การสัมภาษณ์เกี่ยวกับพระราชภารกิจ : หน้า 58/120

“กัลยาณมิตร” ได้มีโอกาสสัมภาษณ์ คุณมนูญ มุกข์ประดิษฐ์ รองผู้อำนวยการ สำนักงานโครงการอันเนื่องมาจากพระ ราชดำริ และผู้อำนวยการกองวางแผน เตรียมพร้อมด้านเศรษฐกิจ ซึ่งเป็นผู้หนึ่งที่ ได้ติดตามถวายงานใกล้ชิดใต้เบื้องพระยุคล บาท ในส่วนที่เกี่ยวเนื่องกับงานพัฒนาตาม โครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ เพื่อเสนอ เรื่องราวบางแง่มุม เกี่ยวกับการเสด็จพระราช ดำเนินออกทรงงานในท้องถิ่นทุรกันดารห่าง ไกลและพระราชภารกิจอันหนักและมีความ สำคัญยิ่งของพระองค์ ซึ่ง คุณมนูญ มุกข์ ประดิษฐ์ ได้ถ่ายทอดความรู้สึกที่ประทับอยู่ ในความทรงจำว่า “ที่น่าประทับใจมากที่สุดสำหรับผม และผู้ที่ติดตามทั้งหลาย ก็ในเหตุการณ์หนึ่ง เมื่อสองปีที่แล้ว พระองค์ท่านเสด็จฯไปใน พื้นที่เขตจังหวัดนราธิวาส บริเวณเขตแดนต่อ ระหว่างยะลากับนราธิวาส เรียก เชิงเขา สุศิริน เข้าไปลึกมาก ทางกันดารที่สุด รถ แทบเข้าไปไม่ได้ ทางเข้าเล็กเต็มไปด้วยโคลนตม ระหว่างที่รถขบวนเข้าไป ฝนตกหนักมาก อา กาศก็หนาวเย็น และทางใต้นี่ก็เป็นที่ทราบกัน อยู่แล้วว่า ในบางพื้นที่นั้น มีทาก มีตัวแมลง และมีตัวอะไรที่ร้ายกาจ บริเวณที่เข้าไปทากชุมมาก ก่อนเข้า ไปจะต้องเตรียมตัวให้ดี มีการเอายาเส้นมาทา ป้องกัน สมเด็จพระเทพฯเองก็ทรงป้องกัน พระองค์อย่างรัดกุมมาก ทรงสวมถุงน่องรอง เท้าหนาทายากัน แต่กระนั้นก็ไม่วายโดนทาก กัดนะครับ ฝนก็ตกหนัก เราเข้าไปลึกมาก ประมาณสักห้าหกกิโลเมตร จากทางเล็ก ๆ ที่ผมว่านะครับ พระเจ้าอยู่หัวท่านทรงพระ ราชดำเนินไปอย่างรวดเร็ว ทรงพระราชดำเนิน นั้นเร็วขนาดคนวิ่งเหยาะ ๆ เพราะฉะนั้นคนที่ เดินช้า คนที่เหนื่อยง่าย จะรู้สึกลำบาก เวลา ตามเสด็จ เราผ่านลึกเข้าไปเรื่อย ๆ ฝนก็ยังตก หนัก พระองค์ท่านทรงเสื้อกันฝน ในท่าม Kalyanamitra.org กลางความชุลมุนวุ่นวาย ก็ลืมเรื่องทาก เรื่อง ตัวแมลงกัน ปรากฏว่าคณะที่เข้าไปถูกทาก กัดเละเทะไปหมด เลือดนี่เต็ม โดนกัดเลือด สาดเลย ตัวผมเองนั้นโดนมากทีเดียวโดยที่ไม่รู้ ตัว มาทราบอีกทีว่าโดนทากกัดก็เพราะว่าเห็น เลือดไหลซึมออกมาจากเสื้อผ้าเป็นสีแดง ฉาน บางแห่งเป็นสีชมพูเพราะออกจากมาปน กับน้ำฝน ไม่มีความรู้สึกเจ็บปวดใด ๆ ไม่รู้ตัว เลย ตัวทากนี้เป่งเท่ากับปลายนิ้วก้อยยาว มาก พระเจ้าอยู่หัวก็ทรงโดนรู้สึกว่าสักสี่ ห้าตัว ทรงโดนกัดที่พระศอในฉลองพระ องค์ สมเด็จพระเทพฯทรงคุกเข่าลงนั่ง แกะทากให้เสด็จพ่อต่อหน้าทุกคน ช่าง ภาพสื่อมวลชนทั้งไทยและฝรั่งต่างพากัน ถ่ายภาพแสงแฟลชวูบวาบไปหมด เพราะ เป็นภาพที่น่าประทับใจมาก ในวันนั้นกว่าจะเสด็จพระราชดำเนิน กลับ ก็ประมาณสามทุ่มเศษ หิวก็หิว งานก็ มีนาคม ๒๕๓๑