การกระทำจีวรของพระอนุรุทธเถระ : หน้า 84/120

๘๒ ในพระวิหารพร้อมกับพระภิกษุ ๕๐๐ รูป ขอท่านทั้ง และอนิมิตตะเป็นโคจรแล้ว การไปของผู้นั้นรู้ได้ หลายจงถือเอาภัตตาหารอันมีข้าวต้มเป็นต้น ไปที่พระวิหารกันเถิด” ออก ยาก เหมือนกับรอยเท้าของนกไปในอากาศ ฉะนั้น” ผลแห่งการทรงแสดงพระธรรมเทศนาของพระผู้ มีพระภาคเจ้าจบลง กระทำให้บุคคลผู้อยู่ในประชุมชน ในระหว่างเวลาฉันอาหาร พระมหาโมคัลลาน เถระ ไปนำเอาลูกหว้าใหญ่จากป่าหิมพานต์มาถวาย นั้น บรรลุอริยผลทั้งหลายมีโสดาปัตติผลเป็นต้น พระภิกษุทั้งหลาย พระภิกษุทั้ง ๕๐๐ รูป ไม่สามารถ ฉันลูกหว้าใหญ่นั้นหมดได้ การกระทำจีวรครั้งนี้ พระอินทร์ก็ทรงช่วยประ ยังมีเรื่องเกี่ยวกับนางชาลินีเทพธิดาภรรยา พรมสถานที่กระทำจีวร จนพื้นดินเป็นเหมือนย้อมด้วยน้ำ เก่าของท่านพระอนุรุทธะ ในอนุรุทธสูตร คัมภีร์สังยุตต ครั่ง แต่ในงานนี้มีพระภิกษุทั้งหลายบางพวกพูดโพนทะ - นา ติเตียนถึงอาหารที่เหลือจากพระภิกษุทั้งหลายฉันไม่ หมด มีเป็นกองใหญ่ขึ้นว่า “พระภิกษุมีจำนวนเท่านี้ ทำไมต้องการอาหารมา มากถึงเพียงนี้ ควรจะรู้จักประมาณ” แล้วบอกแก่พวก ญาติและอุปัฏฐากว่า “ท่านทั้งหลายจงนำอาหารมาเพียง เท่านี้มิใช่หรือ นี่ชะรอยท่านพระอนุรุทธะ เห็นจะให้ ใคร ๆ รู้ว่า “ตนมีญาติ และอุปัฏฐากมากเป็นแน่” ครั้งนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสถามว่า “เธอทั้งหลายพูดเรื่องอะไรกัน” “เรื่องพระอนุรุทธเถระ ผู้ไม่รู้จักประมาณใน การบอกญาติและอุปัฏฐาก พระเจ้าข้า” “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย พวกเธอคงเข้าใจว่า ของขบ ฉันเหล่านี้ อนุรุทธะให้คนทั้งหลายนำมาอย่างนั้น หรือ” พระพุทธองค์ตรัสถามซ้อมความเข้าใจของพระ ภิกษุทั้งหลาย ข้า” นิกาย สคาถวรรค แห่งวนสังยุตต์ว่า ครั้งหนึ่งพระอนุรุทธเถระ พักอยู่ในป่าแห่งหนึ่ง ณ แว่นแคว้นโกศล ครั้งนั้นนางเทพธิดา “ชาลินี” ได้ลง มาบอกพระเถระว่า “ท่านเจ้าข้า เมื่อก่อนท่านเคยอยู่ในสถานที่ใด ขอท่านจงตั้งใจไปเกิดในสถานที่นั้น ชาติก่อนท่านเคยมี หมู่เทวดาห้อมล้อมอยู่ในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ ซึ่งสำเร็จ ความใคร่ทั้งปวงเจ้าค่ะ” “ดูก่อนเทพธิดา นางเทพกัญญาทั้งหลาย ผู้ตั้งอยู่ ในขันธ์ ๕ ล้วนแต่เป็นผู้เข็ญใจ และพวกที่เข็ญใจ เป็น พวกที่เทพกัญญาต้องการ “ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า บุคคลเหล่าใดไม่ได้เห็นสวน นันทวัน บุคคลเหล่านั้นก็ไม่รู้จักความสุข ที่อยู่ของเทพ เจ้าชาวดาวดึงส์เป็นที่สุขสบายแท้” “นี่แน่ะ เทพธิดาผู้โง่เขลา เธอไม่รู้จักถ้อยคำของ พระอรหันต์ทั้งหลายกล่าวไว้ว่า “สังขารทั้งหลายไม่เที่ยง มีความเกิด ความ “ข้าพระองค์ทั้งหลายเข้าใจอย่างนั้น พระเจ้า เสื่อมไปเป็นธรรมดา ครั้นเกิดขึ้นแล้วก็ดับไป “ภิกษุทั้งหลาย อนุรุทธะผู้เป็นบุตรของตถาคตไม่ พูดขออาหารอย่างนั้น พระขีณาสพทั้งหลายไม่พูดถ้อยคำ เพื่อหวังได้ปัจจัยเลย ส่วนบิณฑบาตนี้เกิดขึ้นเพราะเทวา นุภาพ” พระองค์ตรัสรับรองพระอนุรุทธเถระดังนี้ แล้ว ตรัสพระคาถาว่า “ผู้ใดสิ้นอาสวะ (อาสวะ ๔) ไม่อิงอาศัย ความระงับสังขารเหล่านั้นเป็นสุข นี่แน่ะ ชาลินี บัดนี้อาตมาไม่มีโอกาสเป็นอยู่ใน หมู่เทพยดาอีกแล้ว อาตมาสิ้นการเวียนเกิด ไม่มีการเกิด อีกแล้ว" ในอนุรุทธสุ • นอนุรุทธสูตร คัมภีร์มัชฌิมนิกาย อุปริปัณ อาหาร (ด้วยตัณหาและทิฐิ) มีวิโมกข์อันเป็นสูญญตะ ณาสก์ กล่าวถึงปฏิภาณของท่านอนุรุทธะว่า Kalyanamitra.org มีนาคม ๒๕๓๑