แผนการหลบหนี : หน้า 36/120

หรอก ทำอย่างไรดีนะ เราไม่อยากกลับไปอยู่ในหมู่ | ซ่อนอยู่ในนั้นเป็นศัตรูของนายหรือเปล่า” บ้านนั่นเลย....ตราบใดที่ตักกบัณฑิตยังมีชีวิตอยู่ เขา นายโจรจึงคว้าดาบเดินตรงเข้าไปในยุ้ง เมื่อเห็น ต้องมาแน่ ๆ...อย่ากระนั้นเลย เราควรหาทางล่อลวง ตักกบัณฑิตก็กระชากตัวออกมา แล้วเหวี่ยงลงบนกลาง เขามาฆ่าทิ้งดีกว่า จะได้หมดสิ้นเสี้ยนหนาม” คิดได้แล้ว นางจึงให้คนไปส่งข่าวแก่ตักกบัณ ฑิตว่า นางจำใจอยู่กับนายโจรในป่านี้ ได้รับความ ทุกข์แสนสาหัส จงรีบหาทางมาพานางหนีไปเถิด ตักกบัณฑิตจึงลอบเข้าไปพบนางตามอุบายที่นาง วางไว้ให้ นางพาเขาไปซ่อนตัวในยุ้งข้าวแล้วกล่าว ว่า “ท่านรอฉันอยู่ในนี้นะคะ ค่ำ ๆ เราค่อยหลบ หนีออกไปด้วยกัน” จากนั้น นางจึงเข้าไปหานายโจร ออดอ้อนออ เซาะด้วยคำหวาน แล้วพูดว่า “นายเจ้าขา ถ้าเกิดมีศัตรูของนายลอบเข้ามาถึง บนนี้ นายจะทำอย่างไรจ๊ะ” “ฆ่ามันน่ะซี ถามได้ แต่ก่อนฆ่าก็จะต้องเงี่ยนมัน ก่อน เป็นการสั่งสอนในฐานะที่มันบังอาจบุกรุกเข้า มา แล้วค่อยฆ่าเพื่อเป็นการลงโทษ “จริง ๆ หรือเจ้าคะ” “อ๊ะ! จริงซี เป็นโจรพูดเล่นได้” ลาน สั่งให้สมุน ๒-๓ คนซ้อมจนสะบักสะบอม จาก นั้นจึงให้นำแส้มาโบยอย่างชนิดไม่ต้องนับ “ควับ” “ขี้โกรธ" “ควับ” “อกตัญญู” “ครับ” อย “ชอบส่อเสียด” “ควับ” “ทำร้ายมิตร” ทุกครั้งที่เสียงแส้แหวกอากาศกระทบหลังของ ตักกบัณฑิต เขาจะกล่าวเฉพาะคำ ๔ คำนี้ออกมา นายโจรกำลังโกรธจัดจึงไม่ใส่ใจฟัง ปล่อยให้สมุนเฆี่ยน ตนเองคว้าไหเหล้ามาดื่มจนหลับไป ครั้นรุ่งเช้าพอสร่างเมาแล้วจึงให้สมุนโบยตักก บัณฑิตอีก ตักกบัณฑิตก็กล่าวคำ ๔ คำเดิมอีก แม้ ว่าบาดแผลจากรอยแม้จะบาดผิวหนังจนเลือดแดงฉาน ไปทั้งหลัง เขาก็ไม่ร้องโอดโอยขอชีวิต ร้องแต่ “ขี้โกรธ “ถ้าอย่างนั้น นายเข้าไปดูในยุ้งข้าวซิคะ ว่าคนที่ 1 อกตัญญู ชอบส่อเสียด ทำร้ายมิตร” เพียง ๔ www มีนาคม ๒๕๖๑ ๓๔ Kalyanamimerge