ข้อความต้นฉบับในหน้า
คลื่น บรรดาบ่าวไพร่ทั้งหลายต่างกุลีกุจอขึ้นจากน้ำ | ฤาษีหนุ่มตนหนึ่ง ขณะนั้นฝนได้หยุดตกแล้ว ฤาษีได้ยิน
ครึ่งวิ่งครึ่งเดินกลับเรือน ไม่มีใครห่วงใยนายสาวของตน เสียงนาง จึงถือคบเพลิงออกมา เมื่อเห็นผู้หญิงลอยน้ำ
ช่าบางคนยังพูดกันว่า
เช็ค”
“ดีละ ปล่อยนางตัวร้ายให้ว่ายน้ำหนีฝนซะให้
อยู่ด้วยอาการที่สิ้นเรี่ยวแรง จึงร้องบอกนางว่า
“ทำใจดี ๆ ไว้ ฉันจะลงไปช่วยเดี๋ยวนี้
ฤาษีเสียบคบเพลิงไว้กับง่ามไม้ แล้วว่ายน้ำไป
สงสาร
“คอยดูนะ เดี๋ยวยายนี่ก็จะต้องสั่นเป็นลูกนกตก | ประคองนางเข้าสู่ฝั่ง ธิดาเศรษฐีขณะนั้นดูน่าสง
น้ำเลย รู้ๆ อยู่ว่าฝนจะตกแล้ว ยังเอ้อระเหยลอยคออยู่ นัก เนื้อตัวเย็นเฉียบ ปากคอสั่นเพราะความหนาว
ได้ ฉันเลยไม่อยากเรียก หมั่นไส้"
ผมเผ้ายาวสยายปรกหน้าตา เสื้อผ้าไม่มีพันกาย
แต่จนค่ำมืดแล้ว ธิดาเศรษฐียังไม่กลับเรือนสักที ฤาษีหนุ่มรีบนำผ้าให้นางห่ม แล้วก่อกองไฟให้
เศรษฐีซักถามก็ไม่มีใครรู้ใครเห็น เพราะมัวแต่วิ่ง | นางผึ้ง น้ำผลไม้ที่มีอยู่มาให้ นางรีบรับมากินด้วย
หนีฝนกัน ต่างคิดกันว่าคงจะวิ่งตาม ๆ กันมา บางคน
มๆ
ว่าเห็นหลังไว ๆ เข้าใจว่าคงขึ้นจากน้ำมาก่อนแล้ว หนุ่มจึงกล่าวกับนางว่า
เมื่อสอบถามไม่ได้ความ เศรษฐีจึงระดมบ่าวไพร่ทั้ง
หลายออกค้นหานางด้วยความห่วงใย
ความหิวกระหาย แล้วนั่งผิงไฟจนรู้สึกอบอุ่นขึ้น ฤาษี
“น้องหญิง เธอจงเข้านอนในศาลาเถิดนะ ฉันจะ
นอนข้างนอกนี่แหละ จะได้ไม่เป็นที่ครหาแก่เราทั้ง
ไม่มีใครรู้ว่า ขณะนี้ ธิดาเศรษฐีถูกกระแสน้ำอัน | สอง
เชี่ยวกรากพัดพามาติดกอหญ้า ไหลเรื่อยลงไปยังป่า นางหันมามองฤาษีหนุ่มอย่างเต็มตา แล้วเดินเข้า
แห่งหนึ่ง ยังดีที่นางว่ายน้ำได้แข็ง แม้จะอ่อนเพลียและ | ไปนอนในบรรณศาลาอย่างว่าง่าย
เหน็ดเหนื่อย แต่นางก็สามารถพยุงกายรักษาชีวิตมาได้
เป็นเวลาถึงครึ่งคัน
ตลอดเวลาที่ลอยคออยู่ในน้ำ นางพยายามร้อง
เรียกให้คนช่วย แต่ไม่มีใครได้ยินเสียงนางเลย
จนกระทั่งนางลอยมาถึงบริเวณหน้าบรรณศาลาของ
วันรุ่งขึ้น ฤาษีหนุ่มจัดหาผลไม้ต่าง ๆ มาเลี้ยง
นาง ด้วยคิดว่า เมื่อนางกินอิ่มมีกำลังแล้วจะได้เดิน
ทางกลับ แต่นางก็ยังนอนพักผ่อนด้วยอ้างว่า ยังไม่
หายอ่อนเพลีย
จนกระทั่งวันที่สาม ธิดาเศรษฐีก็ไม่มีทีท่าว่าจะ
'
มีนาคม ๒๕๕๕
Kalyanamitra.org