เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับนายปั้น : หน้า 105/120

ที่ได้ช่วยให้เขามีความสุข และดีใจที่จะได้ช่วยให้ฤาษี ดูเองเถิด” ชราเป็นอิสระ เช้าวันรุ่งขึ้น อาตมาจงออกบิณฑบาต อาตมาเดินเข้าร้านตามหลังนางไปด้วยจิตใจ วุ่นวายผิดปกติ จนเกือบจะลืมสมณสัญญาใด ๆ ทั้งสิ้น แม้บรรยากาศภายในร้านจะยังมืดมัว ก็ยังพอมองเห็น ตามห้องแถวบริเวณลานจอดรถเชิงบันไดนาคตามปกติ ตั้งข้าง ๆ เตียงนอน ซึ่งเป็นฟากไม้ไผ่ แล้วก็เปิดมุ่งขึ้น เมื่อมาถึงร้านของนายปั้นรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย พาดไว้ข้างบน ภาพที่อยู่ข้างหน้าของอาตมาคือนายปั้น เพราะปรากฏว่าประตูบ้านยังปิด เปิดแผ่นกระดานไว้ เพียงแผ่นเดียว แทนที่จะเห็นเปิดโล่งอย่างทุกวัน ยิ่งกว่า นั้นภายในบ้านยังเงียบเชียบผิดสังเกต คล้ายกับว่าทุกคน ยังไม่ตื่นจากหลับ อาตมาเข้าใจว่าเมื่อคืนที่ผ่านมา ซึ่งนอนหลับตาพริ้ม หายใจระรวยอยู่บนเตียง หน้าตาเขา เต็มไปด้วยรอยแผลเหวอะหวะจนจำแทบไม่ได้ ภรรยา ของเขาได้เลิกผ้าห่มออก เผยให้เห็นแผลอื่น ๆ อีกเต็ม ทั่วไปในบริเวณหน้าอก ท้อง ตลอดถึงขา “เขาเป็นอะไรไป?” อาตมาถามพยายามระงับใจ เขาคงปิดร้านเข้านอนดึกเป็นพิเศษ จึงทำให้เขานอน ตื่นสายในเช้าวันนี้ เพื่อมิให้เขาพลาดโอกาสในการ ทำบุญ อาตมาจึงตัดสินใจยืนสงบอยู่ที่หน้าร้านตรงช่องที่ ให้เป็นปกติ “ข้าเจ้าก็ไม่ทราบ” ภรรยาเขาตอบด้วยเสียง เปิดไว้ เผื่อว่าถ้ามีคนตื่นขึ้นจะมองเห็นและออกมาใส่บาตร สะอื้น “เมื่อคืนนี้เขาออกจากบ้านไปตอนสองทุ่ม บอกว่า ยืนอยู่ครู่หนึ่งก็ได้ยินเสียงเด็กเล็กร้องขึ้นภายในร้านว่า จะไปธุระแล้วก็หายไปเลย ข้าเจ้าคอยเขาเกือบตลอดคืน “แม่!... พระมาแล้ว” ก็ยังไม่เห็นกลับมา เมื่อตอนตี ๔ ได้ยินเสียงกุกกักที่ หน้าร้าน เปิดประตูออกมาดูก็พบเขานอนจมกองเลือด ฟุบอยู่กับพื้น จึงพยุงเขาขึ้นมานอนบนเตียงถามอะไร ในไม่ช้า อาตมาก็เห็นภรรยานายปั่นรีบกระวี กระวาดเปิดแผ่นกระดานหน้าร้านออกอีก ๒ แผ่น แต่รู้สึกประหลาดใจอย่างมากที่เห็นนางเปิดพลางร้องไห้ ก็ไม่รู้เรื่อง อย่างที่ท่านเห็นอยู่นี้ สะอึกสะอื้นเบา ๆ ไปพลาง เมื่อเสร็จธุระนางก็มานั่งลง ยกมือไหว้อาตมาแล้วกล่าวขึ้นทั้งน้ำตาว่า “ขอนิมนต์ท่านเข้ามาข้างในก่อนเถิดเจ้า” “เกิดอะไรขึ้นหรือโยม?” อาตมาถาม พยายาม ระงับความตื่นเต้น “พี่ปั้นเป็นอะไรไปก็ไม่ทราบ ขอนิมนต์ท่านเข้ามา อ่านต่อฉบับหน้า ๑๐๓ มีนาคม ๒๕๐๑ Kalyanamitra.org