การต่อสู้เพื่อราชสมบัติ : หน้า 107/128

ต่อมาอีกวันหนึ่ง มีคนตกสระน้ำตาย เขานุ่งผ้า สาฎก ๒ ผืน ที่ชายผ้ามีเงินห่อไว้ ๑,๐๐๐ และใส่ แหวนที่นิ้วมือ เมื่อลูกสุนัขจิ้งจอกร้องว่าหิว นางสุนัข จิ้งจอกจึงบอกลูกว่า “จุ๊... ...เจ้าอย่าเอ็ดไป มีคนตกน้ำตายในสระ เขามีเงิน มีแหวนติดตัวมาด้วย แม่จะลากตัวเขามาให้ พระราชโอรสได้ยินที่สุนัขจิ้งจอกพูด จึงเปิดหน้า ต่างตะโกนถามว่า “มีใครอยู่ที่ศาลานั่นน่ะ” นายหน้า แทนที่พระราชโอรสจะเสด็จนำทหารออกทาง ประตูทิศที่กษัตริย์สามันตราชยกทัพเข้ามา กลับเสด็จ ออกทางประตูอีกด้านหนึ่ง คนทั้งหลายคิดว่าพระองค์ ไม่สู้ ก็พลอยหวาดกลัวไปด้วย ต่างเก็บข้าวของหนี ตามพระองค์ไปกันหมด กษัตริย์สามันตราชก็ล้อม พระนครไว้ได้ พระเจ้าพรหมทัตเห็นคนทั้งหลายหนีจากพระนคร ไปหมดก็ตกพระทัย ทรงพามเหสีองค์หนึ่ง ปุโรหิต คนสนิท และทาสชื่อปรันตปะไปกับพระองค์ด้วย ทรงปลอมพระองค์เป็นชาวบ้าน เสด็จหนีไปในเวลา กลางคืน เมื่อพระเจ้าพรหมทัตเสด็จหนีไปแล้ว พระราช โอรสจึงยกทัพกลับเข้าเมืองต่อสู้ ขับไล่กษัตริย์สามันต ราชให้แตกพ่ายไป ยึดราชสมบัติคืนมาได้ ฝ่ายพระเจ้าพรหมทัตนั้น เสด็จไปอยู่ในป่า ทรง สร้างบรรณศาลาอยู่ริมแม่น้ำสายหนึ่ง พระราชา กับปุโรหิตมักจะไปหาผลไม้ด้วยกันเสมอ ๆ ให้พระราช เทวี ซึ่งกำลังมีครรภ์อ่อน ๆ อยู่ที่บรรณศาลากับทาส ปรันตปะ - ด้วยความที่อยู่ด้วยกันตามลำพัง ๆ บ่อย ๆ อีก ทั้งพระเทวีก็ยังสาว ทาสปรันตปะก็ยังหนุ่มความใกล้ชิด คน ๆ หนึ่งจึงตอบว่า “กระหม่อมเองพะยะค่ะ” ทำให้พระเทวีประพฤตินอกพระทัยพระเจ้าพรหมทัต พระราชโอรสจึงบอกคน ๆ นั้นให้ไปเก็บผ้า และ เก็บเงินทองของศพนั้นขึ้นมา - สุนัขจิ้งจอกได้ยินก็แค้นใจยิ่งนัก เพราะเมื่อวัน ก่อนก็ทำให้มันอดกินรองเท้า วันนี้ก็อดกินซากศพอีก “แต่ช่างเถิด...เพราะขณะนี้กษัตริย์สามันตราช ผู้สามารถพระองค์หนึ่ง ยกทัพเข้ามา พระราชาไม่ชอบ พระราชโอรสอยู่แล้ว จะต้องส่งพระราชโอรสไปรบ แน่ๆ” “คอยดูนะ....เมื่อเจ้าถูกตัดหัว เรานี่แหละจะเข้า ไปดื่มเลือดของเจ้าล้างแค้นให้สาสม!” สุนัขจิ้งจอกคิด เมื่อกษัตริย์สามันตราชยกทัพเข้ามา พระเจ้า พรหมทัตจึงให้พระราชโอรสออกรบ เพราะถ้ารบชนะ ก็ดีแก่บ้านเมือง แม้หากแพ้พระราชโอรสถูกฆ่าก็ดี เพราะพระองค์เกลียดชังอยู่แล้ว วันหนึ่งเมื่ออยู่ตามลำพัง พระเทวีพูดกับทาส หนุ่มว่า ก กั ล ย า ณ มิ ต ร ๑๐๕ Kalyanamitra.org