การช่วยเหลือและการกู้เงิน : หน้า 104/120

“โยมก็ทราบอยู่แล้วว่า อาตมาเป็นพระอาคันตุกะ มาอาศัยอยู่ที่นี่ไม่นาน จะได้เงินทองที่ไหนมาช่วยโยม “ผมทราบข้อนั้นดี ผมไม่ตั้งใจจะมาขอเงินจากท่าน โดยตรง แต่อยากจะขอให้ท่านช่วยขอกู้จากทางวัด พระธาตุฯให้ เพราะทางวัดมีเงินมาก ผมจะผ่อนส่งเงิน ต้นคืนเดือนละ ๓๐๐ บาท ทางวัดจะคิดดอกร้อยละ เท่าไรต่อเดือนผมก็ยอมทั้งนั้น” เมื่อได้ฟังปัญหายุ่งยากของนายปั่นแล้ว อาตมา ก็เกิดความยุ่งยากใจขึ้นมาทันที เรื่องของพระฤาษียังไม่ เสร็จ เรื่องของโยมผู้มีอุปการคุณก็ประดังเข้ามาอีก ทั้ง ๒ คนล้วนเป็นเรื่องเกี่ยวกับทรัพย์ซึ่งอาตมาได้ล้างมือ แล้วว่าจะไม่เกี่ยวข้องอีก แต่คิดไปคิดมาก็เกิดความ สงสารญาติโยมผู้กำลังประสบความเดือดร้อนและ “อาตมายินดีจะช่วยโยม เขาก้มลงกราบแทบเท้าอาตมาด้วยท่าทางยินดีปรีดา และกล่าวขอบคุณต่าง ๆ นานา “แต่อาตมาจะไม่รู้จากทางวัดละ เพราะอาตมา เป็นเพียงพระอาคันตุกะมาอาศัยอยู่ชั่วคราว ท่านคง ไม่ไว้วางใจพอที่จะให้อาตมากู้จำนวนมากเช่นนั้น” “วิธีไหนก็ได้ทั้งนั้น แล้วแต่ท่านจะกรุณา” นายปั้น กล่าวเสริมอย่างแข็งขัน “ในที่ไม่ไกลจากที่นี่นัก มีขุมทรัพย์อันมหาศาลของ สุเทวฤาษีอยู่ในถ้ำแห่งหนึ่ง สุเทวฤาษีเสนอจะให้ขุมนั้น แก่อาตมา แต่อาตมายังไม่ออกปากรับ เพราะยังไม่ทราบ ว่าจะเอาไปทำอะไร โยมมาวันนี้ก็ดีแล้ว ทำให้อาตมา เห็นช่องทางจะจัดการกับทรัพย์นั้น ให้เสร็จสิ้นไปเสียที” นายปั้นมองดูหน้าอาตมาคล้ายกับจะไม่เชื่อว่า เรื่องที่อาตมาเล่าให้ฟังเป็นความจริง “ท่านพูดเล่นหรือพูดจริง ๆ” เขาถามขึ้นอย่างงง ๆ “อาตมาพูดเล่นไม่เป็น ส่วนโยมจะเชื่อหรือไม่นั้น เป็นเรื่องของโยม” นายปั่นยืนยันในเวลาต่อมาว่าเชื่อ อาตมา แต่ก็ยังคลางแคลงใจอยู่ไม่น้อย เพื่อให้เขาพิสูจน์ ด้วยตนเอง อาตมาได้บอกทางเดินไปยังขุมทรัพย์และ ที่อยู่ของขุมทรัพย์ ซึ่งมีต้นไม้ใหญ่และกอไผ่เป็นที่สังเกต “โยมจะไปดูด้วยตาตนเองก็ได้” อาตมากำชับในตอน บากหน้ามาขอความช่วยเหลือ ครั้นจะปฏิเสธเสียก็จะ เป็นการทารุณเกินไป และเป็นการไม่บังควรที่จะกระทำ ต่อผู้มีอุปการคุณเช่นนั้น เมื่อราชพราหมณ์ผู้ชราไปขอ บวชแบบไม่มีญาติ พระสารีบุตรยังรับเป็นเจ้าภาพจัดแจง ให้ เพราะจำได้ว่าราธพราหมณ์เคยถวายข้าวเพียง ทัพพีเดียว นายปั่นใส่บาตรให้อาตมาทุกวัน เมื่อเขา เดือดร้อนมาขอความช่วยเหลือ อาตมาจะปฏิเสธได้ลงคอ เชียวหรือ หลังจากคิดทบทวนอยู่ครู่หนึ่ง อาตมาก็ ตกลงใจว่าจะช่วยนายปั่น และวิธีช่วยที่ดีที่สุดและ เหมาะสมก็คือ ยกทรัพย์สมบัติของพระฤาษีให้แกเสียเลย สุดท้าย “แต่อย่าเพิ่งทำอะไรจนกว่าอาตมาจะได้ตกลง เพราะนายปั้นควรจะเป็นผู้เหมาะสมสำหรับมหาสมบัติ รับปากคำกับพระฤาษี วันมะรืนนี้ตอนเช้า ขอให้โยม นั้น เนื่องจากแกมีความเดือดร้อนเรื่องทรัพย์ และเป็นคน มีจิตใจเลื่อมใสในพระศาสนาดีคนหนึ่ง เมื่อตัดสินใจ ดังนี้ อาตมาจึงบอกเขาว่า...... มาพบกับอาตมาที่นี่อีก" นายปั้นรับคำของอาตมาแล้วก็กราบลาไป ด้วย ท่าทางกระปรี้กระเปร่าเป็นพิเศษ อาตมาเองก็ดีใจ ๑๐๒ ๔ Kalyanamitra.org มีนาคม ๒๕๓๑