การกลับเนื้อกลับตัวและการเข้าพรรษา : หน้า 46/128

สามารถกลับเนื้อกลับตัวเป็นคนดีได้อย่างแปลกประหลาด บางคนเคยกินเหล้าหัวราน้ำมาเป็นเวลานับสิบ ๆ ปี พอไปบวชเพียง ๑-๒ เดือนเท่านั้น สามารถ “ทิ้งเหล้า” ได้เด็ดขาดเลยก็มี บางคนบ่นว่า “เกือบเสียชาติเกิด” ถ้ารู้อย่างนี้บวชมาเสียตั้งแต่หนุ่ม ๆ แล้ว ข้อที่น่าคิดเกี่ยวกับการเข้าพรรษานอกจากที่ทราบ จากคัมภีร์ทางพระพุทธศาสนาว่าเพราะมีชาวบ้าน มากราบทูลพระพุทธเจ้าว่า บรรดาภิกษุผู้เป็นสาวกของ พระพุทธเจ้าเที่ยวจาริกออกประกาศพระศาสนาตลอด ทั้งปี แม้กระทั่งในฤดูฝนก็มิได้หยุดยั้ง ทำให้ต้องเหยียบ ข้าวกล้าและสัตว์เล็ก ๆ ตามคันนาและแผ่นดินทั่ว ๆ ไป พระพุทธเจ้าจึงได้ทรงบัญญัติให้ภิกษุทั้งหลายต้องอยู่จำ พรรษา ณ ที่ใดที่หนึ่งเป็นหลักแหล่งตลอดเวลา ๓ เดือน ในฤดูฝน ตั้งแต่วันแรม ๑ ค่ำ เดือน ๘ ถึงขึ้น ๑๕ ค่ำ เดือน ๑๑ หน้าที่ของภิกษุนอกจากจะต้องศึกษาพระธรรม วินัยและปฏิบัติธรรมแล้ว จะต้องจาริกออกเทศนาสั่งสอน ประชาชนด้วย ในทำนองว่าใช้เวลา ๓-๔ เดือนในช่วง ฤดูฝน บำเพ็ญประโยชน์ให้แก่ตนเองด้วยการศึกษา หาความรู้และเจริญภาวนาเพื่อสร้างพลังจิตให้เข้มแข็ง แล้วออกเทศนาสั่งสอนชาวบ้านอีกประมาณ ๘-๙ เดือน ชื่อว่าบำเพ็ญทั้ง “อัตหิตประโยชน์” คือ “ประโยชน์ “เกื้อกูลแก่ตนเอง” และ “ปรหิตประโยชน์” คือ ประ โยชน์เกื้อกูลแก่ผู้อื่น" การที่ภิกษุได้จาริกแสดงธรรมโปรดประชาชน ๘-๙ เดือนนั้น ย่อมจะได้ “ประสบการณ์” มากและคงจะต้อง ประสบกับอุปสรรคและปัญหาต่าง ๆ มากเช่นกัน บาง ปัญหาก็อาจแก้ได้ แต่บางปัญหาอาจจะยังแก้ไม่ได้ เมื่อ ภิกษุทั้งหลายเหล่านั้นได้กลับมาร่วมอยู่จำพรรษาในที่ เดียวกัน ก็ย่อมมีโอกาสแลกเปลี่ยนความคิดความเห็น จากประสบการณ์ของตน เท่ากับเป็นการ “สัมมนา ประจำปี พร้อมกันนั้น ก็จะได้ศึกษาหาความรู้เพิ่มเติม ๔๔ ก ล ย า ณ ม ต ร 66 ถ้าเด็กวัยรุ่นเหล่านี้ได้มีโอกาสเข้าไปบวชเรียน จริง ๆ สัก ๒-๓ พรรษา คงจะทำให้มีจิตใจ เยือกเย็นขึ้นมาก ไม่วู่วาม มีสติเหนี่ยวรั้งตน รู้จักผิดชอบชั่วดีมากขึ้น 99 Kalyanamitra.org