ประสบการณ์การทำบุญในวัยเด็ก : หน้า 78/120

เหตุที่มีความเชื่อเช่นนี้ เพราะเธอมีประ สบการณ์ในสมัยยังเป็นเด็กอยู่ต่างจังหวัด บิดามารดาตลอดจนคุณย่าคุณยายของ เธอชอบพาลูกหลานไปทำบุญทำทานที่วัด แม้เป้าหมายสำคัญของการไปวัดในวัยเด็กของ เธอจะอยู่ที่การได้แต่งตัวสวยในวันไปวัดก็ ตาม แต่เมื่อได้ฟังพระธรรมเทศนาเข้าใจบ้าง ไม่เข้าใจบ้าง บางเรื่องก็จดจำได้แล้วเกิดความ เข้าใจดีเมื่อเจริญเติบโตขึ้น นอกจากนี้การได้ เข้าร่วมในศาสนพิธีบ่อย ๆ และการอยู่ในสิ่ง แวดล้อมที่มีผู้ใจบุญกุศลมาประชุมกันเนือง ๆ ก็ทำให้เธอเกิดความเลื่อมใสศรัทธาในพระ ศาสนายิ่งนัก มีจิตใจน้อมนำให้รำลึกนึกถึงแต่ การประพฤติปฏิบัติที่ดีงาม อย่างไรก็ตาม เธอบอกกับ “กัลยาณมิตร” ว่า สมัยที่เธอเป็น เด็กนั้น วันที่ไปวัดเป็นวันที่มีความสุขมาก พบวัดที่ถูกใจ ครั้นเมื่อเรียนจบมหาวิทยาลัย ได้ทำ งานและมีครอบครัวอยู่ในกรุงเทพมหานคร เธอก็หาโอกาสไปทำบุญทำทานตามวัดต่าง ๆ ในกรุงเทพฯ บ่อย แต่ยังไม่เคยรู้สึกศรัทธา วัดใดเป็นพิเศษ จนกระทั่งในปี พ.ศ. ๒๕๒๗ เธอได้พบกัลยาณมิตรท่านหนึ่งเป็นผู้ชักนำให้ เธอไปร่วมงานบุญใหญ่ใน วันทอดกฐินที่วัด พระธรรมกาย เธอเล่าว่า “วันหนึ่ง บังเอิญผ่านไปที่ชมรมพุทธฯ ของธนาคาร เลยแวะเข้าไปดูว่าเขาทำอะไรกัน ก็พอดีได้พบคนรู้จักกัน เขาขอให้รับเป็น ประธานกฐินกองหนึ่งดิฉันก็รับมา แล้วไปบอก บุญได้พันกว่าบาท รู้สึกตื่นเต้นดีใจมาก ครั้น นำปัจจัยไปให้เพื่อนคนนั้น เขาก็ไม่รับ เขาบอกว่าประธานต้องนำปัจจัยพร้อมทั้งผ้าไตร aðinsurance ๗๖ มีนาคม ๒๕๓๑ Kalyanamitra.org