สมาธิ : หน้า 51/128

สมาธิส ดูกรภิกษุทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงเจริญสมาธิ ภิกษุผู้มีใจตั้งมั่นแล้ว ย่อมรู้เห็นตามความเป็นจริง ถาม ตอนนี้ผมนั่งสมาธิได้เห็นดวงแล้ว ทำอย่างไรจึงจะได้เข้าถึงกายทิพย์ ตอบ จะกายไหนก็ตามน่ะ ดวงสว่างนั้นเขาก็เรียกดวงปฐมมรรค ถ้าสว่างอยู่ข้างนอก ล่ะก็ อย่าเพิ่งไปสนใจ เดี๋ยวควบคุมไม่อยู่ ให้เอาใจไปจรดนิ่ง ๆ อยู่ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ แล้วดวงแก้วหรือดวงปฐมมรรคจะตกป๊อก ลงไปนิ่งอยู่ตรงนั้น ถ้านิ่งมั่นคงแล้ว ความรู้สึก ภายในจะต้องมั่นคงจริง ๆ ไม่สั่นไม่คลอนไม่มีโยก มั่นคงเหมือนกับตอกเสาเข็มเอาไว้อย่างนั้นล่ะ ตอนนั้นเราก็นิ่ง ๆ นิ่งอยู่กลางดวงแก้ว จนกว่าจะเกิดมีแรงดึงดูดข้างใน ดูดใจเราเข้าไป จนเข้า ไปถึงกายในกาย จะดูดเข้าไปได้เองเหมือนแม่เหล็กดูดชิ้นโลหะ ดูดซับเข้ามาเลย และศูนย์กลาง กายก็มีแรงดึงดูดเอาใจของเรานี่เข้าไปใจดวงปฐมมรรคได้ แล้วเราก็จะเห็นกายในกายของเรา ค่อย ๆ ทำไปน่ะ ถาม เห็นนิมิตเป็นรูปวงรีขอบไม่เรียบ ตรงกลางดำลักษณะคล้ายวงแหวน ๆ อย่างนี้ ยังจะต้องปฏิบัติอย่างไรคะ ตอบ นี่ก็เป็นปัญหาในการนั่งสมาธิ เราทำมาถึงตรงนี้แล้วก็ฟ้องว่าใจเราหยุดนิ่ง ไม่สนิท แค่ ๙๕-๙๖ เปอร์เซ็นต์ วางใจสบาย ๆ อีกซักหน่อย ใจเย็น ๆ อย่าไปเร่งเดี๋ยวก็ถูกส่วน เป็นดวงใสชัดขึ้นมาเองน่ะ ถาม บางครั้งขณะอยู่ดี ๆ ก็เกิดแสงแวบนิด ๆ ดวงเล็กมาก แวบแล้วก็หายจะปฏิบัติ ตัวอย่างไร ตอบ ที่เห็นเกิดอยู่ข้างหน้าบ้าง เห็นไกลบ้าง ใกล้บ้าง ในกรณีเช่นนี้แสดงว่าใจของเรา นั้นนิ่งมาได้ ๙๐ กว่าเปอร์เซ็นต์แล้ว แต่ว่าเรายังติดนิสัยใช้ตาเนื้ออยู่ วิธีแก้คือ รวมใจนิ่ง ๆ ไว้ที่กลางกาย จะเห็นอะไรผ่านหน้าผ่านตาอย่าไปสนใจมัน เอาใจจรดนิ่ง ๆ ไว้ที่ ศูนย์กลางกาย เดี๋ยวที่วิบ ๆ วาบ ๆ วูบ ๆ นั้น ก็ตกป๊อกเข้าศูนย์กลางกาย สว่างเป็นตะวันเที่ยง เลยเชียวแหละ กั ล ย า ณ ม ต ร ๔๙ Kalyanamitra.org