การเริ่มต้นใหม่ในพุทธศาสนา : หน้า 18/120

ชีวิตที่อบอุ่นสมบูรณ์ให้ลูก แต่ความร้อน ของความรักในครอบครัว ทำให้แม่ทุรนทุราย เพียงหาวิธีที่จะดับความร้อนนี้ หัวใจแม่ช่วงนั้น มิใช่เป็นหัวใจที่แห้งผากดั่งเคยเป็น เพราะ อย่างน้อยแม่มีลูกและพ่อของลูก แต่บางอย่าง ในใจแม่ยังขาดหายไป ยังไม่เต็ม แม่ไม่รู้ว่า อะไร รู้แต่ว่าความรัก ความสดชื่นที่แม่แสวง หายังหามาเติมใจไม่ครบ รู้สำนึกว่ายังขาด อิสรภาพทางใจ ความมั่นคง ขาดจุดมุ่งหมาย ของชีวิต แม่เริ่มศึกษาพุทธศาสนาอีกครั้ง แต่ ครั้งนี้ไม่ใช่จากหนังสือตำราเพียงอย่างเดียว แม่เริ่มปฏิบัติตนเป็นชาวพุทธที่แท้จริง โดย เริ่มต้นจากพื้นฐานง่าย ๆ คือการให้ทาน แต่ พระสงฆ์ แม่เริ่มใส่บาตรทุกเช้า แต่ความที่ แม่ขาดการอบรมทางใจให้มองแต่ในสิ่งดีของ พระสงฆ์ และขาดการอธิบายถึงพุทธศาสนา เบื้องต้น แม่เริ่มเห็นข้อบกพร่องของพระสงฆ์ เวลาบิณฑบาตตอนเช้า จนแม่เกือบจะเลิก ทำทานตอนเช้าเสียหลายครั้ง แต่ทุกครั้งเพื่อน ในตัวแม่จะเตือนเสมอว่า ท่านยังดีกว่าแม่ที่ เสียสละความสุขทางโลกมาบวช พยายามที่ จะขจัดกิเลสจากตน และเสียสละที่จะไม่ฉัน อาหารเย็น ตราบใดที่แม่ยังกินข้าวเย็นอยู่ อย่าได้ไปลบหลู่ท่าน แม่จึงยังคงใส่บาตร ทุกเช้า แต่หากลอุบายที่จะทอดสายตามอง พระที่มารับบาตรเพียงแค่ช่วงอกเท่านั้น ลูก เอ๋ย...ผลบุญคงจะส่งเห็นทันตา ไม่นานนัก แม่ได้ถูกชักพาให้ไปทำบุญที่วัดพระ ธรรมกาย ตั้งอยู่คลองสาม จังหวัดปทุม ธานี...แม่ได้พบกับพระสงฆ์สาวกของ พระพุทธเจ้า ที่แม่มีความเลื่อมใสศรัทธา ท่านทันทีที่ได้ยินเสียงสวดมนต์อันชัดเจน ใบหน้าที่งดงาม สงบด้วยความเมตตาและ มีความจริงใจในการตอบปัญหา คำเทศน์ ของท่านวันนั้น กระทบ ทบใจแม่อย่างแรง จนแม่คิดว่า แม่ได้พบหนทางแล้ว จึงได้ เริ่มต้นเข้าสู่พุทธศาสนาอีกครั้งหนึ่ง พระสงฆ์รูปนั้น แม่ถือว่าท่านเป็นบุคคล แรกที่แม่ประทับใจ แม่เริ่มไปวัดบ่อย แม้ใน วันธรรมดา เพื่อหาโอกาสพบท่าน ได้ถาม ปัญหาข้อข้องใจซึ่งแม่เคยคิดว่าเป็นสิ่งลำบาก มากที่จะเปิดใจถามใครได้ แต่กับท่านแม่รู้สึก สบายใจ และไว้วางใจที่จะถาม คำถามทุกคำ บางคำถามถ้าใครได้ยินเข้าจะรู้สึกว่าแม่เป็น คนพิลึกไม่น่าถาม แต่กับท่านแล้ว ท่านไม่เคย แสดงอากัปกิริยาหรือแม้จะเพียงแวบในดวงตา ที่จะแสดงความรังเกียจในคำถามของแม่ ในบางครั้งแม่จะเยินยอท่าน หรือพูดในสิ่ง ที่ท่านคงจะพึงใจ ท่านก็ไม่สะเทือน หรือ อิ่มเอิบไปกับคำพูดเหล่านั้น แต่กลับเทศนาแม่ กลับให้ข้อคิด เตือนสติขัดเกลาความคิดของ แม่ทุกครั้งที่แม่ได้พบได้พูดกับท่าน แม่จะมี