การเปลี่ยนแปลงของคุณธงชัย : หน้า 80/120

แรงอธิษฐาน หลังจากที่คุณวิลาวัลย์หยุดไปวัดเป็น เวลานาน จะเป็นด้วยเหตุผลกลใดคุณธงชัยเองก็ ไม่ทราบ เพราะวันหนึ่งคุณธงชัยเกิดรู้สึก อยากนั่งสมาธิขึ้นมา เกี่ยวกับเรื่องนี้คุณธงชัย เปิดเผยว่า “พอนั่งทำสมาธิได้สักครู่หนึ่ง ก็ปรากฏเหมือนมีไฟนีออนเกิดขึ้นในท้อง จิตสงบ เบาสบาย รู้สึกเหมือนไม่มีตัวตน รู้สึกสบายใจมาก ทำให้อยากไปวัดบ้าง จึงเล่าเรื่องนี้ให้ภรรยาฟัง ภรรยาผมดี ใจมาก คราวนี้เราก็เลยได้ไปวัดพร้อม ก้นทั้งครอบครัวโดยมีเงื่อนไข...” คุณวิลาวัลย์เชื่อมั่นว่า การที่สามีซึ่ง เคยแอนตี้การสวดมนต์ไหว้พระ การเจริญ ภาวนา และการไปวัดของเธอเป็นนักหนา แล้วเปลี่ยนแปลงไปในทางตรงกันข้ามเช่นนี้ ไม่ใช่เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นโดยบังเอิญ แต่หาก เป็นเพราะ... “ดิฉันเชื่อว่าเกิดจาก แรงอธิษฐาน ของดิฉันอย่างแน่นอน เพราะวันใดที่ดิฉัน หาโอกาสสวดมนต์หรือนั่งสมาธิได้ ดิฉันจะ ต้องอธิษฐานว่า ขอให้ตนเป็นผู้มีโอกาส ปฏิบัติธรรมได้โดยสะดวก พออธิษฐาน ครั้งใดก็รู้สึกซ่าที่ศีรษะทันที...นอกจากนี้ครั้ง ใดที่ได้มีโอกาสไปถวายปัจจัยบูชาธรรม หลวงพ่อธัมมชโย ดิฉันก็จะเรียนขอคำแนะนำ จากหลวงพ่อเกี่ยวกับการแก้ไขอุปสรรคการ ไปวัดของดิฉัน หลวงพ่อท่านก็แนะนำให้ อธิษฐาน ดิฉันพยายามทั้งอธิษฐานทั้งทำบุญ โดยไม่รู้สึกเสียดาย แม้จะต้องทำบุญแบบแอบ ทำ ดิฉันก็ได้โอกาสทำบุญก้อนใหญ่มาก ๆ อยู่หลายครั้ง พออธิษฐานก็รู้สึกซู่ซ่าด้วยความ ปีติ..... ประโยชน์ของสมาธิ คุณธงชัยเล่าถึงการไปวัดพระธรรมกาย ในช่วงแรกว่า ๗๘ “เมื่อก่อนนี้ผมชอบดื่มเหล้า เหล้าที่ มีอยู่วันหนึ่งหลังจากเสร็จงาน แล้วผมเครียดมาก จึงนึกถึง การนั่งสมาธิของหลวงพ่อ พออาบน้ำเท่าเสร็จก็เข้าไปนั่ง สมาธิในห้องพระตามลำพัง คนเดียว...โอ...ก็เลยขออนุญาต ไม่ทานอาหารเย็นกับครอบครัว ตามเวลา ขอนั่งทำสมาธิต่อไปอีก ดื่มก็ต้องเป็นเหล้าฝรั่งแรง ๆ ประเภทสิบสองปี หรืออะไรทำนองนั้น คืนไหนดื่มเหล้า พอตื่น เช้าขึ้นมา ก็วิงเวียนศีรษะแทบระเบิด รู้สึกว่า ห้องนอนมีแต่กลิ่นเหล้าเหม็นคลุ้งจนลูกและ ภรรยาเขาจะพลอยเมาไปด้วย เวลาวิงเวียน มันรู้สึกทรมานเอาการ วันที่ผมลองนั่งสมาธิ เป็นครั้งแรก ก็รู้สึกสบายกายสบายใจมาก ผมก็ได้รู้แล้วว่าสมาธิเป็นของดี แต่ก็คิดว่าเรา นั่งที่บ้านก็ได้ แต่ภรรยาเขาชอบไปวัดพระ ธรรมกาย ก็เลยอยากจะเอาใจเขาเสียหน่อย แต่ต้องมีเงื่อนไขว่า จะไปเฉพาะวันอาทิตย์ต้น เดือน และไปเพียงช่วงครึ่งวันเช้าเท่านั้น นอก จากนั้นผมจะไม่ไปเด็ดขาด แม้จะเป็นงานบุญ ใหญ่ของวัดก็ตาม ถ้าภรรยาอยากจะไปก็ให้ ไปตามลำพัง ห้ามเอาลูกไปด้วย....” ขณะที่เล่า คุณธงชัยก็ส่ายหน้าด้วยความระอาใจใน ความร้ายกาจในอดีตของเขา แล้วเสริมต่อ ไปว่า “เมื่อผมไปถึงวัดพระธรรมกายครั้งแรก ก็เหมือนกับที่หลวงพ่อทัตตชีโวท่านเคยกล่าวว่า คนพาลก็มักจะคอยจับผิด ผมก็เหมือน กัน สิ่งแรกที่ผมสังเกตก็คือ โบสถ์ โบสถ์วัดนี้ ไม่เหมือนวัดโดยทั่วไป ผมก็เลยรู้สึกว่า เอ้อ.... ขอโทษนะครับ วัดนี้คงจะอยากดัง จึงได้สร้าง โบสถ์รูปร่างประหลาดผิดวัดทั้งหลาย ทำเป็น หัวสมัยใหม่ (หัวเราะ) แต่เดี๋ยวนี้ผม ได้ทราบถึงเหตุผลในการสร้างโบสถ์แล้ว ผมก็เข้าใจและเห็นด้วยเป็นอย่างยิ่งครับ.... ผมจำได้ว่า เมื่อไปวัดตอนแรก ๆ ก็ฝืนใจไป เวลานั่งสมาธิก็นั่งให้หมดเวลา ยามมีทุกข์ก็คิด ถึงธรรมะ” ตามธรรมดาคนเรา ขณะอยู่สุขสบาย ดีก็มักจะไม่ระลึกนึกถึงสิ่งของหรือบุคคลที่เคย มีคุณแก่ตน ตัวอย่างที่เห็นได้ง่าย ๆ ก็คือ แพทย์ เวลาที่เรามีสุขภาพดีเราก็มักจะไม่ได้ นึกถึงท่าน ต่อเมื่อไรโรคภัยไข้เจ็บรบกวนเรา หนักนั่นแหละ พอเห็นหมอก็เหมือนได้เห็น เทวดาทีเดียว หรือเวลาที่คนเป็นสุขดีก็ไม่เคย คิดถึงธรรมะหรือพระศาสนา ต่อเมื่อไรถูก ความทุกข์บีบคั้นใจนั่นแหละ ต่างจะดิ้นรน มีนาคม ๒๕๐๑ Kalyanamitra.org