การเข้าถึงความบริสุทธิ์ในใจ : หน้า 46/99

รวมพระธรรมเทศนา ๒ : พระราชภาวนาวิสุทธิ์ (ไชยบูลย์ ธมฺมชโย) 46 แหล่งกำเนิดของบุญนั้นอยู่ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ให้เอาใจมาหยุดอยู่ที่ตรงนี้ หยุดคือทำเฉยๆ นิ่งๆ เอาใจ กลับมาอยู่กับตัวของเรา ให้มาอยู่นิ่งๆ พอใจกลับเข้าสู่ที่ ตั้งดั้งเดิมในปริมณฑลของใจ ก็จะเกิดความอัศจรรย์ขึ้นมา ทีเดียว คือใจจะค่อยๆ ตกตะกอน แล้วค่อยๆ ใสขึ้น บริสุทธิ์ ขึ้น บริสุทธิ์ในระดับที่เราสามารถเห็นความบริสุทธิ์ เกิด ขึ้นมาได้ ความบริสุทธิ์ที่เกิดขึ้นมาในครั้งแรกเป็นเพียงจุด เล็กๆ เล็กเท่าปลายเข็ม หรือขนาดดวงดาวในอากาศ เมื่อ บริสุทธิ์ยิ่งขึ้น ก็จะขยายใหญ่ขึ้นมาขนาดดวงจันทร์ในคืน วันเพ็ญ หรือขนาดดวงอาทิตย์ตอนเที่ยงวัน ความบริสุทธิ์ นี้ทำให้ใจเรามีคุณภาพ สิ่งที่เป็นมลทินของใจจะถูกขจัด หายไป และนำมาซึ่งความสุขกายสุขใจ อย่างที่ไม่เคยเป็น มาก่อน ใจจะโล่ง โปร่ง เบา นุ่มนวลทีเดียว คล้ายกลืนไป กับบรรยากาศ ใจจะขยายออกไปอย่างไม่มีที่สิ้นสุด ใจจะ หยุดนิ่งเข้าไปเรื่อยๆ เมื่อใจเราหยุดนิ่งสนิทกับความบริสุทธิ์ชนิดนี้ ใจ ก็จะแล่นเข้าไปสู่ความบริสุทธิ์ยิ่งๆ ขึ้นไปเรื่อยๆ จนเข้าไปถึง ความบริสุทธิ์อันสูงสุด ความบริสุทธิ์นั้นจะประกอบเกิดขึ้น เป็นกายที่มีลักษณะสวยงาม มีทั้งความใส ความบริสุทธิ์