ความรู้สึกว่าโลกนี้สว่างไสวด้วยแสงพระ อาทิตย์ที่ฉายแสงเย็น แม่ได้รับความเงียบสงบ จากท่าน ความสะเทือนวุ่นวายของสังคม ถูกกันมิให้เข้ามาในใจแม่ ชีวิตแม่เริ่มเปลี่ยนใหม่แล้วลูก ถึงมันจะ เริ่มต้นเมื่ออายุ ๓๒ ปี แต่ก็ยังไม่สายนักที่พอ จะมีอะไรดี ๆ มาสอนลูกได้ แม่เริ่มซึมซาบ และเห็นความสำคัญที่จะมีมิตรพูดคุย แนะแนวทางของชีวิต และให้การอบรม สั่งสอน ถึงจริยธรรมของศาสนาพุทธ ที่ แม่ไม่เคยได้เรียนรู้มาก่อน ท่านได้มี เมตตาจิต อดทน สั่งสอนแม่ คำสอนของ ท่านเปรียบเสมือนเครื่องมือที่เข้าไปเขีย ผงในตาของแม่ให้สว่างขึ้น ให้เข้าใจว่า ประสบการณ์ชีวิตของแม่ที่ผ่านมาทั้งหมด นั้น สิ่งที่ผิดพลาด ไม่ใช่เกิดจากการ กระทำของผู้อื่น แต่เกิดจากตัวแม่เอง คำถามของแม่ท่านตอบโดยใช้หลักธรรมะ ของพระพุทธเจ้า แม้จะเป็นปัญหาในการ ทำงาน ท่านก็ตอบได้อย่างชัดเจนแยบยล ด้วยหลักการที่ง่าย ๆ ต่อการเข้าใจ พร้อม กับยกตัวอย่างให้ปัญหานั้นกระจ่างโดยมิได้ กระทบกระเทือนผู้อื่น ท่านไม่เคยว่าร้ายใคร หรือพูดจาวกวนซับซ้อนให้ต้องนำมาแปล นำมาคิด แต่กลับเป็นคำตอบที่นำมาปฏิบัติได้ และได้ผลทันตา และท่านยังห้ามมิให้แม่บ่น หรือตำหนิผู้ใดให้ได้ยิน หรือแม้แต่นึกในใจ ด้วยเหตุผลที่ว่า กลัวแม่จะจดจำความไม่ดี ของบุคคลนั้น และจะเป็นแผ่นพิมพ์ในใจที่จะ ทำให้แม่ประพฤติปฏิบัติเช่นนั้น แม่จึงเริ่ม เรียนรู้ที่จะมองคนแต่ในด้านที่ดี และมองผ่าน ในด้านไม่ดีของเขา แม่เริ่มทำตามที่ท่านแนะ ไว้ให้ ผลของการเปลี่ยนระบบภายในใจของ แม่ ทำให้ใจแม่เบาสบาย และเริ่มยิ้มบ่อยขึ้น แม่เริ่มมองเห็นความดีในตัวเอง แม่ถึงเข้าใจ คำสั่งสอนของท่าน ถ้าเราสามารถจะมอง เห็นความดีของคนอื่นได้บ่อย ๆ เป็นประจำ จนติดเป็นนิสัย เราก็ย่อมที่จะมองหาความ ดีของคนจนเป็นนิสัยเช่นกัน...ถึงตอนนี้แล้ว ลูกคงอยากรู้ว่า ใครคะแม่ขา ที่มีความเมตตา มีปัญญาฉลาดแหลมคม และมีความจริงใจ ที่กล้าดุ กล้าตำหนิแม่ โดยไม่กลัวแม่โกรธ... ท่านที่เป็นยอดกัลยาณมิตรท่านแรกในชีวิตแม่ มีนามว่า “หลวงพ่อทัตตชีโว” ไงล่ะลูก หรือที่พี่ ๆ ของลูกในวัดแม้แต่แม่เองจะเรียก ท่านสั้น ๆ ว่า “หลวงพ่อทัตตะ” เมื่อแม่ได้บอกลูกว่า “หลวงพ่อทัตตะ” เป็นกัลยาณมิตรท่านแรกให้แม่แล้ว ลูกถามว่า ต้องมีท่านที่สองแน่ ๆ มิฉะนั้นแม่คงไม่ใช้คำว่า “ท่านแรก” ใช่มั้ย ใช่แล้วลูก ลูกละเอียด สมกับเป็นพี่สาวคนโต ที่พึงจะต้องปกครอง น้องทั้งสองในภายภาคหน้า วันที่แม่ได้พบกับ “กัลยาณมิตร” ท่านที่สอง ภายหลังจากแม่ เริ่มเข้าวัด เป็นลูกศิษย์วัดพระธรรมกายได้ มีนาคม ๒๕๓๑ Kalyanamitra.org