ง เป็นเช่นนี้ ทุกคนต่างแสวงหาว่าอะไรจะเป็นที่พึ่งที่แท้จริง ของตนได้ สมัยโบราณคนเรายังไม่รู้ว่าอะไรคือที่พึ่งที่แท้จริง เขาจึงยึดถือเอาต้นไม้บ้าง ภูเขาบ้าง แม่น้ำบ้าง เพราะคิด ว่าสิ่งเหล่านี้จะเป็นที่พึ่งที่ระลึกของตนได้ แต่สุดท้ายก็พบว่าสิ่งเหล่านี้ยังไม่ใช่ที่พึ่งที่ระลึก ที่ จะสามารถคุ้มครองตนเองให้พ้นจากภัยได้อย่างแท้จริง แม้ในสมัยปัจจุบัน บ้านเมืองมีการเปลี่ยนแปลงสูง สภาพเศรษฐกิจที่เป็นเหมือนภาพลวงตา ได้ส่งผลกระทบ ให้ชีวิตของเราเปลี่ยนแปลงไปด้วย ดูเหมือนคนส่วนใหญ่ กำลังอยู่ในสภาวะที่สับสน มีความไม่แน่นอนในชีวิต ผู้คน ทั้งหลายจึงต่างเสาะแสวงหาที่พึ่งให้กับตนเอง เจอะเจอ อะไรก็พึ่งไปหมด ที่ไหนเขาว่ามีอะไรดี ก็ตามเขาไป เพราะ ฉะนั้นมนุษย์ทุกยุคทุกสมัยย่อมปรารถนา ที่พึ่งกันทั้งนั้น แต่ส่วนใหญ่ยังไม่รู้ว่าที่พึ่งที่แท้จริง คือ อะไร ครั้งหนึ่งพระพุทธองค์เสด็จไปโปรดพวกราชกุมาร ที่กำลังเล่นซ่อนหากันอยู่ในป่าไร่ฝ้าย ราชกุมารทุกพระ